"Toen eenige tijd verstreken was, ontwaakte opnieuw de lust in mij
om te leven. Toen klopte Gandolfo op mijn deur en noodigde mij op
dit feest. Waarom zou ik niet gaan? Men kan onmogelijk van zich zelf
gelooven, dat men ongeluk aanbrengt, alleen door zich te vertoonen.
"'t Was reeds een feest, donna Micaela, me klaar te maken, en mijn
zwarte kleeren voor den dag te halen, ze te borstelen en aan te
trekken. Maar toen ik op het feestterrein kwam, was dit verlaten,
de regen stroomde neer, en uw Venetiaansche ballons waren vol water.
"En gij zelf zaagt er uit, alsof al de rampen van het leven u op één
dag getroffen hadden.
"Toen ge mij zaagt, werdt ge aschgrauw van schrik.
"Ik vroeg iemand: Hoe heet signora Alagona van zich zelf?--Palmeri--
"O, Palmeri, zij is dus uit Catania? Zij heeft den jettatore herkend."
"Ja, 't is waar, ik heb u herkend."
"Ge zijt zeer goed en vriendelijk geweest en ik ben zeer bedroefd,
dat ik uw feest verstoord heb. Maar nu beloof ik u, dat ik mij verre
van uw feest zoowel als van uw spoorweg zal houden."
"Waarom zoudt gij u daar verre van houden?"
"Ik ben immers een jettatore."
"Dat geloof ik niet. Ik kan het niet gelooven."
"Ik geloof het zelf ook niet. Maar toch, ja, ik geloof het. Weet ge,
dat men zegt, dat niemand een jettatore kan overwinnen, dan hij die
even groot in slechtheid is, als de jettatore zelf?
"Men vertelt, dat eens een jettatore in den spiegel zag, en dat hij
toen neerstortte en stierf. Ik zie nooit in den spiegel. Ik geloof
het dus zelf."
"Ik geloof het niet. Misschien geloofde ik het nog wel, toen ik u
daarbuiten zag. Nu echter geloof ik het niet meer."
"Gij wildet mij misschien laten werken aan uw spoorweg?"
"Ja, ja, indien gij slechts zelf wilt."
Weer trad hij dicht op haar toe, en zij wisselden eenige korte zinnen.
"Kom in het licht, ik wil uw gelaat zien."
"Ge gelooft, dat ik niet de waarheid spreek?"
"Ik geloof, dat ge slechts beleefd wilt zijn."
"Beteekent die spoorweg iets voor u?"
"Die beteekent leven en geluk voor mij."
"Hoezoo?"
"Die moet iemand winnen, dien ik liefheb."
"Zeer lief?"
Zij antwoordde niet, maar hij kon het antwoord lezen in haar blik.
Toen viel hij op de knieën voor haar en boog zijn hoofd zoo diep,
dat hij den zoom van haar kleed kon kussen.
"Gij zijt goed, gij zijt zeer goed. Dit zal ik nooit vergeten. Indien
ik degene was, waarvoor ge mij hieldt, hoe zou ik u dan dienen!"
"Maar ge moet mij dienen," zei ze. En zij was zoo getroffen door zijn
ongeluk, dat zij in het geheel geen vrees meer gevoelde, dat hij haar
deren zou.
Hij sprong op.
"Ik wil u iets zeggen. Ge kunt niet loopen zonder te struikelen
wanneer ik naar u zie."
"O, waarom niet?"
"Beproef het!"
En zij beproefde het. Maar zij was bang. Reeds bij de eerste schrede
voelde zij zich onzeker.
Maar toen dacht zij: "Indien het voor Gaetano was, dan kon ik het
zeker wel." En toen ging het ook.
Zij liep heen en weer.
"Zal ik het nog één maal doen?" Hij knikte.
Terwijl zij liep kwam de gedachte bij haar op:
Het Christusbeeld heeft den vloek van hem genomen, omdat hij mij
wil helpen.
Zij wendde zich plotseling om en kwam naar hem toe.
"Weet ge, weet ge dat ge geen jettatore zijt?"
"Ben ik dat niet?"
"Neen, neen!" zij greep hem bij den arm en schudde dien. "Begrijpt
ge dan niet, ziet ge dan niet? 't Is van u genomen."
De stem van den kleinen Gandolfo klonk buiten de kerk.
"Donna Micaela, donna Micaela, waar zijt ge? Er zijn zooveel menschen,
donna Micaela! Waar zijt ge?"
"Regent het dan niet meer?" zei de jettatore met onzekere stem.
"'t Regent niet meer, hoe zou het kunnen regenen? Het Christusbeeld
heeft den vloek van u genomen, opdat gij zijn spoorweg zoudt kunnen
dienen."
De man wankelde en greep met zijn hand in de lucht.
"'t Is weg. 'k Geloof, dat het weg is. Nog zooeven was het over mij,
maar nu..."
Weer wilde hij knielen voor donna Micaela.
"Dank mij niet," zei zij. "Maar hem, hem!" en zij wees op het
Christusbeeld.
Maar toch viel hij voor haar op de knieën, kuste haar handen, en onder
snikken en tranen vertelde hij haar hoe de menschen hem vervolgd en
verafschuwd hadden en hoeveel ellende het leven hem gebracht had.
Den volgenden dag begon de jettatore te werken aan den spoorweg. En
hij was niet gevaarlijker dan eenig ander mensch.