Sachel. Esther. Rose.
ROSE (schuw). Meijer was niet thuis. ’k Heb lang motten wachten (een
stilte). Daarom is ’t zoo laat geworden. Hij kan morgen niet. Of ’t
Maandag goed is? (een stilte). Of ’t Maandag goed is? Hoor u niet?
SACHEL. Heb jij—waar sta je?
ROSE. Hier.
SACHEL. Dichterbij. Nòg dichter. Heb jij Rafaël gezien?
ROSE. Nee.
ESTHER. Ben je ’m niet tegengekommen in al die tijd?
ROSE (onrustig). Nee.
ESTHER. Jawel! God laat me uitpraatje gezond! Uren vortblijven—zoomaar!
Affijn lieg maar toe—’t ken ’r bij!
ROSE. ’k Lieg niet.
SACHEL. Ze lieg niet, noù niet. Na al wat ’r voorgevallen is, zou-ie ’r
niet alléén hebben laten gaan.
ROSE. Zal ’k binnen de boel klaarzetten?
ESTHER. Binnen? Geen stap meer in huis!
ROSE (verschrikt). Waarom niet?
SACHEL (ingehouden). Waarom niet? Waarom niet? Kijk in me oogen—me
oogen die geen oogen meer zijn—’t was wel makkelijk me zoon van me af
te halen in ’t licht van den dag.....
ESTHER. Del! Geniepig àchter onze ruggen.....
SACHEL (dof). Stil jij—Met razen en schreeuwen maak je ’t niet
ongedaan—Ga zitten—we weten àlles—ga zitten naast me—op de bank—we
motten praten.....
ESTHER. Praten! Nog geen wóórd! De deur uit en me japonne werom. As ’n
gekkin heb ’k toegestopt en toegestopt! ’n Hond is dankbaarder, ’n hond
heit minder streken! De gotspe!
SACHEL. Ik heb ’t woord.....
ESTHER. Nee—jij heb niet ’t woord—jij néémt je ’t woord! Praten! Geen
woord! Asof ’t maar ken—asof ’t maar mag! ’t Ongeluk leit ’r meters dik
boven op! Dier van ’n meid! Nog geen stuiver fassoen! As je niet
ophoepelt, roep ’k pelisie—wat Aaron gezeit heit—Aaron die recht heit!
’k Ga daar praten! ’k Stik ’r liever in!
SACHEL. Voor ’t laatst—hou je je mond?
ESTHER. En wat anders? En as ’k ’m niet hou? ’k Laat me daar ’t zwijgen
opleggen! ’k Ben ’n kind van ’n jaar! Je heit niks met ’r te praten. ’t
Gat van de deur staat voor d’r open. D’r tien vingers likt ze voor d’r
loon en nog ’n paar weken toe! Maak ’t zoo goed met ’r als je wil, maar
de deur uit, de deur uit, op slag de deur uit! Mijn huis is geen
rendewoe! (loopt kwaadaardig ’t huis in).