Hoho. Cxu estis pri sxi, ke Aline sidis cxi tie babilante kun vi.
HILDE
Cxu estas tiel aux cxu ne?
SOLNESS
(impete) Mi ne respondas pri tiajxo! Vi plene kaj tute kredu min!
HILDE
Dum dek jaroj mi kredis tute, tute pri vi.
SOLNESS
Vi dauxre kredu pri mi!
HILDE
Do lasu min vidi vin libera alte supre!
SOLNESS
(peze) Ho, Hilde, -- tiel por cxiutaga uzo mi ne estas.
HILDE
(pasie) Mi volas! Mi volas! (petante) Nur unu solan fojon ankoraux,
konstruestro! Faru la _neeblan_ denove!
SOLNESS
(staras sxin profunde rigardante) _Se_ mi tion provas, Hilde, mi
volas stari tie supre al li parolante kiel la pasintan fojon.
HILDE
(en kreskanta intenseco) Kion vi diros al li.
SOLNESS
Mi diros al li: Auxskultu min, potenca majstro, -- jugxu pri mi laux
via bontrovo, kiel al vi placxas. Sed de nun mi nur konstruos la plej
delikatan en la mondo --
HILDE
(en ravo) Jes -- jes -- jes!
SOLNESS
-- konstruos kune kun princino, kiun mi amas --
HILDE
Jes, diru tion al li! Diru tion al li!
SOLNESS
Jes. Kaj poste mi diros al li: Nun mi iros malsupren kaj
cxirkauxbrakos sxin kaj kisos sxin --
HILDE
-- multajn fojojn! Diru tion!
SOLNESS
-- multajn, multajn fojojn mi volas diri.
HILDE
Kaj jen --?
SOLNESS
Jen mi volas svingi mian cxapelon -- kaj iri malsupren al la tero --
kaj fari kiel mi al li diris.
HILDE
(kun etendata mano) Nun mi revidas vin, kiel tiun fojon kiam estis
kantado en la aero!
SOLNESS
(rigardas sxin kun klinata kapo) Kiel vi farigxis tia, kia vi estas,
Hilde?
HILDE
Kiel vi faris min tia, kia mi estas?
SOLNESS
(mallonge kaj firme) La princino _havu_ sian kastelon.
HILDE
(gxojkrie, manfrapas) Ho, konstruestro --! Mia delikata, delikata
kastelo. Nia aerkastelo!
SOLNESS
Kun fundamento sube.
(En la strato kolektigxis _multaj homoj_, kiuj nur malklare vidigxas
inter la arboj. Muziko el blovinstrumentoj auxdigxas de fore
malantaux la nova domo)
(_Sinjorino Solness_, kun peltkolumo, _doktoro_ _Herdal_, kun sxia
blanka sxalo sur la brako, kaj kelkaj sinjorinoj venas sur la
verandon. _Ragnar Brovik_ samtempe venas de la gxardeno.)
SINJORINO SOLNESS
(al _Ragnar_) Cxu estu ankaux muziko?
RAGNAR
Jes. Estas la asocio de la konstrulaboristoj. (al _Solness_) Mi diru
de la laborestro, ke li nun staras preta por supreniri kun la
florkrono.
SOLNESS
(prenas sian cxapelon) Bone. Mi mem venos.
SINJORINO SOLNESS
(time) Kion vi volas tie, Halvard?
SOLNESS
(abrupte) Mi devas esti tie sube kun la laboristoj.
SINJORINO SOLNESS
Jes, sube, jes. Nur sube.
SOLNESS
Mi ja kutimas. Tiel labortage.
(Li malsupreniras la sxtuparon kaj for tra la gxardeno.)
SINJORINO SOLNESS
(vokas post lin super la balustrado) Sed nepre petu la viron, ke li
estu singardema, kiam li supreniros! Promesu tion, Halvard!
DOKTORO HERDAL
(al _sinjorino Solness_) Jen vidu ke mi pravas! Li ne plu pensas pri
tiuj stultajxoj.
SINJORINO SOLNESS
Ho, tio malpezigis! Du fojojn viroj falis por ni. Kaj ambaux mortis
surloke. (turnas sin al _Hilde_) Dankon al vi, frauxlino Wangel, ke vi
retenis lin tiel firme. _Mi_ certe ne estus povinta.
DOKTORO HERDAL
(gaje) Jes, jes, frauxlino Wangel, vi ja kapablas reteni kiun ajn
firme, se vi vere volas, vi!
(_Sinjorino Solness_ kaj _doktoro Herdal_ iras al la _sinjorinoj_,
kiuj staras pli proksime al la sxtuparo rigardante tra la gxardeno.
_Hilde_ restas staranta cxe la balustrado antauxe. _Ragnar_ iras al
sxi.)
RAGNAR
(kun subpremata rido, duone mallauxte) Frauxlino, -- vi vidas la
junajn homojn malsupre sur la strato, cxu?
HILDE
Jes.
RAGNAR
Estas la kamaradoj, kiuj volas rigardi la majstron.
HILDE
Kial volas ili _lin_ rigardi?
RAGNAR
Ili volas vidi, ke li ne kuragxas suprengrimpi sur sian propran
domon.
HILDE
Cxu _tion_ ili volas, tiuj knaboj!
RAGNAR
(kolere kaj moke) Li subpremis nin suficxe longe, li. Nun ni volas
vidi ke ankaux _li_ devas teni sin sube.
HILDE
Tion vi ne vidos. Cxi tiun fojon ne.
RAGNAR
(ridetas) Cxu? Kie ni do vidos lin?
HILDE
Alte, -- alte supre cxe la pinto vi vidos lin!
RAGNAR
(ridas) Lin! Kredu tion!
HILDE
Li _volas_ al la supro. Kaj do vi lin tie vidos.
RAGNAR
Jes, li _volas_, jes! Tion mi volonte kredas. Sed efektive li ne
_povas_. Kapturnigxus por li longe, longe antaux ol li atingus duone.
Li devus reen rampi malsupren sur manoj kaj genuoj.
DOKTORO HERDAL
(montras eksteren) Vidu! La laborestro supreniras la
sxtuparegojn.
SINJORINO SOLNESS
Kaj li ja havas la florkronon por porti. Ke li nun estu singarda!
RAGNAR
(ekrigardas dubeme kaj krias) Sed estas ja --!
HILDE
(krias en gxojego) Estas la konstruestro mem!
SINJORINO SOLNESS
(ekkrias en timo) Jes, estas Halvard! Ho, granda Dio --! Halvard!
Halvard!
DOKTORO HERDAL
Tsx! Ne kriu al li!
SINJORINO SOLNESS
(duone senrega) Mi volas al li! Prenu lin malsupren!
DOKTORO HERDAL
(retenas sxin) Cxiuj staru senmove! Ecx ne sono!
HILDE
(senmova, sekvas _Solness_ per la okuloj) Li iras supren, supren.
Cxiam pli supren. Cxiam pli supren! Vidu! Vidu nur!
RAGNAR
(senspire) Nun li _devas_ turni. Ne eblas io alia.
HILDE
Li grimpas supren, supren. Baldaux li estos tute supre.
SINJORINO SOLNESS
Ho, mi mortos pro timo. Mi ne eltenas la vidon!
DOKTORO HERDAL
Do ne rigardu lin, vi.
HILDE
Jen li staras sur la plej superaj tabuloj! Tute supre!
DOKTORO HERDAL
Neniu movu sin! Cxu vi auxdas!
HILDE
(gxojas en silenta gxuo) Fine! Fine! Nun mi denove vidas lin granda
kaj libera!
RAGNAR
(kvazaux senvocxa) Sed tio estas ja --
HILDE
Tia mi vidis lin dum la dek jaroj. Kiel memfide li staras! Tamen
terure ekscite. Rigardu lin! Nun li pendigas la florkronon sur la
turpinton!
RAGNAR
Estas kvazaux rigardi ion neeblan.
HILDE
Jes, _estas_ ja la _neebla_, tio, kion li nun faras! (kun
nedifinebla esprimo en la okuloj) Cxu vi vidas iun alian tie supre
cxe li?
RAGNAR
Estas neniu alia.
HILDE
Jes, estas iu kun kiu li kverelas.
RAGNAR
Vi eraras.
HILDE
Cxu vi ecx ne auxdas kanton en la aero?
RAGNAR
Devas esti la vento en la arbokronoj.
HILDE
_Mi_ auxdas kanton. Fortan kanton! (krias en sovagxa gxojo) Vidu,
vidu! Nun li svingas la cxapelon! Li salutas al ni sube! Ho, salutu
do supren al li. Cxar nun, nun estas finite! (tiras la blankan
sxalon for de la doktoro, svingas gxin kaj krias supren) Vivu la
konstruestro Solness!
DOKTORO HERDAL
Ne faru! Ne faru! Pro Dio --!
(La _sinjorinoj_ sur la verando svingas posxtukojn kaj oni huraas
malsupre en la strato. Subite mutigxas, kaj la homamaso transsxaltas
al krio de teruro. Homa korpo kune kun tabuloj kaj pecoj de lignajxo
vidigxas inter la arboj fali malsupren.)
SINJORINO SOLNESS KAJ LA SINJORINOJ
(samtempe) Li falas!
(_Sinjorino Solness_ sxanceligxas, faletas senforta malantauxen kaj
kaptigxas de la sinjorinoj sub krioj kaj konfuzo.)
(La homamaso sur la strato rompas la barilon kaj sturmas en la
gxardenon. Ankaux _doktoro Herdal_ rapidas tien. Mallonga pauxzo)
HILDE
(fikse rigardas supren kaj diras kvazaux sxtonigxinta) _Mia_
konstruestro.
RAGNAR
(apogas sin treme al la balustrado) Li certe estas frakasita.
Mortigita surloke.
UNU EL LA SINJORINOJ
(dum oni portas _sinjorinon Solness_ en la domon) Kuru al la
doktoro --
RAGNAR
Mi ne povas movi piedon --
ALIA SINJORINO
Voku do iun tie sube!
RAGNAR
(provas voki) Kiel estas? Cxu li vivas?
VOCxO
(el la gxardeno) Konstruestro Solness estas morta!
ALIAJ VOCxOJ
(pli proksime) La tuta kapo frakasita. -- Li falis rekte en la
sxtonejon.
HILDE
(turnas sin al Ragnar kaj diras silente) Nun mi ne plu vidas lin tie
supre.
RAGNAR
Terure. Li tamen ne kapablis.
HILDE
(kvazaux en silenta, freneza triumfo) Sed tute al la supro li
atingis. Kaj mi auxdis harpoj en la aero. (Sxi svingas la sxalon
supren kaj krias en sovagxa ardo) Mia, -- mia konstruestro!