And forasmuch, as vpon the finding out, discouering and inhabiting of such

remote lands, countreys and territories, as aforesayd, it shall be

necessarie for the safetie of all men that shall aduenture themselues in

those iourneys or voiages, to determine to liue together in Christian peace

and ciuill quietnesse each with other, whereby euery one may with more

pleasure and profit, enioy that whereunto they shall attaine with great

paine and perill: wee for vs, our heires and successors are likewise

pleased and contented, and by these presents doe giue and graunt to the

sayd sir Humfrey and his heires and assignes for euer, that he and they,

and euery or any of them, shall and may from time to time for euer

hereafter within the sayd mentioned remote lands and countreys, and in the

way by the Seas thither, and from thence, haue full and meere power and

authoritie to correct, punish, pardon, gouerne and rule by their, and euery

or any of their good discretions and pollicies, as well in causes capitall

or criminall, as ciuill, both marine and other, all such our subiects and

others, as shall from time to time hereafter aduenture themselues in the

sayd iourneys or voyages habitatiue or possessiue, or that shall at any

time hereafter inhabite any such lands, countreys or territories as

aforesayd, or that shall abide within two hundred leagues of any the sayd

place or places, where the sayd sir Humrrey or his heires, or assignes, or

any of them, or any of his or their associats or companies, shall inhabite

within sixe yeeres next ensuing the date hereof, according to such

statutes, lawes and ordinances, as shall be by him the said sir Humfrey,

his heires and assignes, or euery, or any of them deuised or established

for the better gouernment of the said people as aforesayd: so alwayes that

the sayd statutes, lawes and ordinances may be as neere as conueniently

may, agreeable to the forme of the lawes and pollicy of England: and also,

that they be not against the true Christian faith or religion now professed

in the church of England, nor in any wise to withdraw any of the subiects

or people of those lands or places from the allegiance of vs, our heires or

successours, as their immediate Soueraignes vnder God. And further we doe

by these presents for vs, our heires and successours, giue and graunt full

power and authority to our trustie and welbeloued counseller, sir William

Cecill knight, lord Burleigh, our high treasurer of England, and to the

lord treasurer of England of vs, for the time being, and to the priuie

counsell of vs, our heires and successours, or any foure of them for the

time being, that he, they, or any foore of them, shall, and may from time

to time and at all times hereafter, vnder his or their handes or seales by

vertue of these presents, authorize and licence the sayd sir Humfrey, his

heires and assignes, and euery or any of them by him and themselues, or by

their or any of their sufficient atturneys, deputies, officers, ministers,

factors and seruants, to imbarke and transport out of our Realmes of

England and Ireland, all, or any of his goods, and all or any the goods of

his or their associates and companies, and euery or any of them, with such

other necessaries and commodities of any our Realmes, as to the said lord

treasurer or foure of the priuie counsell of vs, our heires, or successours

for the time being, as aforesayd, shall be from time to time by his or

their wisedoms or discretions thought meete and conuenient for the better

reliefe and supportation of him the sayd sir Humfrey, his heires and

assignes, and euery or any of them, and his and their, and euery or any of

their said associates and companies, any act, statute, lawe, or other thing

to the contrary in any wise notwithstanding.

Prouided alwayes, and our will and pleasure is, and wee doe hereby declare

to all Christian Kings, princes and states, that if the said Sir Humfrey

his heires or assignes, or any of them, or any other by their licence or

appointment, shall at any time or times hereafter robbe or spoile by Sea or

by land, or doe any act of vniust and vnlawfull hostilitie to any of the

Subiects of vs, our heires, or successours, or any of the Subiects of any

King, prince, ruler, gouernour or state being then in perfect league and

amitie with vs, our heires or successours: and that vpon such iniurie, or

vpon iust complaint of any such prince, ruler, gouernour or state, or their

subiects, wee, our heires or successours shall make open proclamation

within any the portes of our Realme of England commodious, that the said

Sir Humfrey, his heires or assignes, or any other to whom those Letters

patents may extend, shall within the terme to be limited by such

proclamations, make full restitution and satisfaction of all such iniuries

done, so that both we and the saide Princes, or others so complayning, may

holde vs and themselues fully contended: And that if the saide Sir Humfrey,

his heires and assignes, shall not make or cause to bee made satisfaction

accordingly, within such time so to be limited: that then it shall bee

lawfull to vs, our heires and successours, to put the said Sir Humfrey, his

heires and assignes, and adherents, and all the inhabitants of the said

places to be discouered as is aforesaid, or any of them out of our

allegiance and protection, and that from and after such time of putting out

of our protection the saide Sir Humfrey, and his heires, assignes,

adherents and others so to be put out, and the said places within their

habitation, possession and rule, shal be out of our protection and

allegiance, and free for all princes and others to pursue with hostilitie

as being not our Subiects, nor by vs any way to bee aduowed, maintained or

defended, nor to be holden as any of ours, nor to our protection, dominion

or allegiance any way belonging, for that expresse mention &c. In witness

whereof, &c. Witnesse ourselfe at Westminster the 11. day of Iune, the

twentieth yeere of our raigne. Anno Dom. 1578.

Per ipsam Reginam, &c.

* * * * *

De Nauigatione Illustris et Magnanimi Equiris aurati Humfredi Gilberti, ad

deducendam in nomun Orbem coloniam susceptâ, Carmen hepizatikou Stephani

Parmenii Bvdeii.

Ad eundem illustrem equitem autoris præfatio.

Reddenda est, quàm fieri potest breuissime, in hoc vestibulo, ratio facti

mei, et cur ita homo nouus et exterus, in tanta literatissimorum hominum

copia, quibus Anglia beat est, versandum in hoc argumento mihi putanerim:

ita enim tu, fortissime Gilberte, foetum hunc nostrom in lucem exire

voluisti. In seruitute et barbarie Turcica, Christianis tamen, magno

immortalis Dei beneficio, parentibus natus, aliquam etiam ætatis partem

educatus; postquam doctissimorum hominum opera, quibus tum Pannoniæ nostræ,

tum imprimis saluæ adhuc earum reliquiæ florescunt, in literis adoleuissem,

more nostrorum hominum, ad inuisendas Christiani orbis Academias ablegatus

fui. Qua in peregrinatione, non solùm complura Musarum hospitia, sed multas

etiam sapienter institutas respublicas, multarum Ecclesiarum probatissimas

administrationes introspeximus, iam fermè triennio ea in re posito. Fuerat

hæc nostra, profectio ita à nobis comparata, vt non tantùm mores et vrbes

gentium videndum, sed in familiaritatem, aut saltem notitiam illustriorum

hominum introeundum nobis putaremus, Cæterum, vt hoc à nobis sine inuidia

dici possit, (certè enim taceri absque malicia nullo modo protest) non

locus, non natio, non respublica vlla nobis æquè ac tua Britannia

complacuit, quamcunque in partem euentum consilij mei considerem. Accedit,

quòd præter omnem expectationem meam ab omnibus tuis ciuibus, quibus

comaliqua consuetudo mihi contigit, tanta passìm humanitate acceptus essem,

vt iam (sit hoc saluo pietate à me dictum) suauissimæ Anglorum amicitiæ

fermè aboleuerint desiderium et Pannoniarum et Budæ meæ, quibus patriæ

nomen debeo. Quas ab caussas cùm sæpenumero animus fuisset significationem

aliquam nostræ huius voluntatis et existimationis edendi; accidit vtique

secundùm sententiam, vt dum salutandis et cognoscendis excellentibus viris

Londini operam do, ornatissimus ac doctissimus amicas meus Richardus

Hakluytus ad te me deduxerit, explicato mihi præclarissimo tuo de ducenda

propediem colonia in nouum orbem instituto. Quæ dum aguntu, agnoscere

portui ego illud corpus et animum tuum sempiterna posteritatis

commemoratione dignum, et agnoui profectò, eaque tali ac tanta obseruantia

prosequi coepi; vt cum paulò post plura de tuis virtutibus, et rebus gestis

passim audissem, tempus longè accommodatissimum existimarem esse, quo

aliqua parte officij studijque nostri, ergà te et tuam gentem perfungerer.

Hoc est primum ouum, vnde nostrum [Greek: hepizatikon] originem ducit.

Reliquum est, vt eas et redeas quàm prosperrimè, vir nobilissime, et

beneuolentia tua, autoritate, ac nomine, tueare studium nostrum. Vale

pridie Kalen. Aprilis 1583.

Ad Thamesin.

Amnis, inoffensa qui tàm requiete beatus

Antipodum quæris iam tibi in orbe locum:

Nunc tibi principium meritæ, pro tempore, laudis

Fecimus, et raucæ carmina prima tubæ.

Tum cum reddideris, modo quam dimittimus, Argo,

Ornatu perages gaudia festa nouo.

Quæ noua tàm subitò mutati gratia coeli?

Vnde graues nimbi vitreas tenuantur in auras?

Duffugiunt nebulæ, puroque nitentior ortu

Illustrat terras, clementiaque æquora Titan?

Nimirum posuere Noti, meliorque resurgit

Evrys, et in ventos soluuntur vela secundos,

Vela quibus gentis decus immortale Brittanniæ

Tendit ad ignotum nostris maioribus orbem

Vix notis Gilebertvs aquis. Ecquando licebit

Ordiri heroas laudes, et fecta nepotum

Attonitis memoranda animis? Si coepta silendum est

Illa, quibus nostri priscis ætatibus audent

Conferri, et certare dies: quibus obuia plano

Iamdudum Fortvna solo, quibus omne per vndas

Nereidvm genus exultat, faustoque tridenti

Ipse pater Netevs placabile temperat æquor.

Et passim Oceano curui Delphines ab imo

In summos saliunt fluctus, quasi terga pararent

In quibus euectæ sulcent freta prospera puppes,

Et quasi diluuium, tempestatesque minatur

Follibus inflatis inimica in uela physeter.

Et fauet AEGAEON, et qui Neptvnia PROTEVS

Armenta, ac turpes alit imo in gurgite phocas.

Atque idem modò ab antiqua virtute celebtat

Sceptra Chaledonidvm: seclis modò fata futuris

Pandit, et ad seros canit euentura minores.

Vt pacis bellique bonis notissima vasto

Insula in Oceano, magni decus Anglia mundi;

Postquam opibus diues, populo numerosa frequenti,

Tot celebris factis, toto caput extulit orbe;

Non incauta sui, ne quando immensa potestas

Pondere sit ruitura suo, noua moenia natis

Quærat, et in longum extendat sua regna recessum:

Non aliter, quàm cùm ventis sublimibus aptæ

In nidis creuere grues, proficiscitur ingens

De nostra ad tepidum tellure colonia Nilvm.

Euge, sacrum pectus, tibi, per tot secula, soli

Seruata est regio nullis regnata Monarchis.

Et triplici quondam mundi natura notata

Margine, et audacim quarto dignata Colvmbvm;

Iam quintâ lustranda plagâ tibi, iamque regenda

Imperio superest. Evropam Asiamqve relinque,

Et fortunatam nimiùm, nisi sole propinquo

Arderet, Libyen: illis sua facta viasque

Terminet Alcides: abs te illustranda quietscit

Parte alis telus, quam non Babylonia sceptra,

Non Macedvm inuictæ vires, non Persica virtus

Attigit, aut vnquam Latiæ feriere secures.

Non illo soboles Mahometi mugijt orbe:

Non vafer Hispanvs, coelo, superisque relictis,

Sacra Papæ humano crudelia sanguine fecit.

Illic mortales hominumque iguota propago;

Siue illi nostræ veniant ab origine gentis,

Seu tandem à prisca Favnorvm stirpe supersint

Antiqua geniti terra, sine legibus vrbes

Syluasque et pingues habitant ciuilibus agros:

Et priscos referunt mores, vitamque sequuntur

Italiæ antiquæ, et primi rude temporis æuum:

Cum genitor nati fugiens Satvrus ob iram

In Latio posuit sedem, rudibusque regendos

In tenues vicos homines collegit ab agris.

Aurea in hoc primùm populo coepisse feruntur

Secula, sicque homines vitam duxisse beati;

Vt simul argenti percurrens tempora, et æris,

Degener in durum chalybem vilesceret ætas;

Rursus in antiquum, de quo descenderat, aurum

(Sic perhibent vales) æuo vertente rediret.

Fallor an est tempus, reuolutoque orbe videntur

Aurea pacificæ transmittere secula gentes?

Fallor enim, si quassatas tot cladibus vrbes

Respicio, et passim lacerantes regna tyrannos:

Si Mahometigenis Asiam Libyamqve cruento

Marte premi, domitaque iugum ceruice subire:

Iamque per Evropæ fines immane tribunal

Barbari adorari domini, Dacisqve, Pelasgisqve

Æmathiisqve, omnique solo quod diuidit Hebrvs,

Et quondam bello inuictis, nunc Marte sinistro

Angustos fines, paruamque tuentibus oram

Pannoniæ populis, et prisca in gente Libvrnis.

Tum verò in superos pugnas sine fine cieri

Patribus Avsoniis; ardere in bella, necesque

Sarmaticas gentes: et adhuc à cæde recenti

Hispanvm sancto Gallvmqve madere cruore.

Non sunt hæc auri, non sunt documenta, sed atrox

Ingenio referunt ferrum, et si dicere ferro

Deteriora mihi licet, intractabile saxum.

At verò ad niueos alia si parte Britannos

Verto oculos animumque, quot, ô pulcherrima tellus

Testibus antiquo vitam traducis in auro?

Namque quòd hoc summum colitur tibi numen honore

Quo superi, atque omnis geniorum casta iuuentus

Ilius ad sacra iussa vices obit, arguit aurum.

Quòd tàm chara Deo tua sceptra gubernat Amazon,

Quàm Dea, cum nondum coelis Astræa petitis

Inter mortales regina erat, arguit aurum.

Quòd colit haud vllis indusas moenibus vrbes

Aurea libertas, et nescia ferre tyrannum

Securam ætatem tellus agit, arguit aurum.

Quòd regio nullis iniuria gentibus, arma

Arma licet ferruginea rubicunda quiete,

Finitimis metuenda gerit tamen, arguit aurum.

Quòd gladij, quòd mucrones, quòd pila, quòd hastæ

In rastros abiere, et bello assueta iuuentus

Pacem et amicitias dulces colit, arguit aurum.

Denique si fas est auro connectere laudes

Æris, et in pacis venerari tempore fortes;

Quot natos bello heroas, quot ahænea nutris

Pectora? Sint testes procerum tot millia, testes

Mille duces, interque duces notissima mille

Illa cui assurgunt Mvsæ, quam conscia Pallas

Lætior exaudit, Gileberti gloria nostri.

Illius auxillum, et socialia prælia amici

Mirantur Belgæ, et quamuis iniustus Ibervs

Commemorat iustas acies, domitasque per oras

Martia victrices formidat Hibernia turmas.

Illum oppugnatæ quassatis turribus arces,

Ilium expugnatæ perruptis moenibus vrbes,

Fluminaque et portus capti, hostilique notatum

Sanguine submersæ meminere sub æquore classes.

Hic vbi per medios proiectus Seqvana Celtas

Labitur, et nomen max amissurus, et vndas.

Omnia si desint, quantum est ingentibus ausis

Humani generis pro pace bonoque pacisci

Tàm varies casus, freta tanta, pericula tanta?

Linquere adhuc teneram prolem, et dulcissima sacri

Oscula coniugij, numerantemque ordine longo

Avcheriam digitis in mollibus, æquora mille

Formidanda modis, atque inter pauca relatos

Avcherios exempla suos, fratremque patremque;

Qui dum pro patria laudem et virtute sequuntur,

Obsessi in muris soli portisque Caleti,

Præposuere mori, quàm cum prodentibus vrbem,

Et decus Albionvm, turpi superesse salute.

Quòd si parua loquor, nec adhuc fortasse fatenda est

Aurea in hoc iterum nostro gens viuere mundo,

Quid vetat ignotis vt possit surgere terris?

Auguror, et faueat dictis Devs, auguror annos,

In quibus haud illo secus olim principe in vrbes

Barbara plebs coeat, quàm cùm noua saxa vocaret

Amphion Thebas, Troiana ad moenia Phoebvs.

Atque vbi sic vltrò iunctas sociauerit ædes,

Deinde dabit leges custodituras easdem;

In quibus ignari ciues fraudumque, dolique,

A solida assuescant potius virtute beari;

Quàm genio et molli liquentia corpora vita

In Venerem ignauam, pinguemque immergere luxum:

Quàm nummos, quam lucra sequi, quam propter honores

Viuere ad arbitrium stolidæ mutabile plebis.

Non illic generi virtus, opibusue premetur

Libertas populi, non contrà in deside vulgo

Oppugnabit opes ciuis sub nomine pauper:

Quisque suo partem foelix in iure capesset.

Tum sua magna parens ingenti foenore tellus

Exiguo sudore dabit bona: cura iuuentam

Nulla adiget senio, nec sic labor ocia tollet,

Quo minus è virtute petant sua commoda ciues.

O mihi foelicem si fas conscendere puppim:

Et tecum patria (pietas ignosce) relicta

Longinquum penetrare fretum, penetrare sorores

Mecum vnà Aonias, illic exordia gentis

Prima nouæ ad seros transmittere posse nepotes!

Sed me fata vetant, memoraturumque canora

Inclyta facta tuba, ad clades miserabilis Istri

Inuitum retrahunt. His his me fata reseruent:

Non deerit vates, illo qui cantet in orbe

Aut veteres populos, aut nostro incognita coelo

Munera naturæ; dum spreto Helicone manebit

Ilia Aganippæis sacrata Oxonia Musis.

Dum loquor in viridi festinant gramine Nymphæ,

Impediuntque comas lauro, et florentis oliuæ

Frondibus armantur, dominatricemque frequentes

Oceani immensi longè venerantur Elisam.

Illa autem ad gelidum celsis de turribus amnem

Prospicit, et iamiam Tamesino in patre tuetur

Paulatim obliquis Gilebertum albescere velis.

Sic dea Peliaco spectasse è vertice Pallas

Fertur Iasonios comites, ad Phasidos vndas

Vix benè dum notis committere carbasa ventis.

Diva faue, nutuque tuo suscepta parari

Vela iuua; Si sola geris dignissima totum

Talibus auspicijs proferri sceptra per orbem.

Proptereà quia sola tuos ita pace beasti

Tranquilla populos, vt iam te principe possint

Augere imperij fines. Quia sola videris

Quo niueae Charites, quo corpore Delia virgo

Pingitur, et iusto si sit pro teste vetustas.

Talibus audimus quondam de matribus ortos

Semideos homines: tali est de sanguine magnus

Siue Hector genitus, siue Hectore maior Achilles:

Duntaxat sine fraude vlla, sine crimine possint

Vila tibi veterum conferri nomina matrum,

Quæ sexum factis superas, quæ patribus audes,

Nympha, dijs dignas laudes æquare Latinis.

Mentior infoelix, nisi sic in corpore virtus

Lucet formoso, ceu quæ preciosior auro est

Gemma, tamen pariter placituro clauditur auro.

Mentior, et taceo, nisi sola audiris vbique

Induperatorum timor aut amor, inter et omnes

Securam requiem peragis tutissima casus:

Dum reliqui reges duro quasi carcere clausi

Sollicitis lethi dapibus, plenoque fruuntur

Terrificis monstris furtiua per ocia somno.

Mentior et taceo, solam nisi viuere ciues

Æternùm cupiunt: quando nec verbere toruo,

Nec cædis poenæue thronum formtdine firmas:

Sed tibi tot meritis maiestas parta, et inermis

Ad patulos residet custos clementia postes:

Vt quot penè rei iustum meruere tribunal,

Tot veniam grato narrent sermone clientes.

Nec tamen admittis, nisi quod iustumque piumque

Agnoscit probitas, et quæ potes omnia, solis

Legibus vsurpas cautas sanctissima vires.

Nec mala formidas: si quidem quasi fune ligatur

Consilio fortuna tibi: Nullum impia terret

In castris Bellona tuis: Quin pronus adorat

Gradivvs tua iussa pater, sequiturque vocantem

Quacunque ingrederis grato victoria plausu.

Dumque fores alijs, vitamque et regna tuetur

Ianitor externus, cingunt tua limina ciues:

Dumque alijs sordet sapientia regibus, almo

Pegasidvm tu fonte satur, tot Appollinis artes

Aurea vaticina fundis quasi flumina lingua.

Nil nostri inuenere dies, nil prisca vetustas

Prodidit, in linguis peragunt commercia nullis

Christiadvm gentes, quas te, diuina virago,

Iustius Aoniæ possint iactare sorores.

Audijt hæc inundus, cunctisque in finibus ardet

Imperio parere tuo: et quæ fortè recusat

Miratur vires regio tamen. Hinc tua sceptra

Incurua Mahometigenæ ceruice salutant:

Hinc tua pugnaces properant ad foedera Galli:

Dumque sibi metuit toties tibi victus Ibervs,

Nescia Romano Germania Marte domari

Quærit amicitias Britonvm: procul oscula mittit

Virgineis pedibus Lativm, longéque remoti

Pannones in tutos optant coalescere fines.

Quinetiam quæ submisso diademate nuper

Obtulit inuictis fascesque fidemque Britannis.[A]

Nonne vides passis vt crinibus horrida dudum

Porrigit ingentem lugubris America dextram?

Et numquid lacrymas, inquit, soror Anglia, nostras

Respicis, et dura nobiscum in sorte gemiscis?

An verò nescisse potes, quæ tempora quantis

Cladibus egerimus? postquam insatiabilis auri,

Nam certè non vllus amor virtutis Iberos

In nostrum migrare soluum, pietasue coegit.

Ex illo, quæ sacra prius væsana litabam

Manibus infernis, sperans meliora tuumque

Discere posse Devm, iubeor mortalibus aras

Erigere, et mutas statuas truncosque precata

Nescio quod demens Romanvm numen adoro.

Cur trahor in terras? si mens est lucida, puris

Cur Devs in coelis rectà non quæritur? aut si

A nobis coelum petitur, cur sæpe videmus

Igne, fame, ferro subigi, quocunque reatu

Oenotriæ sedis maiestas læsa labascit?

Non sic relligio, non sic me iudice gaudet

Defendi sua regna Devs, quod si optimus ille est;

Quòd si cuncta potest, et nullis indiget armis.

Mitto queri cædes, exhaustaque moenia bello:

Mitto queri in viles tot libera corpora seruos

Abiecta, immanique iugum Busiride dignum.

Te tantum fortuna animet tua, te tua virtus:

Si tibi tam plenis habitantur moenibus vrbes,

Vt nisi in excelsum crescant, coeloque minentur

Ædes aeriæ; quanquam latissima, desit

Terra tamen populo: Si tot tua flumina nigrant

Turrigeras arces imitatæ mole carinæ,

Quot non illa natant eadem tua flumina cygni.

Si tibi iam sub sole iacens penetratus vtroque est

Mundus, vtroque iacens peragrata est terra sub axe.

Ni frustrà gelidam vectus Wilobeivs [B] ad arcton

Illa in gente iacet, cui dum Sol circinat vmbras,

Dimidio totus vix forsitan occidit anno.

Ni frustrà quæsiuit iter, duraque bipenni

Illo Frobiservs [C] reditum sibi in æquore fecit,

Horridum vbi semper pelagus, glacieque perenni

Frigora natiuos simulant immitia montes.

Ni frustrà per Cimmerios, syluisque propinqua

Flumina Riphæis eoa profectus ad vsque est

Moenia Iencisonvs, [D] Persasqve et proxima Persis

Bactra, et Bactrorvm confines regibus Indos.

Ni frustrà, quod mortali tot secla negarant,

Hac tuus immensum nuper Dracvs [E] ambijt orbem,

Quà patri Oceano clausas circumdare terras

Concessit natura viam, mediaque meare

Tellure, et duplici secludere littore mundos.

Iam si fortuna, iam si virtute sequare

Digna tua; sunt monstra mihi, sunt vasta gigantum

Corpora, quæ magno cecidisse sub Hercvle non sit

Dedecus, Ogigivs non quæ aspernetur Iaccvs.

Quæ si indigna putas, tantaque in pace beata

Auersare meos multo vt tibi sanguine fines

Inuidiosa petas: est nobis terra propinqua,

Et tantum bimari capiens discrimen in Isthmo.

Hanc tibi iamdudum primi inuenere Brittanni,

Tum cum magnanimus nostra in regione Cabotvs [F]

Proximus à magno ostendit sua vela Colvmbo.

Hæc neque vicina nimiùm frigescit ab arcto,

Sole nec immodico in steriles torretur arenas:

Frigus et æstatem iusto moderamine seruat,

Siue leues auras, grati spiracula coeli,

Seu diæ telluris opes, et munera curas.

Pone age te digno tua sceptra in honore, meoque

Iunge salutarem propius cum littore dextram.

Sit mihi fas aliquam per te sperare quietem,

Vicinoque bono lætum illucescere Solem.

Quòd si consilijs superum, fatisque negatum est

Durare immensum magna infortunia tempus:

Quòd si de immerita iustum est ceruice reuelli

Ignarum imperij dominum, populique regendi;

Quòd si nulla vnquam potuit superesse potestas,

Ni pia flexilibus pareret clementia frenis

Obsequium. A mita quæsita potentia Cyro

Amissa est sæuæ soboli. Parcendo subegit

Tot reges Macedvm virtus, tot postera sensim

Abscidit a parto tandem inclementia regno.

Et quod Romvleis creuit sub patribus olim

Imperium, diri semper minuêre Nerones.

[Sidenote A: Noua Albion.]

[Sidenote B: Hugo Willobeius eques auratus.]

[Sidenote C: Martinus Frobisherus eques auratus.]

[Sidenote D: Antonius Ienkinsonus.]

[Sidenote E: Franciscus Dracus eques auratus.]

[Sidenote F: Sebastianus Cabotus.]

* * * * *

A report of the voyage and successe thereof, attempted in the yeere of our

Lord 1583 by sir Humfrey Gilbert knight, with other gentlemen assisting

him in that action, intended to discouer and to plant Christian

inhabitants in place conuenient, vpon those large and ample countreys

extended Northward from the cape of Florida, lying vnder very temperate

Climes, esteemed fertile and rich in Minerals, yet not in the actuall

possession of any Christian prince, written by M. Edward Haies gentleman,

and principall actour in the same voyage, who alone continued vnto the

end, and by Gods speciall assistance returned home with his retinue safe

and entire.

Many voyages haue bene pretended, yet hitherto neuer any thorowly

accomplished by our nation of exact discouery into the bowels of those

maine, ample and vast countreys, extended infinitely into the North from 30

degrees, or rather from 25 degrees of Septentrionall latitude, neither hath

a right way bene taken of planting a Christian habitation and regiment vpon

the same, as well may appeare both by the little we yet do actually

possesse therein, and by our ignorance of the riches and secrets within

those lands, which vnto this day we know chiefly by the trauell and report

of other nations, and most of the French, who albeit they can not challenge

such right and interest vnto the sayd countreys as we, neither these many

yeeres haue had opportunity nor meanes so great to discouer and to plant

(being vexed with the calamnities of intestine warres) as we haue had by

the inestimable benefit of our long and happy peace: yet haue they both

waies performed more, and had long since attained a sure possession and

settled gouernment of many prouinces in those Northerly parts of America,

if their many attempts into those forren and remote lands had not bene

impeached by their garboils at home.

The Principal Navigations, Voyages, Traffiques, and Discoveries of The English Nation — Volume 12 America, Part I · 第 29 / 36 段