XIII.

Verandering van weder.--Koorts van Kennedy.--Het geneesmiddel

van den doctor.--Reizen te land.--De kom van Imengé.--De berg

Rubeho.--Op zesduizend voet.--Een halt van een dag.

De nacht was kalm; echter klaagde Kennedy Zaterdag morgen bij zijn

ontwaken over loomheid en koortshuivering. Het weder veranderde; de

hemel, bedekt met dikke wolken, scheen voor een nieuwen zondvloed

voorraad op te doen. Dit land Zungomoro is een akelig land, waar

het bijna altijd regent, behalve misschien ongeveer veertien dagen

in Januari.

Deze hevige regen overviel weldra de reizigers; beneden hen werden de

wegen door "nullahs," eene soort van oogenblikkelijke stortvloeden,

doorsneden, onbegaanbaar, terwijl zij daarenboven nog bezet waren met

doornstruiken en reusachtige klimopplanten. Men bemerkte terstond

de uitdampingen van zwavel-waterstof-gas, waarvan kapitein Burton

spreekt.--"Volgens hem," zeide de doctor, "zou men haast gelooven, dat

een lijk achter elk kreupelbosch verborgen was."--"Een leelijk land,"

antwoordde Joe, "het schijnt, dat mijnheer Kennedy niet te wel is,

tengevolge dat hij er een nacht heeft doorgebracht."--"Inderdaad, ik

heb eene hevige koorts," zeide de jager.--"Dat is niet te verwonderen,

mijn waarde Dick, wij zijn in een der ongezondste streken van Afrika,

maar wij zullen niet lang daar blijven. Op weg."

Dank zij eene behendige beweging van Joe, werd het anker losgemaakt,

en Joe kwam langs de touwladder weder in het schuitje. De doctor deed

het gas uitzetten en de Victoria hernam zijne vlucht, door een vrij

hevigen wind voortgestuurd.

Eenige hutten kwamen nauwelijks te voorschijn uit dien verpestenden

mist. Het land veranderde van gedaante. Het gebeurt dikwijls in

Afrika dat eene ongezonde landstreek aan volmaakt gezonde landen

grenst. Kennedy leed zichtbaar, en de koorts tastte zijne krachtige

natuur sterk aan.--"Wij hebben toch nu geen tijd om ziek te zijn,"

zeide hij, zich in zijn deken wikkelende en zich onder de tent

nederleggende.--"Een weinig geduld, mijn waarde Dick," antwoordde

doctor Ferguson, "en gij zult spoedig genezen zijn."--"Genezen,

waarachtig Samuel, als gij in uwe medicijnkist een drankje hebt, dat

mij weder op de been brengt, geef het mij dan terstond. Ik zal met

gesloten oogen alles inslikken."--"Ik heb iets beters dan dat, vriend

Dick, en ik zal u een koortsverdrijvend middel geven, dat u niets

zal kosten."--"En hoe zult gij dit aanleggen?"--"Zeer eenvoudig. Ik

zal boven deze wolken stijgen, die ons overstroomen en ons van dezen

verpestenden dampkring verwijderen. Ik vraag u slechts tien minuten,

om het waterstofgas uit te zetten."

De tien minuten waren nog niet verloopen, toen de reizigers reeds

den vochtigen dampkring te boven waren.--"Wacht een weinig, Dick,

dan zult gij den invloed der zuivere lucht en zon voelen."--"Dat is

eerst een wondermiddel!" zei Joe.--"Neen, het is zeer natuurlijk."--"O,

daaraan twijfel ik niet."--"Ik zend Dick naar een gezonde lucht, zooals

men dat dagelijks in Europa doet, en te Martinique zou ik hem naar de

Pitons [29] zenden, om de gele koorts te ontkomen."--"Deze ballon is

waarlijk een paradijs," zeide Kennedy, die reeds meer op zijn gemak

was.--"In alle gevallen leidt hij er heen," antwoordde Joe ernstig.

Het schouwspel der wolken, die zich op dit oogenblik beneden het

schuitje samenpakten, was merkwaardig; zij schoven over elkander

en boden een schitterenden glans aan door het terugkaatsen der

zonnestralen. De Victoria bereikte eene hoogte van 4000 voet. De

thermometer wees een vermindering van temperatuur aan. Men zag de

aarde niet meer. Op een afstand van 50 mijlen westwaarts verhief

de berg Rubeho zijn fonkelende kruin, hij vormde de grens van het

land Ugogo op 36° 20' lengte. De wind woei met eene snelheid van 20

mijlen in het uur; maar de reizigers voelden niets van die snelheid,

zij ondervonden geen enkelen schok, terwijl zij niet eens bemerkten

dat zij voortgingen.

Drie uren later verwezenlijkte zich de voorzegging van den

doctor. Kennedy gevoelde geene koortshuivering meer en ontbeet met

eetlust.--"Dat is beter dan de kinine," zeide hij vergenoegd.--"Hier

zal ik mij op mijn ouden dag nederzetten," zeide Joe.

Ongeveer tien uur 's morgens werd de dampkring helder. Er kwam eene

opening in de wolken, de aarde werd weder zichtbaar; de Victoria

naderde haar langzamerhand. Doctor Ferguson zocht een luchtstroom, die

hen meer naar het noordoosten dreef en hij ontmoette dien op 600 voet

boven den grond. Het land werd oneffen, zelfs bergachtig. Het district

van den Zungomoro verdween in het oosten met de laatste kokosboomen

op deze breedte. Weldra begonnen de kruinen der bergen meer vooruit

te steken. Eenige toppen verhieven zich hier en daar. Men moest zich

elk oogenblik in acht nemen voor de scherpe kegels, die onverwachts

uit den grond schenen te komen.

"Wij zijn te midden der blinde klippen," zeide Kennedy.--"Wees gerust,

Dick! wij zullen ze niet raken."--"Het is toch eene mooie manier van

reizen," zeide Joe.--Inderdaad stuurde de doctor zijn ballon met eene

bewonderenswaardige behendigheid.

"Als wij op dezen doorweekten grond moesten loopen," zeide hij,

"dan zouden wij in een ongezond slijk rondplassen. Sedert ons vertrek

naar Zanzibar zou de helft onzer lastdieren reeds van vermoeienis

gestorven zijn. Wij zouden er uitzien als schimmen en wanhopig

worden. Wij zouden onophoudelijk moeten worstelen met onze gidsen

en dragers, blootgesteld aan hunne teugellooze onbeschoftheid. Des

daags heerscht daar eene vochtige, onverdraaglijke, drukkende hitte,

des nachts eene dikwijls onverdraaglijke koude en men voelt de steken

van zekere vliegen, wier beten het dikste linnen doorboren en die

krankzinnigheid veroorzaken! En dat alles zonder nog eens te spreken

van de wilde dieren en woeste volksstammen."--"Ik wil er geene proef

van nemen," zeide Joe.--"Ik overdrijf niets," zeide doctor Ferguson,

"want bij het verhaal der reizigers, die de stoutheid hebben gehad

zich in die streken te wagen, zouden u de tranen in de oogen komen."

Tegen 11 uur trok men de kom van Imengé over; de op deze heuvels

verstrooide stammen dreigden te vergeefs den Victoria met hunne

wapens. Eindelijk kwam men aan de laatste golvingen van den grond,

die den Rubeho voorafgaan; zij vormen den derden en hoogsten bergketen

van Usagara.

De reizigers gaven zich rekenschap van de bergbeschrijving van dit

land. Deze drie vertakkingen, waarvan de Duthumi den eersten trap

vormt, zijn door uitgestrekte vlakten gescheiden; deze verheven

kruinen bestaan uit afgeronde kegels, waartusschen de grond bezaaid

is met ongeregelde rotsblokken en keien. De steilste helling dezer

bergen is aan den kant van de kust van Zanzibar; de westelijke

hellingen zijn slechts hellende vlakten. De lage gronden zijn bedekt

met eene zwarte en vruchtbare aarde, waar de plantengroei weelderig

is. Verschillende riviertjes loopen naar het oosten en vereenigen

zich met den Kingani te midden van reusachtige bosschen, egyptische

vijgeboomen, tamarindeboomen, kalebasboomen en palmyras.

"Let op!" zeide doctor Ferguson, "wij naderen den Ruhebo, wiens naam

in de landtaal 'doortocht der winden' beteekent; wij zullen wel doen

zijne scherpe kanten op eene zekere hoogte om te trekken. Als mijne

kaart goed is, moeten wij hooger dan 5000 voet stijgen."--"Zullen

wij dikwijls gelegenheid hebben eene hoogere luchtstreek te

bereiken?"--"Zelden; de hoogte der bergen in Afrika schijnt gering

in vergelijking van die in Europa en Azië. Maar in alle gevallen zal

onze Victoria er over trekken."

In korten tijd steeg de ballon aanmerkelijk. De uitzetting van het

waterstofgas had overigens niets gevaarlijks, en de groote ruimte

van den luchtballon was slechts voor drie-vierde deelen gevuld; de

barometer wees, door eene daling van bijna 8 Eng. duim, eene hoogte

aan van 6000 voet.--"Zouden wij lang zoo kunnen voortgaan?" vroeg

Joe.--"De dampkring der aarde heeft eene hoogte van 6000 toises

[30]. Met een grooteren ballon zou men ver komen. Dit hebben Brioschi

en Gay-Lussac gedaan, maar toen kwam het bloed hun uit mond en

ooren. De lucht om in te ademen ontbrak. Eenige jaren geleden waagden

twee stoutmoedige Franschen, Barral en Bixio, zich ook in de hoogere

luchtstreken, maar hun ballon scheurde."--"En zij vielen?" vroeg

Kennedy levendig.--"Zonder twijfel, maar, zoo als geleerden moeten

vallen, zonder eenig letsel te bekomen."--"Welnu, heeren!" zeide Joe,

"het staat u vrij hun val na te volgen, maar ik voor mij, die slechts

een domoor ben, houd liever den middelweg, noch te laag noch te

hoog. Men moet niet eerzuchtig zijn."

Op 6000 voet hoogte is de dichtheid der lucht reeds aanmerkelijk

verminderd; het geluid verspreidt er zich moeielijk en de stem

doet zich niet zoo goed hooren. Het gezicht der voorwerpen wordt

verward. De blik ontdekt slechts onbepaalde massa's; de menschen en

dieren worden geheel onzichtbaar; de wegen gelijken op koordjes en

de meren op vijvers.

De doctor en zijne reisgezellen gevoelden zich niet in hun gewonen

toestand; een luchtstroom van eene ontzettende snelheid sleepte hen

mede boven de kale bergen, op wier top uitgestrekte sneeuwmassa's den

blik verbaasden. Zij droegen de sporen van de eene of andere werking

der zee in de eerste dagen der wereld.

De zon schitterde in het toppunt en hare stralen vielen loodrecht op

deze naakte toppen. De doctor nam eene nauwkeurige afteekening op van

die bergen, die uit vier verschillende kruinen, bijna in eene rechte

lijn gelegen, bestaan en waarvan de noordelijkste de langwerpigste is.

Weldra daalde de Victoria aan den anderen kant van den Rubeho, langs

een met bosschen en donkergroene boomen begroeiden rand; daarop

volgden kruinen en kloven in eene soort van woestenij, die het land

Ugogo voorafging; lager spreidden zich gele, verbrande en geberste

vlakten uit, hier en daar met doornstruiken bedekt.

Eenig kreupelhout, dat verderop bosch werd, versierde den horizon. De

doctor naderde den grond, de ankers werden uitgeworpen en een daarvan

hechtte zich weldra vast in de takken van een grooten egyptischen

vijgeboom. Joe, zich snel langs den boom latende afglijden, maakte

het anker zorgvuldig vast; de doctor liet zijne gaspijp in werking

om eene zekere stijgkracht in den luchtballon te bewaren, die dezen

recht op deed blijven. De wind was bijna plotseling gaan liggen.

"Neem nu twee geweren, vriend Dick!" zeide Ferguson, "een voor u, het

andere voor Joe, en tracht met u beiden eenige heerlijke antilopen

te schieten. Dit zal voor ons middagmaal dienen."--"Op de jacht

dan!" riep Kennedy uit.

Hij klom uit het schuitje. Joe was van den eenen tak op den anderen

gegaan en wachtte hem. De doctor kon zijne gaspijp geheel laten

uitgaan, daar de ballon door het vertrek zijner twee reisgezellen

zeer verlicht was.

"Vlieg niet weg, meester!" zeide Joe.--"Wees gerust, mijn jongen! ik

wordt stevig vastgehouden. Ik ga mijne aanteekeningen in orde

brengen. Een goede vangst, en wees voorzichtig. Van mijn post zal ik

het land in oogenschouw nemen en, bij het minste dat verdacht is,

zal ik schieten, dat zal het verzamelingsteeken zijn."--"Goed,"

antwoordde de jager.

Vijf weken in een luchtballon · 第 16 / 56 题