Υιός δε μάλλον ευπειθής φρονών τα των Λατίνων.
Στείλας αρχιδιάκονας τους πρώτους των του κλήρου
Έχοντας λόγον μέγιστον Ελληνικής παιδείας,
Ο Μετοχίτης, μετ' αυτόν ο Μελιτηνιώτης,
Οίτινες καθυπέκυψαν πρώτον τοις λόγοις Πάπα·
Και βασιλεί τω Μιχαήλ είπον φρονείν ωσαύτως·
Ο Πάπας παρ' ελπίδα δε ταύτα μαθών, το τάχος
Καρδιναλίους έστειλε προς τον Παλαιολόγον,
Τον Άνακτα τον Μιχαήλ, μνήμην ποιήσαι τούτου·
Προς τε τον μέγιστον ναόν της του Θεού Σοφίας,
Και τα πρωτεία τον αυτόν μετά τιμής διδόναι.
Κατά τεσσάρων ουν αυτός Πατριαρχών των Θείων
Έχειν πολλήν την δύναμιν έκκλητον του ποιήσαι
Καθυπογράψαι βασιλεί ζητήσας τρία ταύτα
Μνήμην, πρωτείον, έκκλητον, ός βασιλεύς αυτίκα,
Προσέταξεν υπ' άμβωνος μνήμην γενέσθαι Πάπα,
Ειπείν δε και Λατινικώς το θείον του Σωτήρος
Μέγιστον Ευαγγέλιον τη μυστική θυσία
Ο Πάπας πάλιν Μιχαήλ απέδωκε το κράτος.
Ο Βαλδουίνος ιδών ματαιουμένας εκ μέρους του Πάπα τας ελπίδας
του, απηυθύνθη εις τους διαφόρους βασιλείς, καθικετεύων αυτούς
να τον συνδράμωσι προς ανάκτησιν της αυτοκρατορίας του. Μεταβάς
εις την εν Ιταλία πόλιν Βιτέρβην, διά πράξεως γενομένης, τη 27
Μαΐου 1267, παρεχώρηοεν εις Κάρολον τον Ανδεγαυϊνόν, βασιλέα
της Νεαπόλεως, όπως προσλάβη αυτόν σύμμαχον πλείστας χώρας εν
Ελλάδι και την κυριότητα πασών των κείθεν του Ελλησπόντου
Ελληνίδων νήσων, πλην της Λέσβου, Σάμου, Κω και Χίου, άς
επεφύλαξε δι' αυτόν και τους απογόνους του. Επί της χρυσής
σφραγίδος, ήτις υπάρχει ανηρτημένη εις την μέχρι του νυν
σωζομένην παραχωρητήριον ταύτην πράξιν εικονίζεται ένθεν μεν ο
αυτοκράτωρ καθήμενος και κρατών τη μεν δεξιά σκήπτρον, τη δε
αριστερά την σταυροφόρον σφαίραν, κύκλω δε έχων τας λέξεις
BALDVINVS DEI CRATIA IMPERATOT ROMANIE SEMPER AYGVSTVS, Ένθεν
δε ο αυτοκράτωρ κρατών έφιππος τη δεξιά σκήπτρον και κύκλω αι
λέξεις ΒΑΛΔΟΙΝΟΣ ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ Ο ΦΛΑΝΔΡΑΣ. Αλλά και
μετά τας παραχωρήσεις ταύτας, μηδέν κατoρθώσας, απεβίωσεν εκ
της θλίψεως αυτού εις Ιταλίαν τω 1273, εις ηλικίαν πεντήκοντα
πέντε ετών, καταλιπών εκ της συζύγου αυτού Μαρίας της Βρυεννίου
ένα υιόν ονόματι Φίλιππον τον Β' (214).
Ο Φίλιππος ούτος κληρονομήσας τάς τε δυσπραγίας και τας επί του
θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως αξιώσεις του πατρός του,
απαλλαγείς των χειρών των Ενετών, παρ' οίς έμενεν ως ενέχυρον
διά τα χρήματα, άτινα εκείνοι είχον δανείσει προς τον πατέρα
του Βαλδουίνον, κατέφυγε παρά τω εξαδέλφω του βασιλεί της
Καστιλλίας Αλφόνσω, όστις τον ανέδειξεν ιππότην. Νυμφευθείς
Βεατρίκην την θυγατέρα Καρόλου του βασιλέως της Σικελίας, έλαβε
παρά του πενθερού αυτού την άδειαν να στρατολογήση εν τω κράτει
του προς ανάκτησιν του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως· αλλ' ενώ
συλλέξας ικανάς δυνάμεις ητοιμάζετο να πλεύση δι' Ενετικών
πλοίων εις Ανατολήν, επελθόντος του μεταξύ Σικελίας και
Αραγωνίας πολέμου, ο βασιλεύς Κάρολος ηναγκάσθη να εμποδίση την
εκ του κράτους του αναχώρησιν των στρατολογηθέντων, διότι και ο
ίδιος είχε χρείαν αυτών. Τοιουτοτρόπως ο Φίλιππος, ιδών
ματαιουμένας τας προσπαθείας του, ηρκέσθη εις τον απλούν
τίτλον, αυτοκράτορος της Κωνσταντινουπόλεως, και απεβίωσε
μεταξύ του 1285 και 1288.
Αποθανών ο Φίλιππος κατέλιπε μίαν θυγατέρα την Αικατερίνην,
ήτις κληρονομήσασα τα επί του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως
δικαιώματα του πατρός της και τον τίτλον αυτοκρατείρας,
μετεβίβασεν αυτά διά του εν έτει 1301 γενομένου γάμου της εις
τον Κάρολον Κόμητα του Βαλουά, αδελφόν του βασιλέως της Γαλλίας
Φιλίππου του Καλού, όστις προσέλαβε τίτλον επιδόξου
αυτοκράτορος. Θανούσης δε κατά Ιανουάριον του 1308 της
Αικατερίνης, τα δικαιώματα αυτής μετεβιβάσθησαν εις την
ομώνυμον αυτής θυγατέρα Αικατερίνην την Βαλουά, ήτις εν τη
κοιτίδι έτι είχε μνηστευθή προς Ούγον τον υιόν Ροβέρτου του
δουκός της Βουργουνδίας, επί τη ελπίδι αμοιβαίας μεταξύ Καρόλου
και Ροβέρτου συνδρομής προς ανάκτησιν της Κωνσταντινουπόλεως·
αλλά ματαιωθέντος του γάμου τούτου, τη προσπαθεία του Πάπα
Κλήμεντος, η Αικατερίνη ενυμφεύθη οψιαίτερον Φίλιππον τον
πρίγγιπα του Τάραντος υιόν δε Καρόλου Β', του βασιλέως της
Σικελίας, εις όν μετεβιβάσθησαν τα τε δικαιώματα επί του θρόνου
της Κωνσταντινουπόλεως, και ο επίτιμος τίτλος του αυτοκράτορος.
Συμφώνως προς τα ιδανικά αυτού δικαιώματα ο Φίλιππος διά
διπλώματος, εκδοθέντος τη 24 Μαΐου 1315 εν Νεαπόλει διά χειρός
Ροβέρτου Πονσιακού εδωρήσατο εις τον κύριον της Χίου Μαρτίνον
Ζαχαρίαν Κάστρον και τους απογόνους του διαφόρους νήσους και
χώρας της μικράς Ασίας, επί τω όρω να ομολογήση υποτέλειαν προς
τον επίτιμον αυτοκράτορα και να τον συνδράμη μετά πεντακοσίων
ανδρών προς ανάκτησιν της Κωνσταντινουπόλεως. Συγχρόνως τω
παρέσχε πάσας τας βασιλικάς προνομίας, οίον να φέρη στέμμα και
σκήπτρον, να πίνη εις χρυσούν ποτήριον, να υποδύεται βλαυτία
ερυθρά εντός τε και εκτός των ανακτόρων της Κωνσταντινουπόλεως,
ήν δεν εξουσίαζε μεν, αλλ' ήλπιζε να ανακτήση, και άλλα τοιαύτα
(215). Απεβίωσε δε τη 26 Δεκεμβρίου 1332 εν Νεαπόλει καταλιπών
ως διάδοχον του κενού τίτλου αυτού τον υιόν του Ροβέρτον.
Ο Ροβέρτος, ζώσης μεν της μητρός του αυτοκράτειρας Αικατερίνης
ετιτλοφορείτο πρίγγηψ Αχαΐας και Τάραντος, δεσπότης Ρωμανίας,
και κόμης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου· αλλά θανούσης τω 1346
εκείνης, έλαβεν οριστικώς τον τίτλον αυτοκράτορος της
Κωνσταντινουπόλεως. Μόλις όμως ενυμφεύθη Μαρίαν την Βουρβωνίδα,
θυγατέρα Λουδοβίκου Α', του δουκός Βουρβώνος, επιδραμόντος του
βασιλέως της Ουγγαρίας Λουδοβίκου εις Νεάπολιν, ηχμαλωτίσθη υπ'
αυτού και απήχθη εις Ουγγαρίαν, ένθα έμεινεν επί πολύ
καθειργμένος· απέθανε δε τη 10 Σεπτεμβρίου 1364 εις Νεάπολιν
και ετάφη εις τον αυτόσε ναόν του Αγίου Γεωργίου, επί δε της
επιταφίου πλακός του ανεγινώσκετο το επίγραμμα τόδε.
ILLVSTRI ROBERTI ANDEGAVENSI BYZANZIORYM IMPERATORI
TARENTINORYMQUE PRINCIPI CAROLI VTRIVSQVE SICILIAE REGIS EX
PHILIPPO FILIO NEPOTI AB ANNO MCCCL XIIII OSCVBE SACENTI VSQVEDVM
ANNO MCCCCLXXI ANDREAE AGNESIS IVIVS TEMPLIPRAESIDIS PIETATE AC
DILIGENTIA LOCVS DATVS EST.
Την 20 Μαΐου του 1366 απεβίωσεν εις Νεάπολιν και η σύζυγος
αυτού αυτοκράτειρα Μαρία, επί του εν τη εκκλησία της Αγίας
Κλαίρης τάφου της οποίας ανεγινώσκετο το εξής επίγραμμα.
ΗΙC JΑCΕΤ CORΡVS DΟΜΙΝΑΕ DΟΜΙΝΑΕ ΜΑRΙΑΕ DΕ FRΑΝCΙΑ ΙΜΡΕRΑΤRΙCΙS
CΟΝSΤΑΝΤΙΝΟΡΟLIΤΑΝΑΕ AC DΥCISSAE DVRACΙΙ QVAΕ ΟΒIIΤ ΑΝΝO DΟMΙΝI
ΜCCCLXVI DIΕ XX ΜΑΙΙ CVIVS ΑΝ. REQ. ΙΝ ΡΑCΕ ΑΜΕΝ.
Διάδοχος του Ροβέρτου εν τω τίτλω αυτοκράτορος της
Κωνσταντινουπόλεως εγένετο ο αδελφός αυτού Φίλιππος Γ', όστις
άνευ τέκνων τελευτήσας, άγνωστον κατά τίνα εποχήν, κατέλιπε
διάδοχον αυτού τον εκ της αδελφής του Μαργαρίτας ανεψιόν του
Ιάκωβον Δε-Μπω, δούκα της Ανδρίης. Του επιτίμου τούτου
αυτοκράτορος σώζεται δίπλωμά τι, εν έτει 1368 γεγραμμένον υπέρ
Θωμά του επισκόπου Καστελενέτου και της εκκλησίας αυτού, εν τω
οποίω φέρει εκείνος τίτλον αυτοκράτορος Κωνσταντινουπόλεως,
δεσπότου Ρωμανίας και πρίγγιπος Αχαΐας και Τάραντος. Ενυμφεύθη
δε Αγνήν την κόμησσαν Δουράσου, και αποβιώσας την 7 Ιουλίου
1383 εις Τάραντα εν τω άνθει της ηλικίας του, ετάφη εν τω
αυτόσε ναώ της Αγίας Κατάλδης, ύστατος επίτιμος αυτοκράτωρ
Φράγκος της Κωνσταντινουπόλεως γενόμενος.
Η τύχη των Φράγκων αυτοκρατόρων πραγματικών τε και επιτίμων της
Κωνσταντινουπόλεως, εξ όσων ανωτέρω εξεθέσαμεν, δεν υπήρξε
βεβαίως τοσούτω επίζηλος· αν εξετάση τις όμως την τύχην και των
λοιπών Βυζαντινών αυτοκρατόρων, θέλει πεισθή ότι ολίγιστοι
αυτών μέχρι τέλους, διετέλεσαν ευτυχείς.
Από Αρκαδίου (395-408) μέχρι Κωνσταντίνου του Δραγάση (1453) η
αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως περιλαμβάνει περίοδον
χιλίων πεντήκοντα οκτώ ετών, δύο μηνών και έξ ημερών,
εννενήκοντα δε και είς αυτοκράτορες ήρξαν κατά την περίοδον
ταύτην. Εκ τούτων τριάκοντα επτά εβασίλευσαν από ενός μέχρι
πέντε ετών (τινές δε και ολίγους μόνον μήνας)· είκοσι και είς
από έξ μέχρις επτά ετών εννέα από ένδεκα μέχρι δεκαπέντε· πέντε
από δεκαέξ μέχρις είκοσι· τέσσαρες από είκοσιν ενός μέχρις
είκοσι πέντε· δύο από είκοσιν έξ μέχρι τριάκοντα· πέντε από
τριάκοντα μέχρι τριάκοντα πέντε· τρεις από τριάκοντα έξ μέχρι
τεσσαράκοντα· είς από τεσσαράκοντα ενός μέχρι τεσσαράκοντα
πέντε και τέσσαρες από τεσσαράκοντα έξ μέχρι πεντήκοντα.
Εκ των εννενήκοντα ενός αυτοκρατόρων, εις τους οποίους εάν
προσθέσωμεν και τους μετασχόντας κατ' επιτροπείαν ή άλλως πώς
του θρόνου, έχομεν εκατόν εννέα βασιλείς, είκοσιν απεβίωσαν διά
βιαίου θανάτου φονευθέντες, δηλητηριασθέντες, πνιγέντες ή
κατακρημνισθέντες από κιόνων, και δεκαοκτώ ετυφλώθησαν,
ερινοτμήθησαν ή άλλως πώς ηκρωτηριάσθησαν· τρεις απεβίωσαν εκ
πείνης· είς εβλήθη υπό κεραυνού· είς απεβίωσε πληγωθείς υπό
δηλητηριασμένου βέλους· δύο απεβίωσαν παράφρονες· δώδεκα
απέθανον εν ειρκτή ή εν μοναστηρίω· δώδεκα παρητήθησαν εκουσίως
ή ακουσίως του θρόνου· τρεις απεβίωσαν εν πολέμω· είς
ηχμαλωτίσθη, και οι λοιποί τριάκοντα έξ απέθανον επί της κλίνης
των εξ ασθενείας ή γήρατος. Η απαρίθμησις δε αύτη εστίν ακριβής
εικών της ιστορίας της Κωνσταντινουπόλεως.
ΤΕΛΟΣ
ΠΙΝΑΞ
Των της Κωνσταντινουπόλεως Φράγκων Αυτοκρατόρων,
επιτίμων Αυτοκρατόρων, Αντιβασιλέων,
παπικών Εξάρχων και Λατίνων Πατριαρχών.
ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ
Βαλδουίνος A'.
Ερρίκος.
Πέτρος.
Ροβέρτος.
Ιωάννης Βρυέννιος.
Βαλδουίνος Β'.
ΕΠΙΤΙΜΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ
Φίλιππος Α'.
Αικατερίνη Α'.
Κάρολος κόμης Βαλουά.
Αικατερίνη Β'. Βαλουά.
Φίλιππος Β'. πρίγκιψ Τάραντος.
Ροβέρτος Β'.
Φίλιππος Γ'.
Ιάκωβος Δε-Μπω.
ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΙΣ
Ερρίκος κόμης Φλάνδρας.
Κόνων Πετούνης.
Ανσώ Δε-Καχιέ.
Ναρζώ Δε-Τουσή.
Φίλιππος Δε-Τουσή.
ΠΑΠΙΚΟΙ ΕΞΑΡΧΟΙ
Πέτρος Καπούης ο Καρδινάλιος.
Σοφφρρέδος Καρδινάλιος.
Βενέδικτος Καρδινάλιος Μάξιμος.
Πελάγιος Καρδινάλιος.
Νικόλαος επίσκοπος Ρηγίου.
ΛΑΤΙΝΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΑΙ.
Θωμάς Μοροζίνης.
Γερβάσιος.
Ματθαίος.
Ιωάννης δ' Αβεβίλ.
Σίμων.
Νικόλαος.
Παντολέων Ιουστινιανός.
Ουγολίνος.
Πέτρος.
Λεονάρδος.
Νικόλαος.
Γότιος.
Ροβέρτος.
Ερρίκος.
Γουλλιέλμος.
Πέτρος Θωμάς.
Παύλος.
Ιάκωβος Βις.
Βησσαρίων.
Βαρθολομαίος Καρατζιόλος επίσκοπος Βαρίου
ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
Κεφ. Α. Εκστρατεία Σταυροφόρων επί το Βυζάντιον
εν έτει Μ. Χ. 1202-1204 Σελ. 3
— Β'. Βαλδουίνος Α. Πρώτος Φράγκος Αυτοκράτωρ. 1204-1205 » 40
— Γ'. Ερρίκος. Δεύτερος Φράγκος Αυτοκράτωρ. 1206-1216 » 98
— Δ'. Πέτρος. Τρίτος Φράγκος Αυτοκράτωρ. 1217-1218 » 138
— Ε'. Ροβέρτος. Τέταρτος Φράγκος Αυτοκράτωρ. 1221-1228 » 150
— ΣΤ'. Ιω. Βρυέννιος. Πέμπτος Φράγκος Αυτοκράτωρ. 1229-1237 » 170
— Ζ'. Βαλδουίνος Β'. Έκτος Φράγκος Αυτοκράτωρ. 1239-1261 » 198
— Η . Έξωσις των Φράγκων εκ της Κωνσταντινουπόλεως. 1261 » 252
Πίναξ των της Κωνσταντινουπόλεως Φράγκων Αυτοκρατόρων, επιτίμων
Αυτοκρατόρων, Αντιβασιλέων, παπικών Εξάρχων και Λατίνων
Πατριαρχών » 283
* * *
1) Νικήτας Χωνιάτης 3. 8. 9. Vile-harduinus — Ducange histoire
de l' Emp. de Const. 1-82.
2) Lebeau hist. du B. Empire Τ. XVII 62. — Michaud et
Poujoulat hist. des Crois. III. 67.
3) Χρον. Μωρέως παρά Buchon.
4) Ville harduin — Χρον. Μωρέως παρά Buchon.
5) Νικήτ. Χων. 1.8.9. — Cesta. Innoc. III.I — Ακροπολίτ. 2 —
Sanut. 3. part. II. c. I. — Sabellicus C. I. — Fleury, his.
eccles. 75. art. 47.
6) Χρον. Μωρέως παρά Buchon.
7) Νικήτ. 3. 8. 9. — Ακροπολ. 2. — Ramnusius I. i. — Vile-
harduin — Sanut. 3 part, 2. c. l.!!
8) Νικήτ. Χων. 8. 9. 10. Vile-harduin III. 55 — Sanuto 3 p. II
a. Rmnus, 1. 2.
9) Lebeau, hist. du Bas-Emp. T. XVII 93.
10) Vile-harduin c.55 και συνέχ.
11) Νικήτ. Χων. 8.9.10. — Ducange 1. 8.
12) Lebeau. XVII. 106 — Ducange ibid — Michaud et Poujoulat
111.60.
13) Νικήτ. Χωνιάτ. 8. 9. 10.
14) Vile-harduin 94-109 — Νικήτας εν β. Ισαακίου — Ακροπολίτ.-
3. 5 — Ramnus. 1. 2 — Gesta Innocent-111. — Sal. ell 1.8. —
Ducange ibid.
15) Αβην. Χ. 59. Χ. 14. 32. — Αιλιαν. Π. Ιστορ. 3. 14.
16) Lebeau. XVII. 114.
17) Νικήτ. Χων. εν β. Ισαακίου και Αλεξίου. — ?. ΧVII. 117.
18) Νικήτ. Χων. εν β. Ισαακίου Vile-harduin 109-123 —
Ακροπολίτ. 13 — Ηarold 12 20 — Sanut. 111.2. 1. Ducange Ibid.
18α) Χρονικ. Μωρέως παρά Buchon.
19) Νικήτ. εν β. Μουρτζούφλου — Vile-harduin Ibid
20) P. Rhamnusius 1. 3 — Sabellicus 1.8.163. — Sanut. 3.11.1 —
Boutrem. 3.6.7
21) Νικήτ. εν β. Μουρτζούφλου. — Ακροπολ. 3.
22) Νικήτας εν β. Μουρτζούφλου. — Lebeau XVII. 127 — Ducange
1.9.
23) Νικήτ. εν β. Μουρτζούφλου.
24) Νικήτ. Τα μετά την άλωσιν. — Michaud et Poujoulat III. 113
— Lebeau. XVII. 129.
25) Lebeau, T. XVII. 173.
26) Michaud, histoire des Croisades T. III. p. 195.
27) Νικήτ. Χων. Τα μετά την άλωσιν, σελ. 187.
28) Χρον. Μωρέως παρά Buchon.
29) Νικήτ. Χων. Τα μετά την άλωσιν. — Lebeau XVII 173.
30) Νικήτ. Τα μετά την άλωσιν.
31) Michaud et Poujoulat III 170.
32) Χρον. Μωρέως παρά Buchon.
33) Νικητ, τα μετά την άλωσιν. — Cesta Innoc. c. 99 — Ducange
1.
34) Χρον. Ευφραιμίου στίχ. 7185.
35) Lebeau XVII. 175 — Mayer Ann Fland. 113 — Sabelli. I. 8
36) Νικηφ. Γρηγορά 1. c. 2. — Ville-Harduin 141, 161. —
Ramnusio. J. 4 — Doutreman, 4. 2. Bizar de bello Veneto Ι. 1.
68.
37) Νικήτ. Χωνιάτ. τα μετά την άλωσιν. — Lebeau, XVII 179.
38) Ducange 1. 24.
39) Michaud et Poujoulat 111-170.
40) Gesta Innocent. VIII. 59.
41) Baronius ad ann. 1205.
42) Guntherus. c. 20. 21.
43) Χρον. Μωρέως παρά Buchon.
44) Τζέτζ. Χιλ. — Νικήτ. 3. — Ducange 1, 33.
45) Γρηγοράς 1, 2. — Vile-harduin 124-126. — Ducange 1. 25.
46) Cesta Innocent L. 8. ep. 59. — Danduli Chron. — Doutreman.
4. 2. — Ramnusio 1. 4.
47) Vile-harduin 169 — Haques de Guise, 3, V. 95.
48) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν — Γ Ακροπολ. γ'. 8. — Ducange.
1, 30 — 32. — Vile-harduin 160 — 173.
49) Κ. Σάθα, Χρονικόν Γαλαξειδίου. — Ducange L' emp. Byz. p.
208. — Vile-harduin 160.
50) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν. — Sabellicus 1. 8. — Platica in
Innoc. ΙΗ.
51) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν — Γρηγοράς. 1.2. — Ακροπολίτης
212 — Vile-harduin 177. — Gesta Innoc. c. 115. — Doutrem. z, 4.
— 15 — Alber. c. 95
52) Lebeau. XVII. 206. — Ramnusio. 4. 5.
53) Ducange ibid — Lebeau. ibid.
54) Νικήτ. Χων. τα μετά την άλωσιν — Lebeau ibid.
55) Vile-harduin 191 — Gesta Innoc. 3. 124 — Eurolin 1. 56
56) Χρονικόν Μωρέως παρά Buchon — Νικήτ. τα μετά την άλωσιν —
Ramnusio 1.5. — Doutreman 4. 10. — Ducange 1. 36.
57) Lebeau. XVII 214. — Daru, hist. de Venise 1. 246.
58) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν 847 — Γ. Ακροπολίτης 13. —
Ramnusio 1. 5. Doutreman 4. 10-15. Vile-harduin 230.
59) Vie de Louis VIII, XI p. 373
60) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν. — Vile-harduin 201 — 208
61) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν 820 — Ακροπολίτης, Κ.8.
62) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν — Vile-harduin205 — 210 — Gesta
Innoc. 106.
63) Νικήτ. τα μετά την άλωσιν, 815.
64) Vile-harduin 231 — Doutrem. 4. 11 — Rhamnusio 1. 5. —
Ducange. 11. 1.
65) Danduli Chron. 107 — Rhamnusio 1. 5 — Laball. 8. 63 —
Doutrem 4. 11.
66) Vile-harduin 231 και συνέχεια. — Ducange 11. 81.
67) Γρηγορ. 1. 2 — Ακροπολ. Κ. β — Fleury hist. Eccles. 76.
2β.
68) Νικήτ. τα μετά την άλωσ. — Leunclavius Pend. et p. 416.
430. — Rhamnusio 1. 4. Lebeau XVII 953.
69) Νικήτ. τα μετά την άλ. 7. 10. — Hayton. hist. Orient e.
13. — Ducange Fam. Byz. p. 191, 192 — Doutreman 4. 12.
70) Νικήτ. ως ? Vile-harduin 236, 237.
71) Ville — Hard. 235. — Rhamnusio 4.6 — Doutrem 5.1.
72) Ville. Hard. και συνέχ.
73) Lebeau XVII. 263.
74) Ville Hard. 263. Ducange. 11. 90.
75) Lebeau ΧVΙΙ 266 — Ducange.11, 89.
76) Lebeau XVII. 270. — Ducange. 11. 91.
77) Ducange 11. 91.
78) Alberic. 1206 — Ακροπολίτ. Κ. 45 — Ιω. Αναγνωσ. 10. 16. —
Gest. Innoc. 111 14.9.101.
79) Gest. Innocetii. I. IX. ep. 241 — Gretzer de Imag.
?neameanus. C. 18. — Σκυλίτση σελ. 555 — Κατακουζ. 111 50 — 99.
80) Sinuto, secreta fidelluni crucis I. p. 4c. 7 — Sabell.
Deced. I VII — Chron. n. Andr. Danduli p. 15. Bembo Ilist
Venet, 11. 118.
81) Ακροπολίτ. K. 13 — Gest. Inn. c. III. XI.
82) Doutrem. 5. 3 4.5 — Ducange. 11. 105.
83) Lebeau XVII. 277.
84) Ducange 11. 107.
85) Lebeau ΧVΙΙ. 279.
86) Innoc. III. ΧV Ρ. 39 — Ducange 11. 112.
87) Innoc. III. L. XIV p. 37 — Doutrem. V. 4.
88) Alberic. 1206 — Ακροπολ. 13.
89) Innocen. XIII. 16. Ep. 75. — Buchon χρον. του Μωρ. 146 και
συνέχ.
90) Innoc. XIII. ep. 161. 184.
91) Innoc. Χ. ΧIIΙ Ep. 98. L. XV Ep. 74
92) Καντακουζην. Γ. 49 Σωζόμεν. Εκκλ. Ιστορ. VIII. 24 —
Νικηφόρ. Καλλιστος ΧΙΙ. 41 — Θεοδωρήτ. Εκκλ. Ις. 17.
93) Fleury, Hist. Eccles. I. 77 — art. 13 — Alberic. 1228.
94) Ακροπολ. Χρον. Ιστορ. 17.
95) Ακροπολ. Κ. 15 16 Ducange 11, 204
96) Baudouis Avesnes en ses chroniques ch. 97.
97) Ακροπολίτ. Κ. 16.
98) Cibbon Hist. de la Decadence alc. 1. II. III.
99) Γ. Ακροπολ. Χρον. 15, 16.
100) Honorius Le. 1. ep. 19.
101) Ducange 11. 150. — Doutreman 5. 5 — Fleury. Hist. Eccles.
78. I.
102) Honorius Les. 1. 9. 211.
103) Chron. Nangii 1216Ducange 11. 150.
104) Ducange 11, 451.
105) Sigon. hist. Beaun?. I.V. — Cron. Fassae Na?? Ducange.
106) Cor ad de Falaris, de Casibus Gall C. 8.
107) Fleury. hist. Eccles. 78. 8.
108) Honorius L. 4. ep. 178 — bep. 375.
109) Ducange 11. 155.
110) Sabellico 8. 169 Doutreman V. 5. — Fleury his. eccles.
78. 8. 13. 14 — Lebeau XVII 309. — Ducange 11. 155 156.
111) Honor. 1. 11. Ep. 884 — Chron. Rich. de S. Germ. ann
1218.
112) Ακροπολίτ. Χρ. Συγγραφ. 18.
113) Lebeau XVII 312.
114) Honor L. 11. p. 1002-111 p.237, 416.
115) Ducange 11. 184.
116) Ducange 11, 107.
117) Sabell. dec f. VIII — Chron. Danduli apud Spond. 1216
N12.
118) Fleury, hist. eccles. 75 50 — Lebeau XVII 317.
119) Ακροπολίτ. Χ. Συγγ. 13.
120) Νικηφ. Γρηγορ. Ιστορ. ???
121) Ακροπολ. 22. Νικ. Γρηγορ. 11. 2. 25.
122) Honor I. VII. p. 147, 148, 149 I. IX. p. 83
123) Honor 1. VI. ep. 447 1. VII p. 14 15. 140 I. VI p. 280.
124) Ακροπολ. 22 Γρηγορ. 11. 2. 27.
125) Γρηγορ. 1. 2. 13.
126) Ακροπολ. 28 — Γρηγορ. 11 2. 25. — Lebeau XVII 332.
127) Ακροπολ. — Γρηγορ. ως 11, 2. 25
128) Ακροπολ. 40.
129) Ακροπολ. 40.
130) Ακροπολ. 40.
131) Honor. I. VIII epis. 83. 84. 85. 288.
132) Fleury his. eccles. I. 79 art. 23 — I. 50 art. 10.
133) Sanut. I 2 port. 4. C. — Doutrem. 5. 5.
134) Sanut. 1.2. par. 4 C. 28. — Danduli Chron. 180 — Ducange
11. 3. 201.
135) Doutreman 1. 5. C. 5. Ducange 111 15.
136) Lebeau XVII 371.
137) Cibon hist. de la decadance T. ?
138) Ακροπολ. Χρον. Συγγ. 60
139) Gregor. IX ep. ?V. III p. 46.51.
140) Ακροπολ. Χρον. Συγ. 46.
141) Ακροπολ. Χρον. Συγγ. 47. — Gregor. IX. I. VI. epist. 3.
142) Gregor. IV. I. V. ep. 73. 75.
143) Περί της οικογενείας Γαβαλλά ιδέ τη εν τόμ. ΙΒ' Ιουνίου
1861 της Ν. Πανδώρας πολύτιμον διατριβήν του Κ. Παύλου Λάμπρου.
144) Ακροπολ. Συγ. 30.
145) Sabelicus l. q. 113 — Danduli Chron. 88. Bizar, de Bello
Veneto 1. 3.
146) Foglieta Hist. gen. I 3. 169.
147) Ακροπολ. Χρ. συγγρ. 31 — Gregor. IX. ? IX. ep. 313 —
Rayhald. 47. 53.
148) Ακροπολ. Χρ. Συγ. 33.
149) Philip. Mouskes apud. Ducang 111, 220 — Andr. Danduli
Obron 162 — Sabel. Decaet I. IX. p.
150) Lebeau. XVII. 365.
151) Ducange III. 224.
152) Ph. Mouskes Alber. 1236 ap. Ducang.
153) Gregor. IX. I. Χ. Lp. 95, 282. 293, 294.
154) Ducang. ΙΙΙ 232?
155) Fleury, hist. Eccles. St. art. p. — Daru his. de Ven. I.
265
156) Ακροπολ. Χρον. Συγγρ. 34.
157) Gregor. IX.I.II ep. 96. 97. 110. 112 114.
157α) Πολιορκητική μηχανή
158) Ακροπολ. Χρ. Συγγ. 36
159) Ακροπολ. Χρ. Συγγρ. 38. 27.
160) Gregor. XI I. XI ep. 408. 409. XII. ep. 351. ΧIIΙ.ep.
317.
161) Gregor. IX. 1. ep. 350. ΧΙΙ ep. 10. 310.
162) Gregor. Ι XII. ep. 211, 417.
163) Fleury, hist. eccles. 81 art. 27 — Ducange IV 260.
164) Gregor. ?XII ep. 168, 370, 390.
165) Ακροπολ. Χρον. Συγγρ. 37 — Lebeau. XVII 359.
166) Ducange IV. 19.
167) Ακροπολ. Χρον. Συγγρ. 37.
168) Ακροπολ. Χρον. Συγγρ. 37.
169) Philipp. Mouskes ep. — Ducan. IV. 373.
170) Ακροπολ. Χρον. Συγγρ. 39. — Γρηγορά 11.7.
171) Innοc IV. I. Ι. p. 635.
172) Ducange IV. 23. 24.
173) Ακροπολίτ. Χρ. Συγγρ. 90
174) Lebeau XVII. 409.
175) Γεωργ. Ακροπολ. 41.
176) Νικηφ. Γρηγορ. 11. 6.
177) Acta Conc. Lugd — Fleury, hist. eccles. I. 82 art. 23 et
suir.
178) Νικηφ. Γρηγορ. 11. 7. — Ακροπολ. 2. 7. — Παχυμέρ. V. 6.
179) Ακροπολ. 43.
180) Ακροπολ. 44.
181) Ακροπολ. 4.
182) Ακροπολ. 45
183) Ακροπολ. 47.
184) Lebeau XVII. 432.
185) Innoc. IV. I. ep. 38 — Wading. 1247 n. 8. 9. 10. — 1249
n. 4.5. — 1250. 1. 2. — Fleury hist. eccles. I. 33 art. 13.
186) Ακροπολ. 48.
187) Alex. IV. I. XI ep. 29· 162 Ι. XII. ep. 12.
188) Ακροπολ. 49. — Γρηγο. 2 8. — Παχυρερ. 1. 7. 12. —
Καντακουζ. 1. 17 — Φραντζής 1. 1 2.
189) Ακροπολ. 49 — Γρηγορ. 11. 3.
190) Ακροπολ. χρον. Συγγρ. 50
191) Ακροπολ. χρον. Συγγρ. 51.
192) Alex. IV. Ι. 1, ep. 325.
193) Innoc. IV I. XII ep. 4.
194) Γρηγορ. 11. 8 — Ακροπολ. 52.
195) Γρηγορ. III, Ι. — Ακροπολ. 53. — Παχυμέρ. 1. 13.
196) Ακροπολ. 55.
197) Ακροπολ. 55.
198) Ακροπολ. 54 — 61 — Γρηγορ. 8. 1.
199) Ακροπολ. 62 — 73 — Γρηγορ. 9.2. και συν.
200) Παχυμέρ. 1.1 14. 23 — Φραντζής 1 3.
201) Παχυμέρ. 1. 18. 19. — Φραντζ. 1. 3.
202) Παχυμ. 2. 1 — 5.
203) Ακροπολ. 38 Αlex. IV. I. II. ep. 315 — Wading. 1257 n 16.
204) Ακροπ. 78. — Παχυμ.2. 10.
205) Ακροπολ 79. — Παχυμ. 1. 30, 31 — Φραντζ. 1. 2.
206) Ότι οι Φράγκοι αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως έκοψαν
νομίσματα, υπάρχει εκτός πάσης αμφιβολίας άτε και υπ' αυτού του
Νικήτα Χωνιάτου μαρτυρούμενον «Επεί δε χρημάτων και ούτως
εσπάνιζον, λέγει ο συγγραφεύς ούτος, . . . . τοις χαλκοίς
εποφθαλμίζουσιν ανδριάσι και παραδιδόασι τούτους πυρί. Ήτε ουν
εν τη Κωνσταντινείω αγορά ισταμένη πολύχαλκος Ήρα κέκοπται εις
στατήρας και χωνία παραδέδοται.» Και αλλαχού «Αλλ' ουδέ των εν
τω ιππικώ ισταμένων αγαλμάτων και αλλοίων θαυμαστών έργων την
καταστροφήν παρήκαν, οι του καλού ανέραστοι ούτοι βάρβαροι,
αλλά και ταύτα κεκόφασιν εις νόμισμα.» Και κατωτέρω «Στατήρων
δε βραχέων και τούτων χαλκών, τα παλαιά σεμνώματα του γένους
απέδωκαν και καθήκον αυτά εις το χωνευτήριον.» Εν τούτοις
νομίσματα τοιαύτα των φράγκων δεν υπάρχουσι σήμερον γνωστά· και
ο μεν Cousinery διά παραλόγων επιχειρημάτων προσπαθεί να
δικαιολoγήση, την έλλειψιν ταύτην, ο δε Soucy περιγράφει καθ'
υπόθεσιν απλήν τινά ως των Φράγκων της Κωνσταντινουπόλεως
αυτοκρατόρων.
207) Sanut. II. 4. 18. — Ducange V. 338. — Lebeau XVII 712.
208) Παχυμέρ. 2 14 2 — Ακροπολ. 33.
209) Παχυμ. ? 21.
210) Sanuto 2. part. 5. c. 28. — Sabell. I. X. — Villasi VI
O2.
211) Παχυμέρ. 2. 26. 27. — Ακροπολ. 81 85 — Γρηγορ. 4. 2. —
Spandugino dell orig. dei Turki 87 — Doutrem 5 7.
212) Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως στιχ. 565 παρά Buchon
récherches historiques 1. 2. p. 359
213) Φραντζ. 1. 8. — Wadding Ang. Fr. Min. — Άλωσις Κωνστ. ???
παρά Buchon.
214) Buchon recherches sur l' hist. de la dom. Franc. p. 31.
215) Tulinedegli ammirabi p. 102