Kaj memoru vian Kreinton en la tagoj de via juneco, dum ne
venis ankoraŭ la tagoj de malbono kaj ne venis la
jaroj, pri kiuj vi diros: "mi ne havas plezuron de ili"; dum
ne mallumiĝis la suno, la lumo, la luno kaj la
steloj, kaj ne revenis nuboj post la pluvo. Kiam ektremos
la gardantoj de la domo kaj malfortiĝos la
militantoj, kaj ĉesos mueli la muelantoj, ĉar
estos malmulte da ili, kaj senvidiĝos la rigardantoj
tra la fenestroj; kaj fermitaj estos la pordoj al la strato,
kiam eksilentos la sonado de la muelŝtono; kaj homo
leviĝados laŭ la krio de birdo, kaj
mallaŭtiĝos la sonoj de kantoj: kaj
altaĵojn ili ektimos, kaj sur la vojo aperos teruroj,
kaj ekfloros la migdalarbo kaj peziĝos la grilo, kaj
malaperos deziro: tiam homo foriros en sian eternan domon,
kaj sur la strato marŝos plorantoj; ĝis
disŝiriĝos la arĝenta ĉeneto,
rompiĝos la ora lampeto, rompiĝos la
kruĉo ĉe la fonto kaj falos la rado en la
puton. Kaj la polvo refariĝos tero, kiel ĝi
estis, kaj la spirito reiros al Dio, kiu ĝin
donis. Vanto de vantaĵoĵ diris la Predikanto,
ĉio estas vantaĵo. Krom tio, ke la Predikanto
estis saĝulo, li ankoraŭ instruis scion al la
popolo; li ĉion pesis, esploris kaj verkis multe da
sentencoj. Penis la Predikanto trovi agrablajn parolojn,
kaj li skribis. ĝuste vortojn de vero. La paroloj de
saĝuloj estas kiel akraj pintoj, kaj kiel enbatitaj
najloj estas la vortoj de publikaj parolistoj; ili estas
donitaj de unu paŝtisto. Kaj krom tio, mia filo,
akceptu mian instruon, ke se oni volus verki multajn
librojn, ne estus fino, kaj multe legi lacigas la korpon. Ni
aŭskultu la finon de ĉio: timu Dion kaj
plenumu Liajn ordonojn, ĉar tio ĉi estas
ĉio por la homo. Ĉar ĉiun faron Dio
venigos al juĝo, eĉ ĉion
kaŝitan, ĉu ĝi estas bona aŭ
malbona.