Sero, Droomelot.
DROOMELOT (staart als in bewusteloosheid rond, ziet Sero achter de
tralies). Vader....
SERO. Kom hier, m’n kind.... Je heb daar straks gelogen! (zij stort op
het traliewerk toe, kust knielend z’n hand). Waarom?.... Waarom?....
Dacht jij dat ik op haar afgunstig ben?.... Sta op!... Geknield wordt
hiér genoeg! En geef m’n schoentjes en ’t testament.... (zij raapt het
Testament op. De soldenier begint op en neer te loopen).
—DOEK.—