JORDI. ¡Apártat, ruch! (_Biel, fuig._)

BOY. Sí, ja has fèt bè... apártat lluny

y no t' acostis, guilopo,

perque ara si que, si 't topo,

t' esclafo d' un cop de puny.

BIEL. ¿Ab la má esquerra?

BOY. ¡Que no!

BIEL. (_Fentli burla._) Miréu.

BOY. ¡Puf!... no... vaja... no: no 's pot:

l' estimo á n' aquet xicot....

¡Lo trovo aixerít!

BIEL. ¿Veyéu?

JORDI y ROSA. ¡Ja, ja!

BOY. Re; es una criatura

qu' un no hi pot estar formal.

Vès; encenme la fornal

y farem la ferradura. (_Se'n vá_).

### ESCENA III.

Los mateixos, menos BOY.

JORDI. ¡Pobre Esquerrá! ¡Es bondadòs!

ROSA. Ja ho podéu dir, l'Esquerrá...

JORDI. No es home, es un tros de pá.

BIEL. Sí; pero es mòlt reganyòs.

JORDI. Y tú molt entramaliát

y mès dolent qu' un follet.

### ESCENA IV.

Lo ferrer de tall · 第 17 / 131 题