Thijs, Bet, Sien, Jan.
BET. Ga na boven en vraag van de kissies sigare, die je weg het
gebracht...
THIJS. Gaat niet.
BET. En werom gaat dat niet? Je het ’t toch fassoenlek verdiend...
THIJS. As ze gewend zijn da’k Zaterdag met ’t briefie kom, ken ’k niet
zóo om ’t loon mane as ’k ’n loop hè gedaan—néé—dan zalle me venavond
geen boterham vrete...
BET. Mot dat zieke wurrem met ’n leege maag slape?... Ha-nou niet je
boterham met die smerige zwane gedeeld, Jan, me lieve jongen.
JAN. Ik lust geen ete, moeder... As je maar ’n kom water geeft—’k hè ’t
benauwd...
SIEN. La mijn bij de bakker probeere.
BET. Jou wordt niks gevraagd.
SIEN. Mijn het-ie nog nooit nee gezeid.
BET. Nee.
SIEN. En as ’k nou...
BET. Nee. Misschien wacht ’t weer een op je...
THIJS. Veruit. ’k Loop met ’r mee.
BET. God-nog-an-toe—mot die takel d’r ook an...
THIJS (driftig). ’k Ken ’t toch niet van me lijf hakke...
BET. Wacht dan tot Jacob werom is...
THIJS. Die vindt de boel toch geslote... (de trap op).
JAN. Je mot de dokter venacht om vier uur komme porre, vader... Ze
motte bevalle...
THIJS. Kè-jìj dat niet zegge? Mot ’t kind dat...
BET. Ik heb geen harsens meer...
THIJS. Veruit! Jij ken ’m beter drage... (geeft Sien den takel, die er
mee voor gaat, daarna op straat staan blijft).