De bijen van den korf, dien wij hebben uitgekozen, hebben dus de
verdooving des winters van zich afgeschud. De koningin is op nieuw
begonnen eitjes te leggen, reeds in de eerste dagen van Februari. De
werkbijen hebben de anemonen, de wilde vlier, de stekende brem, de
viooltjes, de wilgen en noteboomen bezocht. Toen heeft de lente bezit
genomen van de aarde; de zolders en kelders vloeien over van honing en
stuifmeel, duizenden bijen worden er dagelijks geboren. De dikke, zware
darren komen uit hun groote cellen te voorschijn, bezoeken de
honingraten, en de volte in dezen al te voorspoedigen staat wordt van
dien aard, dat 's avonds honderden werkbijen, die van de bloemen
terugkeeren doch zich eenigszins hebben verlaat, geen plaats meer vinden
en genoodzaakt zijn den nacht door te brengen voor de poort, waar de
koude hen decimeert.
Een zekere onrust overmeestert het geheele volk, en de oude koningin
wordt zenuwachtig. Ze voelt, dat er iets nieuws in wording is. Zij heeft
getrouwelijk haar plicht vervuld als goede voortbrengster, en nu zijn
kwelling en droefheid het gevolg van het volbrengen dier taak. Een
onweerstaanbare macht bedreigt hare rust; weldra zal ze den staat moeten
verlaten, waarin zij heerschappij voert. En toch, deze staat is haar
werk, is zij zelve. Zij is er niet koningin in de beteekenis, die wij
menschen daaraan zouden hechten. Zij geeft er geen bevelen en is zelve,
zoo goed als de geringste harer onderdanen, afhankelijk van die
verborgen en hoogwijze macht, die wij voorloopig, in afwachting van ons
pogen haar op het spoor te komen, "den geest van den bijenkorf" zullen
noemen. Maar zij is er de moeder en het eenig orgaan der liefde. In
onzekerheid en armoede heeft zij dezen staat gesticht. Zonder ophouden
heeft zij hem telkens weer bevolkt met haar eigen substantie, en allen,
die daar leven en zich bewegen--de werksters, darren, larven, poppen en
de jeugdige vorstinnen, wier op handen zijnde geboorte haar vertrek zal
verhaasten en waarvan er reeds ééne hare opvolgster is in den "geest van
den bijenkorf"--die allen zijn uit haren schoot gesproten.