again to make a treaty of peace with the relentless Maroons, or
fugitive negroes, (_gevluchte Negers_) whose ravages for over half a
century spread ruin and terror throughout the land. Accordingly, on
the 23d of May, 1761, peace was established, to last for a good many
years, apparently.[94] It was not long, however, before hostilities
were resumed. In 1772 the State Council found it imperative to call
in the aid of the mother country against the Maroons, who grew more
audacious in proportion as they advanced in culture and education.[95]
The State General, roused to action by the serious state of affairs
in the colony, sent a company of 500 men, under command of Captain
Forgeoud, who had previously shown much courage and ingenuity in
suppressing a revolt of negroes in the Barbary States. Two years
later, a series of military posts was established, beginning from
the _Savannah of the Jews_ to the banks of the Commawine River and
from there to the sea. Forts, strengthened by means of palisades were
constructed from plantation to plantation, and when finally peace was
enforced, the colony was spared from any further molestation at the
hands of the unruly negroes.[96] Koenen, though very fair and just to
the Jews in his _History_, sees fit to reproach them for their unkind
treatment of slaves,[97] which, he opines, was the chief cause of the
rebellion, lasting over seventy years. We are inclined to think that
this rebuke is unwarranted, inasmuch as the rigid Mosaic and Rabbinic
laws regarding them, were always strictly followed by the Jews and
those in Surinam, who had men like the family of Nassy at their head,
could not have trespassed these ordinances. He admitted, however, in
his summary, that the colony in her defense was always deeply indebted
to the Jewish militia, and in social and commercial matters especially
beholden to them, for the Jews were the cultivators of the marshy and
often dangerous soil and the masters of commerce, the chief factors of
the welfare and prosperity of the settlement,[98] since its foundation.
Not desiring to anticipate our conclusions in a larger work, we content
ourselves with saying that nowhere else in the history of America is
such devotion, disinterestedness and loyalty on the part of Jewish
citizens so marked, and let us add, so gratefully recognized as in the
little Dutch Province of Surinam. And nowhere else in the New World did
the Israelites thrive more in culture, learning and religion than in
the _Jewish Savannah_ of Guiana, as their community was called. Small
wonder, then, in view of their attachment to their Hollandish masters,
when we hear that in 1785, on the occasion of the reconsecration of
their synagogue, then 100 years old, the Governor Wichers, with all
the provincial magistrates and other eminent citizens, attended in a
body the impressive ceremonies, which are graphically narrated in a
little volume published by an eye witness.[99] And that two Christian
philo-Semites wrote beautiful verses in Dutch in honor of these
festivities, republished by the writer, elsewhere.[100] Nor does it
now seem strange that the Jews loved to glorify their governors, J.
G. Wichers,[101] Sir Chas. Green,[102] and Abraham De Veer,[103] in
pretty songs and hymns, written in Hollandish and Hebrew. These were
but poetic tokens of their patriotism. As late as 1853, the records
inform us of their prosperity and constantly growing activity and
interest in the colony. In that year we find them in the courts (Ellis,
Juda, Fernandes, and others); among thirteen advocates, notaries,
and procurators, there were seven Jews (Heilbronn, Colaço, Belmonte,
de Granada, Abendañon, etc.); many served in the army as captains,
lieutenants, colonels, majors, and chaplains. In fact they minister
to the public weal in every conceivable capacity.[104] In their hands
the colony still prospers. Recent reports, made by a correspondent of
the _Jewish Chronicle_ in London, are aglow with enthusiasm for the
prosperity of their now thrifty and intelligent colony, and reassure us
of the vigor and tenacity of our faith in that distant land.
FOOTNOTES:
[30] See H. J. Koenen's prize essay, _Geschiedenis der Joden in
Nederland_ (Utrecht, 1843), pp. 277-78: "Machtig breide zich deze
bevolking uit als de Nederlanders omstreeks het jaar 1624 Brazilie
veroverden. Op de Hollandsche vloot hadden verscheiden Joden
vrijwillig dienst genomen, om zich in het te vermeesteren gewest met
hunne geloofsgenooten te vereenigen. Deze ontmoeting, en de voor hen
aanlichtende vrijheid onder Hollandsche Bestuur, maakten, dat vele
Braziliaansche Nieuwe Christenen wederom opentlyk het Jodendom beleden;
en dat zij eerlang eene tweede volkplanting hunner geloofsgenooten te
Cayenne stichteden, waar David Nassi, een geboren Braziliaan, zich met
goedkeuring der West-Indische Compagnie nederzette. Inmiddels hadden de
Joden, die met 's lands vloot in 1624 naar Brazilie overgestoken waren
en de Nederlanders dat land hadden helpen vermeesteren, aan hunne te
Amsterdam woonachtige broederen geschreven, en hen uitgenoodigd om zich
in het nieuw veroverde gewest op den pas ontgonnen koophandel te komen
toeleggen; waartoe eene ruime gelegendheid was, sedert de Hollanders,
na het sluiten van eenen wapenstilstand met de Portugezen, eene
publicatie hadden afgekondigd, dat het den Joden voortaan volkomen zoude
vrijstaan, zich in Brazilie te vestigen, etc."
We have copied this in full, as Koenen, whom recent historians all
follow, is the only authentic source, although in this case no
authorities are given. This point, and others in connection with the
early Jewish settlements in Brazil were discussed by the present writer
in two papers: _Early Jewish Literature in America_, in _Publications
of the American Jewish Historical Society_ (= _P. A. J. H. S._), No. 3
(1895), pp. 103-47 (cf. esp. pp. 104, 105, 134-40) and _Jewish Martyrs
of the Inquisition in South America_, to appear simultaneously with
this volume, in the same place, No. 4.
[31] See Pieter Marinus Netscher's _Les Hollandais au Brésil, Notice
Historique sur les Pays-Bas et le Brésil au XVII^e siècle_ (La Haye,
1853), p. 14: "Avant de mettre en mer (1623?), les amiraux Hollandais
obtinrent sur la situation politique du Brésil les informations les
plus utiles _par l'intermédiaire des Juifs_ qui s'y étaient établis, et
qui presque tous, désiraient avec ardeur passer sous le gouvernement
des Provinces-Unies, à cause de sa tolérance en matière de religion."
Cf. also De Beauchamp's _Histoire du Brésil_, vol. II, p. 159;
Southey's _History of Brazil_ (2nd ed.) I, pp. 477, 479, 495, supplem.
note 135; vol. II, p. 241; Judge Daly's _Settlement of the Jews in
North America_ (2nd ed. New York, 1893) p. XVII.
[32] _History of Brazil_ (London, 1810), Vol. I, p. 566; cf. also the
quotation in R. G. Watson's _Spanish and Portuguese South America_,
etc., _op. cit._, Vol. II, p. 29.
[33] See also Netscher's _Les Hollandais au Brésil_, etc., (La Haye,
1853), p. 94: "Les synagogues furent fermées, et les Juifs durent se
borner à célébrer leur culte dans l'intérieur des maisons. Le mal fut
d'autant plus sensible qu'un grand nombre de commerçants respectables
et d'autres habitants du Brésil-Hollandais étaient des Juifs, qui
depuis nombre d'années s'étaient réfugiés au Recife ou qui récemment
y avaient été attirés par la tolérance du comte Maurice." Cf. also
_ibid._, pp. 128, 202, note 82; and Judge Daly's work, op. cit., p. 6.
On the subject of religious freedom enjoyed by Jews in Brazil, more at
another time.
[34] Cf. Netscher's work, _op. cit._, p. 127. The document is preserved
in _Le rapport détaillé de Tolner, contresigné par le Comte, avec
tous les appendices, se trouve aux Arch. du Roy., Liasse Ind. Occ.,
1641-1644_. The contents of this letter will be communicated elsewhere.
[35] See Dr. M. Kayserling's article in _P. A. J. H. S._, No. 3,
(1895), p. 14 sq. Geo. A. Kohut, _ibid._, pp. 103, 105, 137 sq.
[36] Proofs for these statements may be found in my study on _The
Jewish Martyrs of the Inquisition in South America, P. A. J. H. S._,
No. 4, (1895.)
[37] We give the text in full: "Heureusement le fanatisme national et
religieux n'avait pas étouffé les sentiments d'humanité et de loyauté
dans les coeurs de tous les conjurés. Deux Portugais, Sébastian
Carvalho et Fernando Vale, _avec cinq Juifs_, craignant d'ailleurs
aussi pour leurs jours et leur fortune, se décidèrent en commun à
révéler le secrèt de la conspiration au grand conseil."
[38] Cf. Montanus Arnoldus, _De nieuwe en onbekende wereld of
beschrijving van Amerika en 't Zuidland_, Amsterdam, 1671, fol. 81;
Netscher, _l. c._, p. 144, says: "_Un Juif, Moise Accoignes_, qu'on
avait forcé à prendre part à cette conspiration le dénonça au grand
conseil." N. G. van Kampen, in his _Geschichte der Niederlande_, vol.
II, p. 118 and Frankel in _Monatsschrift_, vol. XII (1863) p. 323-324,
record, that the ringleader in this conspiracy was Joan Fernandes
Víníra (?), who intended to poison the government officials at a dinner
given at his own home, and the plot would have succeeded had not a Jew
raised the alarm.
[39] Cf. _Geschiedenis der Joden_, p. 279: "De terugroeping van Johan
Maurits, wiens edele afkomst en schitterende eigenschappen zelfs den
Portugezen eerbied inboezemden, en wiens ongelukkige opvolgers,
meestal kooplieden (merchants), leden de Westindische Maatschappij,
door hunne bekrompenheid, hebzucht en onmenschelijkheid algemeenen
afkeer verwekten, deed onder de Portugesche ingezetenen een sluw
beraamde zamenzwering tegen de Hollanders ontstaan, die op het punt was
van te gelukken, _toen een Joodsche geneesheer_ haar door het schrijven
van een naamloozen brief aan den dag bracht," etc.
[40] Netscher, _l. c._ p. 158.: "... Mais on parvint enfin en Hollande,
à se procurer, par un Juif qui demeurait à Lisbonne, le moyen
d'intercepter quelques lettres du roi, qui prouvèrent au soulèvement
dans le Brésil." (Ces lettres se trouvent aux Arch du Roy., Liasse Ind.
Occ. 1647 et 1648.)
[41] Cf. _ibid_., _l. c._, p. 154; See also _Lettre de Justif. de
Garstman aux Etats-généraux en date du 27 Septembre, 1646_. Arch. du
Roy., Liasse Ind. Occ. 1645 et 1646.
[42] Cf. Dr. A. Hahu, in _American Jews' Annual_ for 1886-1887, p. 35;
see also Isaac de Costa, _Israel und die Voelker_ (Frankfort a. M.,
1855), p. 319; and Dr. Z. Frankel, in his _Monatsschrift_, vol. XII,
(1863), p. 323.
[43] Cf. Kayserling's _Sephardim, Romanische Poesien der Juden in
Spanien_ (Leipzig 1859) p. 266; _P. A. J. H. S._, No. 3, p. 18.
[44] _P. A. J. H. S._, _l. c._, p. 15, note. Jacob Coen, Abraham's
eldest son, was afterwards appointed "Contador Mayor," Receiver-General
of Duke Moritz of Nassau. Cf. _ib. l. c._
[45] Cf. _American Jews' Annual_ for 1886-1887, p. 35; Isaac de Costa,
_l. c._, p. 318; see also Hon. Oscar S. Straus's address in _P. A. J.
H. S._, No. 3, p 3.
[46] See Kayserling in _P. A. J. H. S._, _l. c._, p. 14; Graetz,
_History of the Jews_ (Engl. transl.) vol. IV, p. 693.
[47] See full particulars concerning this work in our study on _Early
Jewish Literature in America_, _P. A. J. H. S._, No. 3, pp. 105, 106,
139, No. 9, and Dr. Kayserling's paper, _ibid. l. c._, p. 16.
[48] Cf. _l. c._, p. 16, No. 3.
[49] Cf. Van Kampen, _Geschichte der Niederlande_, vol. II, p. 120;
_apud_ Frankel, _Monatsschrift_, vol. XII (1863), p. 324; Koenen's
_Geschiedenis der Joden in Nederland_ (Utrecht, 1843) p. 280 sq.; Isaac
da Costa, _Israel und die Voelker_ (Germ. ed. by K. Mann, Frankfort,
a. M., 1855) p. 318 ff.; Graetz's _History_, _l. c._, p. 693-4;
Kayserling, _ib._, _l. c._, pp. 17-18.
[50] Cf. Southey's _History of Brazil_, Vol. II, pp. 202-230; Van
Kampen, _Geschichte der Niederlande_, Vol. II, pp. 120-122; also the
same writer's _Geschiedenis der Nederlanders buiten Europa_; Isaac de
Costa, _op. cit._, p. 319.
[51] See the _American Jews' Annual_ for 1886-1887, p. 35.
[52] _Les Hollandais au Brésil_, p. 163, _ad ann._ 1653-1654: "Une
amnistie pleine et entière était accordée aux Portugais et aux Juifs,
qui avaient pris cause pour le gouvernement Hollandais, et les Juifs
et autres personnes non-catholiques qui resteraient au Brésil y
seraient traités de la meme manière, qu'au Portugal (ce qui cachait une
arriere-pensée digne de l'intolérance réligieuse de ces jours-là)." Here
he adds a note which is hardly correct: "Aujourdhui il ne se trouvent
presque pas des Juifs au Brésil."
[53] Cf. Koenen, _l. c._, p. 282; Kayserling, _P. A. J. H. S._, No. 3,
p. 17.
[54] See the _Measseph_ for 1784; _ap._ Jost, _Geschichte der
Israeliten_, Vol. VIII, pp. 241-242; Da Costa, _Israel und Die
Voelker_, _l. c._, pp. 321-322; Dr. Hahn in _The American Jews' Annual_
(1886-1887) p. 36; Rev. E. M. Myers' _The Centurial_ (New York, 1890),
p. 105; _P. A. J. H. S._, No. 2, p. 99. More fully in our paper on
_Early Jewish Literature in America_, _l. c._, p. 138-139.
[55] Cf. Koenen's _Geschiedenis der Joden in Nederland_, p. 283; Dr.
M. Kayserling, _Sephardim, Romanische Poesien der Juden in Spanien_,
(Leipzig, 1859), p. 265.
[56] The Dutch text of this valuable document is published in the
_Essai Historique sur la Colonie Surinam_, Paramaribo 1788 [Amsterdam
1791], Vol. II, pp. 113-122 and in Koenen's work on the _History of the
Jews in Holland_, _l. c._, pp. 460-466. The present writer intends to
reprint the original text with an English translation in the _P. A. J.
H. S._; cf. his paper on _Early Jewish Literature in America_ in the
_Publications_ No. 3 (1895), p. 104, 136, 137.
[57] Cf. Kayserling, _Sephardim_, etc., _l. c._, p. 266; his paper on
the _Earliest Rabbis and Jewish Writers in America_, in _P. A. J. H.
S._, No. 3, p. 18; Koenen, _l. c._, pp. 283-284.
[58] From this it would appear that the Jews in South America were
corresponding and perhaps commercially connected with their brethren in
Italy. We have elsewhere proven that the Marranos in Hispañiola were
carrying on an extensive trade between various large sea-ports of Italy
(see our forthcoming paper on _The Jewish Martyrs of the Inquisition in
South America_, to appear in _P. A. J. H. S._, No. 4, 1895), and that
the Jews of Brazil as early as 1636 wrote to Rabbi Chayim Sabbathai, of
Salonica, in reference to disputes arising in their midst concerning
Jewish customs and ritual. Cf. the notes in our study quoted above, _P.
A. J. H. S._, No. 3, pp. 104-105, 137.
[59] Cf. Barrios' reference at the end of his Opuscula: "En Tisa
beab (sic) sali de Liorne año de 1660 con 152 Almas de Israel en
la nave llamada Monte del Cisne para ir apoblar a Cayana conquista
de Holandeses en America." Koenen, _l. c._, p. 283, numbers only
112 passengers, which is evidently erroneous. Cf. also Kayserling,
_Sephardim_, etc., p. 266, note 1; 355, n. 402; _P. A. J. H. S._, No.
3, p. 18.
[60] Cf. Kayserling, _Sephardim_, _l. c._, and _P. A. J. H. S._, 3, p.
18; see more fully in my paper on a _Contribution to the History of the
Jews in the Islands of St. Thomas, Jamaica and Barbadoes_, to appear in
_P. A. J. H. S._, No. 4.
[61] See Koenen's _Geschiedenis_, p. 284. The date 1654 there given is
probably a misprint for 1664.
[62] Cf. Appendix II to my paper on _Early Jewish Literature in
America_, _P. A. J. H. S._, No. 3, pp. 145-147, cf. also pp. 125-132
where some points in their history are given.
[63] Dr. E. Carmoly, in his essay on _Don Joseph Nasi, Duc de Naxos_
(Brussels, 1855), traces the relationship of this eminent personage
even to American shores, where the Nasis flourished. The word Nasi in
Hebrew indicates chief, or prince. See also Fuerst's _Orient_, XII
(1851-2), p. 335; Steinschneider's _Hammaskir_, II (1859), p. 33.
[64] See Don Miguel Levi de Barrios, _Arbol de las Vidas_, p. 90; apud
Kayserling, in _P. A. J. H. S._, No. 3, p. 18, note 2.
[65] Cf. Kayserling, _ib._, _l. c._; and his article: _Die Juden in
Surinam_, published in Frankel's _Monatsschrift für die Geschichte
und Wissenschaft des Judenthums_, Vol. VIII, (1859), p. 207; also Van
Sijpenstein, _Beschrijving van Suriname, historisch-geographisch en
statistisch overzigt. Uit officiele Bronnen bijeengebragt_ (Gravenhage,
1854,) p. 22.
[66] See Koenen's _Geschiedenis der Joden_, etc., pp. 291-92.
[67] Cf. _ibid._, _l. c._, p. 293; _Essai Historique sur la Colonie
Surinam_, etc., Vol. I, p. 42.
[68] Koenen, _l. c._: "Zij werden vooral door de Joden, aan wier hoofd
zich als Kapitein Samuel Nassy bevond, teruggedreven."
[69] Koenen, _l. c._, says: "Deze Nassy verkreeg van tijd tot tijd veel
invloed onder zijne geloofsgenooten, en trachtte eenige hervormingen
bij hen tot stand te brengen, in zonderheid met opzicht tot hunne zoo
menigvaldige feestdagen; doch hij vond daarin niet weinig tegenwerking,
ofschoon hij door brieven der Amsterdamsche Rabbijnen werd ondersteund."
[70] Koenen, _l. c._: "Zijn gezag verminderde zeer, toen de Kolonie op
nieuw een Bewindhebber verkreeg in den Heer Van Scherpenhuizen, die
Aerssens in het bestuur opvolgde."
[71] See Kayserling, in _Monatsschrift_, _l. c._, Vol. VIII, p. 207:
"_Samuel (Cohen) Nasi_ wird als Bürger-Capitaen bezeichnet und trieb
nicht allein die stets wieder neu einbrechenden Indianer mit starkem
Arm zurück, sondern bewirkte auch, dass der neu ernannte Gouverneur Jan
(Johann) van Scharphuisen von seinem Posten abberufen wurde." Cf. also
Isaac de Costa's work, _op. cit._, p. 321.
[72] See Koenen's _Geschiedenis_, etc., p. 294: "Ongelukkig ontstond er
een scherpe naijver tusschen den nieuwen Gouverneur en Samuel Nassy,
die voor zijne komst bijkans alle gezag in zich vereenigd had, en
wellicht had gehoopt den Heer Van Sommelsdyk in het bestuur te zullen
opvolgen; ten gevolge waarvan hij goedvond de nieuwe wereld te verlaten,
en zich onder zijne broederen te Amsterdam te gaan nederzetten. Ook na
zijn vertrek bleef de spanning tusschen de hoofden der Israelitische
bevolking en den Heer Van Scherpenhuizen voortduren, zoodat de eersten
zich bij den Baron de Belmonte en Samuel Nassy te Amsterdam over
hem beklaagden, hun bijstand verzochten, en de terugroeping van den
Bewindhebber op die wijs wisten te bewerken. Hij werd in 1696 vervangen
door Paulus Van Der Veen, en deze op zijne beurt in 1706 door Willem de
Gooyer."
[73] Cp. Dr. M. Kayserling's sketch on "The Jews of Surinam," in
_Monatsschrift_, _l. c._, p. 207: "Ehe noch Scharphuizen auf Surinam
landete, hatte Samuel Nasi die Kolonie verlassen. Nasi konnte es nicht
ertragen, einen andern Mann in der Stellung zu sehen, welche er selbst
zu erlangen hoffte und welche er, vermoege seiner dem Lande erwiesenen
Dienste und Fähigkeiten mit Recht beanspruchen konnte. Er verliess
Surinam und schiffte sich nach Amsterdam ein. In Folge der Mitbewerbung
des Juden um die Gouverneurstelle hatte Scharphuizen die jüdischen
Kolonisten mit weniger Freundlichkeit behandelt und sie hoeher
besteuert als die uebrigen Bewohner der Kolonie, so dass jene bei dem
Grafen de Belmonte und ihrem Bürger-Capitän Samuel Nasi Klage führten
und die Rückberufung des Gouverneurs aufs dringenste von der Regierung
verlangten. Wirklich wurde ein anderer Gouverneur in der Person des
Paulus van der Veen bestellt. Scharphuizen schiffte sich nach Holland
ein; unterwegs von den Franzosen zum Gefangenen gemacht, gelangte
er erst nach mehreren Monaten in die Heimat. Kaum aber in Amsterdam
angekommen, wurde er von Nasi vor Gericht gefordert und gezwungen sich
oeffentlich zu vertheidigen."
[74] _Punten en articulen, und Bericht en antwoord van den Gouverneur
Jan van Scherpenhuizen._ (Amsterdam, 1697.) It would be very
interesting to have a copy of this important trial, in which Samuel
Nassy figured so prominently.
[75] Cf. Koenen, _l. c._, p. 293-294: "De Joden van Surinam bewezen
de Kolonie wederom groote diensten, toen zij in den jare 1689 eenen
aanval te verduren had van het Fransche Eskader, onder bevel van den
vlootvoogd Cassard; in welke verdediging de Heer Van Chatillon, zoon
van den vorigen Bewindhebber, zich bijzonder onderscheidde." See also
Isaac de Costa's _Israel und die Voelker_ (1855), p. 321; Frankel
in his _Monatsschrift_, vol. XII (1863), p. 362. _Révue des Études
Juives_, Vol. IV (1882), p. 131.
[76] Dr. E. Carmoly, in a brief note entitled: "Patriotismus der Juden
in Surinam," published in Dr. Leopold Loew's journal, _Ben Chananja_
(Szegedin, 1861), Vol. IV, No. 20, p. 178, n. 37, writes: "Niemand wird
ihnen den Ruhm streitig machen, nicht nur ihre Soldatendienste zu thun,
sondern auch bei Zuegen gegen ihre in die Wälder geflohene Sklaven ihre
Religionsgesetze den Interesse ihrer Buergerpflichten nachzusetzen;
sogar abergläubische Juden werden es ihnen nicht als Suende anzeichnen.
Man sehe davon einen Beweis in Verburg's _O[st] en W[est] Ind.
Geschied[enis]_, 11 D. 8, _Cyd bestek_, 35 hoofild. § 45, v. d. J.
1689, und Fr. Holf. Merkurius 40 D. wo erzählt wird, dass, da nach dem
Tode des Gouverneur Aersen (_sic_) der Bevollmächtigte Scherphuizen
bei seiner Ankunft in Surinam die Nachricht von der Annäherung der
franzoesischen Flotte erhalten habe, sogleich alle Soldaten, nebst den
Matrosen und den Bürgern auf das Kastell erboten und diesem Befehl
Gehorsam geleistet worden sei, selbst von den Juden, deren viele in
Surinam wohnen, ungeachtet es Sabbat war. Auch hat man darueber zwei
sehr schoene Briefe an die Gesellschaft: _Felix Libertate_ von dem
kuendigen Bürger H. L. Bromet der 20 Jahre lang in Surinam wohnte."
These letters may yet be extant in the State library at Amsterdam,
where many documents on Surinam are preserved.
[77] See my paper in the _P. A. J. H. S._, No. 3, p. 121, note 1; also
_Révue des Études Juives_, Vol. IV (1882), p. 131.
[78] See Van Kampen, _Geschiedenis der Nederlanders buiten Europa_, Dl.
II, bl. 416-420; _apud_ Koenen's _Geschiedenis_, etc., p. 294-295: "De
Kolonie was van jaar tot jaar in bloei en welstand toegenomen, sedert
de heilzame hervormingen van Aerssens hare talrijke vruchten begonnen
af te werpen. Geen wonder, dat die opkomende welvaart de Franschen, die
op dat pas met de Republiek in oorlog waren, geweldig in de oogen stak.
In Junij des Jaars 1712 waagden zij een vrij hevigen aanval, die echter
manmoedig werd afgeslagen. In October verscheen de Fransche vlootvoogd
Cassard op nieuw voor de kust, en trachtte de rivier Commawine binnen te
zeilen. De ingezetenen, in zonderheid de Joden onder hun Kapitein Isaac
Pinto, boden een hardnekkigen wederstand, doch konden niet beletten,
dat de vijand het land afliep, de stad Paramaribo bombardeerde, en de
volkplanting op een gruwzame wijs brandschattede. Kort daarop werd
de vrede van Utrecht gesloten, waardoor de Kolonie van dezen vijand
gelukkig voor het vervolg verlost werd." See also Dr. Kayserling, in
the _Monatsschrift_, _l. c._, p. 208. His remarks being substantially
the same, we forbear citing in full.
[79] Cp. Dr. A. Hahn's article on _Primitive Jewish Settlements in
America_, in the _American Jews' Annual_ for 1886-1887, p. 36; also
Isaac de Costa, _op. cit._, p. 321; _Révue des Études Juives_, Vol. IV
(1882), p. 131. We are inclined to think that the families mentioned,
distinguished themselves in subsequent engagements in Surinam, during
the negro revolts of which we shall speak in the next rubric.
[80] Cp. a review of the _Essai Historique sur la Colonie Surinam_,
etc., quoted often in this essay, in the _Monthly Review_ for 1792;
Frankel in his _Monatsschrift_, vol. XII (1863), p. 362; and Hannah
Adams' _History of the Jews_ (Boston, 1810) p. 457. On pp. 455-458, a
fair résumé of the History of the Jews in Surinam is given.
[81] Koenen, _l. c._, p. 295: "Reeds in het jaar 1690 waren de slaven
op de plantagie van eenen rijken Israeliet, Machado genaamd, opgestaan,
en hadden hun meester vermoord. Van toen af waren de Negers, die
kans zagen om zich van hunne heeren te ontslaan, begonnen naar de
binnenlanden te vluchten, alwaar zij zich in de bosschen nestelden. De
Gouverneur Van Scherpenhuizen vond niet goed, den Joden bij dergelijke
gelegenheden eenigen bijstand te verleenen, maar beval hun, om op hunne
eigene verdediging bedacht te zijn. Dit was een groote misslag; want,
eensdeels leerde hij daardoor de Israelitische bevolking zich onderling
tot hare eigene handhaving te verbinden, hetgeen lichtelijk voor de
Christenen bij eenige botsing gevaarlijk had kunnen worden; anderdeels
liet hij daardoor langzamerhand eene macht opkomen, die, gelijk de
ervaring geleerd heeft, niet slechts voor de rust en veiligheid, maar
voor het bestaan der volkplanting zelve hoogstgevaarlijk moest worden."
Cp. also Kayserling, _l. c._, p. 208.
[82] Koenen, _l. c._, pp. 295-296: "De Joden verdedigden zich meer dan
eenmaal met goed gevolg.... Evenwel deed men in 1730 eene krachtvolle
poging, bij welke zich eene Joodsche compagnie, onder aanvoering
van een Onderofficier met veertien blanken en zes-en-dertig Negers,
onderscheidde door het bezetten en bewaken van een belangrijken
post, na het verwoesten van de gehuchten der Boschnegers." Cp. also
Kayserling, _l. c._, p. 208.
[83] Cp. Kayserling in _Monatsschrift_, _l. c._, p. 208.
[84] Koenen, _l. c._, p. 297, has erroneously _Ben Venida del Monte_--a
name unknown in Spanish-Jewish literature. Dr. Kayserling, _l. c._,
p. 208, note 6, corrects the mistake, and identifies him with the
same authoress, who wrote in praise of the Spanish translation of the
Psalter by _Daniel Israel Lopez Laguna_, of Jamaica. Cp. the present
writer's papers on _Early Jewish Literature in America_, in _P. A.
J. H. S._, No. 3, p. 110-112; 140-141; and _Jewish Martyrs of the
Inquisition in South America_, in _P. A. J. H. S._, No. 4, (1895) where
full references are given on this famous American-Shephardic poet.
[85] See Koenen's _Geschiedenis_, _l. c._, p. 296-297: "..... Reeds
in 1718 had hij, (David Nassy) onder bevel van den Joodschen Kapitein
Jacob d'Avilar, aan een welgelukten aanslag van dien aard deel genomen:
ten gevolge van welken hij van Onderofficier tot eersten Luitenant,
straks tot Kapitein der Joodsche burger-compagnie, benoemd was. Thans
was hij niet minder voorspoedig; en ofschoon door Boeyé verlaten, trof
hij den vijand in zijne woningen aan; versloeg er velen, en nam een
aantal anderen gevangen. Boeyé, die den Israelitischen Hoofdman wegens
gebrek aan ondergeschiktheid, had aangeklaagd, werd zelf gestraft, en
Nassy oogstte van dezen tocht zoo groot eenen naam in, dat hij door
den Spaansch-Joodschen dichter (_sic_) Ben Venida del Monte (_sic_) in
sierlijke lofdichten werd bezongen en gevierd." See also Kayserling,
_l. c._, p. 208. His notes based on Koenen's are not as full.
[86] Van Kampen, in his _Geschiedenis der Nederlanders buiten Europa_,
Dl. III, bl. 116, says, curiously enough, that they were away about six
_months_ instead of six _weeks_.