[Illustratie]
Klaas schrok er haast van, al had hij er ook op zitten wachten.
»Pas op«, dacht hij, »nou komt het.«
Maar er gebeurde niets. Atlas bleef even krom staan als te voren en
z'n hoofd bleef onbeweeglijk.
Mopperend gleed Klaas van den stoel.
»D'r is niks van an«, zei hij, en meteen stapte hij de gang in.
En toen had je de pret!
Jo en Nel gierden het uit van lachen.
»Gekken«, zei Klaas, »waarom lach je zoo?«
»Om jou.... om dien mooien bedotter.... Vond je hem niet prachtig....
Ja, mannetje, leer om leer, fop je mij....«
Klaas begreep het nog niet. En Jo en Nel lieten hem even wijs. Maar
toen de jongen 's avonds aan z'n vader en moeder en de andere
huisgenooten de geschiedenis vertelde, toen.... Ja, toen begreep hij,
wie eigenlijk een bedotter was.
Atlas niet, maar......