Y CYFAN oll sydd genny ’n awr
Yn y cyfanfyd crwn
Yw ’r fendigedig gyfrol hon,
Yw ’r Beibl anwyl hwn.
Mae ’n dechreu gyda dalen deg
Ein pren teuluaidd ni:
Fy mam wrth farw, megis mam
A roddodd hwn i mi.
Rwy’n cofio ’n dda rai enwau hoff,
Ar ddechreu ’r gyfrol hon;
Fy mrawd, fy chwaer, a’r baban bach
Fu farw wrth y fron.
Rwy ’n cofio ’r hwyr darllennai ’nhad,
Am Grist ac angeu loes;
Ac fel y codai ’r Beibl hwn
Wrth son am waed y groes.
Mi dreuliais lawer awr erioed,
I feddwl am y fan;
Rwy ’n gweld y teulu ’n fyw, er fod
Eu beddau yn y Llan.
Rwy ’n gweld y plant ar derfyn dydd,
A’r bychan byr ei gam
Yn myned ar ei ddeulin bach,
Wrth lin fy anwyl fam.
Mae ’r byd yn wag, cofleidiaf di,
Fy Meibl anwyl iawn;
Y fynwent a’th ddalennau di
Yw ’r unig bethau llawn.
Esmwytha di fy ffordd i’r bedd
Trwy ddysgu ’r ffordd i fyw:
Crynedig dwylaw fo ’n dy ddal
Fys anweledig Duw.
[Picture: “Aros mae’r mynyddoedd mawr,
Rhuo trostynt mae y gwynt.”]