FABA: Verbum nuptum, ex ambiguo dictum a graeco; nam χύαμος
_coleum_ et _fabam_ significat.
"_Fabae_ florentis summitates vasi terreo mandatae, et post xc dies
exactae, caput infantis paene cruenti ostendunt. Quod supra dictos
dies si retexeris, muliebre corpus formatum deprehendes."
—Octav. Horat. _Curationum lib._ IV.
Inde _fabae_ inter cibos salaces habebantur. Ceterum, fabaceam farinam
notat Dioscorides tanquam ad detergendam cutem admodum aptissimam.
Pilos graciliores reddit, pellisque tollit rugas et maculas. Vide
_Bacc. de therm. Vet._ 16 et 24.
FACERE: Verbum venereum, pro concubare; usitatissimum, etiam in
monumentis.
"VRIANVS. VITELLIANVS. LICINIAE. DEMETRIANAE. CONIVGI. CUM. QUA.
_FECIT._ AN. VIII. MENS. VI. DI. XXIII."
—Grut. _de Jure man._