_Winter_, 1863.
Dar kumt en Brusen as Værjahswind,
Dat dræhnt as wær dat de Floth,—
Will’t Fröhjahr kamen to Wihnachtstid?
Hölpt Gott uns sülb’n inne Noth?
Vun alle Bargen de Krüz un Quer
Dar is dat wedder dat dütsche Heer!
Dat gelt op Nu oder Nimmermehr!
So rett se, de dütsche Ehr!
Wi hört den Adler, he kumt, he kumt!
Noch eenmal hæpt wi un harrt!
Is’t Friheit endlich, de he uns bringt?
ls’t Wahrheit, wat der ut ward?
Sunst hölp uns Himmel, nu geit’t ni mehr!
Hölp du, un bring uns den Herzog her!
Denn wüllt wi starben vær dütsche Ehr!
Denn begravt uns in dütsche Eer!