BOY. Sí, ja has fèt bè... apártat lluny
y no t' acostis, guilopo,
perque ara si que, si 't topo,
t' esclafo d' un cop de puny.
BIEL. ¿Ab la má esquerra?
BOY. ¡Que no!
BIEL. (_Fentli burla._) Miréu.
BOY. ¡Puf!... no... vaja... no: no 's pot:
l' estimo á n' aquet xicot....
¡Lo trovo aixerít!
BIEL. ¿Veyéu?
JORDI y ROSA. ¡Ja, ja!
BOY. Re; es una criatura
qu' un no hi pot estar formal.
Vès; encenme la fornal
y farem la ferradura. (_Se'n vá_).
### ESCENA III.
Los mateixos, menos BOY.
JORDI. ¡Pobre Esquerrá! ¡Es bondadòs!
ROSA. Ja ho podéu dir, l'Esquerrá...
JORDI. No es home, es un tros de pá.
BIEL. Sí; pero es mòlt reganyòs.
JORDI. Y tú molt entramaliát
y mès dolent qu' un follet.
### ESCENA IV.