[270] La gran quantità delle pietre che la natura ha messe in que’

luoghi obbliga i proprietarj de’ terreni a spurgargli di esse per

poterne migliorare la coltura. Cotesta operazione che col linguaggio

del luogo si chiama _scatenare_ è per se stessa utilissima. Non è però

tollerabile che le pietre che vengono estratte siano gittate sulle

strade pubbliche rendendole positivamente impraticabili. Possono le

pietre suddette rimanere benissimo esaurite col circondarsi i fondi

stessi donde vengono estratte di parieti a secco più alti e più forti

del solito che si pratica in quella Provincia. Sarebbe ciò anche

conducente a meglio custodirgli e garantirgli dai danni che possono

ricevere dagli uomini e dagli animali che passano. Un pariete più

avanzato non costa che poche grana di più la canna. È cosa però indegna

vergognosa e molto riprensibile che per farsi il misero risparmio

di poche grana la canna si abbia la temerità e la indiscrezione di

gittar le pietre esuberanti in mezzo alle pubbliche strade! Ed è

anche più scandaloso che siano questi eccessi tollerati e guardati con

indifferenza dalle Autorità municipali!

[271] _Livii Histor. lib. XVI cap. 29._

[272] _Tacitus Histor. lib. II._

[273] _Cicero Orator. cap. XXIV._

[274] _Mazochii Commentaria in Tabulas Heracleenses Diatriba II

Section. VI §. I pag. 85._

[275] _Mazochius libro supra citato Diatriba I De Magna Græcia cap. V

§. 2 pag. 24._

[276] _Census et monumenta publica potiora testibus esse Senatus

censuit. L. 10 ff. de Probationibus._

[277] _Sed Scriptorum Romanorum doctissimi, et in his Porcius Cato,

qui diligentissime scripsit de originibus Italicarum urbium, Luciusque

Sempronius et alii, Græcos affirmant profectos ex Achaja multis ante

Trojanum bellum ætatibus, nec tamen diserte tradunt ex qua Natione

Græca, quave urbe migraverint, ac ne tempus quidem, aut Ducem Coloniæ,

aut quo casu patrias sedes reliquerint._

[278] _Hunc numulum adhuc singularem, edito jam meo rubastinorum

numorum catalogo, dono dedit _cl. Ioanni Iatta_ egregius rubastinus

medicus, et studiosus antiquitatum cultor_ Vitus Tambone.

[279] Millingen _supplém. aux considérat. sur la numismatique de l’anc.

Italie pl. II f. 5_, Eckhel _sylloge pag. 84 tab. 8 f. 3_.

[280] Avellinii _Ital. vet. num. I. I p. 60 n. 40 et p. 87, et suppl.

p. 31_, Milling. _l. c. f. 6 et anc. coins p. 11 tab. 1 f. 13_.

[281] Eckh. _l. c._ Avell. _l. c. tom. II p. 17 n. 158_.

[282] _A Tarentinis, auxilia adversus Bruttios deprecantibus,

sollicitatus._ Iustin. _lib. XII c. 2. Confer quoque_ Strabonis _lib.

VI pag. 280 Casaub._, Livium _lib. VIII cap. 17 et 24_, Gellium _noct.

attic. lib. XVII cap. 21_, Aristotel. δικαιὠματα πολέων _apud_ Ammonium

_in_ νῆες. _Vide_ Niebuhrii _histor. rom. gallicae versionis tom. III

pag. 144 seqq. edit. Bruxell._

[283] Milling. _anc. coins p. 11 seq._

[284] _Saturn. lib. I c. 23._

[285] Eck. _doctr. tom. V p. 348_, Emeric-David _Jupiter t. II p. 376

seq._, Creuzer _Symbolik tom. III p. 149, 3. edit._

[286] Gell. _noct. att. lib. V c._ 12, Eck. _doctr. tom. V p._ 219.

[287] _Edidi primus suppl. ad Ital. vet. num. p. 46 emendate: nam

perperam_ Hunterus _Agrigentinis tribuit: dedit iterum_ Milling. _anc.

coins p._ 12, _tab._ 1 _f._ 18 _seq_.

[288] _Lib. VIII c._ 24.

[289] _Acad. des inscr. et bell. l. tom. XII p._ 350 seq. _Aliter tamen

expeditionis et mortis Alexandri annos statuit_ Frölichius _reg. vet.

num. p._ 33.

[290] _Osservazioni sopra talune monete pag._ 20.

[291] _L. c. p._ 62 _seq_.

[292] _Bullet. arch. napol. anno II p._ 117.

[293] Plauti _Rud. act. III sc. 5 v. 42 seq. Lepidum quoque de duplice

Hercule confer_ Luciani _mortuor. dial. 16_.

[294] _De Dasio Altinio Arpano vide_ Liv. _lib. XXIV cap. 45_, Sil.

Ital. _lib. XIII v. 32 seqq., de Dasio et Blasio salapinis eumdem_

Livium _lib. XXVI c. 38_, Appian. _bell. annib. cap. 45 et 47, et_

Valerium Maximum _lib. III cap. 8. Denique et Dasius Brundusinus, qui

Annibali Clastidium vicum prodidit, memoratur eidem_ Livio _lib. XXI

cap. 48. Vide quae scripsimus Ital. vet. num. tom. I pag. 48 et 55._

[295] _Lib. XII c_. 2.

[296] _Schidone._

[297] _Giovanni Antonio Goffredo Ragguaglio dell’assedio dell’Armata

Francese nella città di Salerno. Edizione di Napoli dell’anno 1649 pag.

26_.

[298] Si deve quì leggere piuttosto _fuit_, non _fecit_.

[299]

_Si decus Italiæ, si nostræ gloria Gentis_

_Infixa est animo, Lector, honosque tuo,_

_Si gesta Heroum monumento digna perenni_

_Vera tibi præbent gaudia, siste gradum._

_Hic tres atque decem Galli, pariterque Latini,_

_Ob laudis stimulum, conseruere manus,_

_Congressique pares numero, et florentibus annis,_

_Attamen haud similes viribus, atque animo._

_Hoc campo certatum est ferro, hic Gallica Pubes_

_Experta est nostras in sua damna manus._

_Prosiluere omnes in pugnam audacter utrimque,_

_Sed non pugnatum Marte, manuque pari._

_Virtuti Italicæ jactantia Gallica cessit,_

_Armaque Victori tristis, equosque dedit,_

_Captivisque ad Barulum ductis ad vespera, tota_

_Nocte Urbs festivis plausibus obstrepuit._

_Fama perennis erit præclaræ, et gloria pugnæ,_

_Italia æternum quæ resonabit io._

Nota del Trascrittore

Ortografia e punteggiatura originali sono state mantenute, correggendo

senza annotazione minimi errori tipografici. Le correzioni indicate a

pag. a348 (Errata Corrige) sono state riportate nel testo.

La notazione [=xx] indica che le lettere specificate sono sormontate da

una barra. Un ^ indica che la lettera seguente è in apice.

Per comodità di consultazione l'indice dei capitoli, nell'originale

relativo solo alla prima parte del testo, è stato trascritto e

integrato a fine volume così da fornire un'indicazione completa.

Cenno storico sull'antichissima città di Ruvo nella Peucezia · 第 36 / 36 段