"Laudor quod _osculavi_ privignae _caput_."
—Titinnius, _Ilarubra, apud Non. Marc._
OSCULUM FRONTIS: Religiosum apud veteres, auctore Plutarcho; frons enim
Genio sacrata erat.
OSCULUM AURIBUS DEPREHENSIS: Graece χύτρα, id est _olla_, quod, ut
caput ollae, ita aures ansarum formam referunt. Inter Latinos hoc
osculi genus primus expressit Plautus:
"Pareo: at scin' quomodo? Sine te exorem, sine te _prendam
auriculis,_ sine dem savium."
—Plaut. _Poenul._ I, II, 162 sq.
"_Prehende auriculis,_ compara labella cum labellis."
—Idem, _Asin._ III, III, 78.
Romae, in veteri monumento, videtur Cupido alatus, qui comprensis
auribus Zozimam deosculatur.
Et foetus matrona dabit, natusque parenti
Oscula _compressis auribus_ eripiet;
Nec taedebit avum parvo advigilare nepoti; etc.
—Petron. II, VI, 53 sqq.