Nelonge antaŭ la eksplodo de la milito la Akademio publikigis
la _Duan Oficialan Aldonon_ al la Universala Vortaro. Pro
multaj materiaj malhelpoj kaj baroj, pro neebleco de internacia
interkomunikiĝo, pro la morto de ĝia prezidanto, pro la neregula
situacio de triono de ĝiaj anoj, kiuj estis rebalototaj, ĝia laboro
kompreneble haltis kaj _ne povis ne halti_.
Sed tuj, kiam la cirkonstancoj ebligis la regulajn balotojn kaj la
refunkciadon de niaj Lingvaj institucioj, la Akademio, senbrue kaj
senreklame, sed senprokraste kaj diligente, rekomencis labori. Ĝi ne
nur preparas la baldaŭan starigon de la _Tria Oficiala Aldono_, sed
ĝi priesploras ankaŭ kelkajn aliajn urĝajn demandojn, kaj speciale
la preparadon de teknikaj vortaroj.
Tial ke estas certe, ke la antaŭa labormetodo estis iom malrapida,
la Akademio atente ekzamenos la problemon pri eventuala reorganizo de
la Lingva Komitato kaj modifoj en ĝia regularo.
Ĉar, aliparte, pro troa diskreteco kaj nesufiĉa publikeco de
la laboroj de la Akademio kaj de la Lingva Komitato, multaj
Esperantistoj estis inklinaj, malprave kredi kaj malĝuste diri, ke
la Lingvaj Institucioj dormetas, tial la Akademio de nun konigos la
disvolviĝon de siaj laboroj per komunikoj sendotaj al la Esperanta
gazetaro. La plenaj oficialaj dokumentoj aperos, kiel kutime, en la
_Oficiala Gazeto_. La Akademio danke akceptos ĉian kunlaboradon de
spertaj kaj kompetentaj Esperantistoj.
La jena deklaracio montras, kiaj estas, laŭ ĝia opinio, la devoj de
la Esperantistaro kaj tiuj de la Lingvaj Institucioj.