Annie, Dolf.
DOLF. Ja, ja. Vogelverschrikker. Mag ik zoo vrij zijn?
ANNIE. Zóó vrij, ja.
DOLF. (neerzittend). Om te beginnen gefeliciteerd, mevrouw, voor de
tweede maal—nu mondeling met jullie jongen...
ANNIE. (lachend)... Meisje.
DOLF... Meisje?... Heeft Jan zich zoo vergist?
ANNIE. (lachend)... Of Jàn zich vergist heeft?...
DOLF.... Dan ik—dan ik... Waar laat ’k die buiten-modelsche pet?...
Excuseer dat ’k ’r mee binnen gekomen ben... Geef u geen moeite...
(scheert haar in een hoek)... Da’s minder comme-il-faut dan
makkelijk... Aardig huis hier. Suite èn suite—vijftien meter—heb ’k dat
goed onthouden? Hahaha!
ANNIE. Uitstekend. Maar ’t is wel ’n tijd geleden, dat u in die
vijftien meter was... En bedrieg ’k me—of droeg u vroeger géen lorgnet?
DOLF. Nee u heeft ’t correct onthouden.... Dag Jan! Dag ouwe kerel! Ja,
ik ben ’t....