Χαλάκ να δώση το ιατρικόν του τυφλού και εις ολίγον διάστημα ο
Ραββάς εξανάλαβε το φως του. Εις τέτοιον θέαμα εξανανέωσαν οι
περιεστώτες τους επαίνους προς την βασίλισσαν· η οποία ύστερον
απέλυσε τους ξένους να υπάν εις τα οικονάκιά τους, λέγοντάς τους·
μεταγυρίσετε εδώ ακόμη αύριον, και θέλετε ιδεί πράγματα που θα σας
κάνουν να θαυμάσετε, και μείνετε περισσότερον εκστατικοί. Εις την
ακόλουθον ημέραν εγύρισαν εις το παλάτι αυτοί οι ξένοι· η
βασίλισσα τότε έκραξε τον Ταμίμ, και τον έβαλε να καθήση κοντά της
επάνω εις ένα μακρόν θρονί χρυσόν, έπειτα του είπεν.
Γνωρίζω, ω πραγματευτή, πως υπόφερες πολλές θλίψες και πόνους. Εγώ
συμπονούμαι πολλά με λόγου σου· όθεν διά να σου ελαφρώσω τους
πόνους, αποφάσισα, να σου δώσω εις γυναίκα μίαν από τες πλέον μου
όμορφες σκλάβες· και αν δέχεσαι, ημπορείς να απομείνης εις την
αυλήν μου, να απεράσης το επίλοιπον της ζωής σου ωσάν μέγας
αυθέντης. Αντίς να δεχθή το πρόβλημα της βασίλισσας ο Ταμίμ, εδόθη
εις ένα πικρότατον κλαύσιμον και της είπεν· η γεναιοτάτη βασιλεία
σου με υποχρεώνει με τόσες χάρες, που με κάνουν να μείνω πολλά
αντραλωμένος· εγώ την εξορκίζω να μη της κακοφανή αν δεν της
δέχομαι την χάριν, που ζητεί να μου κάμη εις το να υπανδρευθώ με
μίαν από τες σκλάβες της· έως που ζω, άλλη γυναίκα έξω από την
Ρεσπίναν δεν θέλει έχει τόπον εις τον νουν μου· η αγαπημένη μου
Ρεσπίνα είνε πάντα εις την διάνοιάν μου, να παρηγορηθώ δεν δύναμαι
διά τον χαμόν της· και έχω γνώμην ότι θα πηγαίνω να περάσω το
επίλοιπον της ζωής μου κλαίοντας εις τον ίδιον τόπον που ετάφη
ζωντανή.
Η Ρεσπίνα έμεινε θαυμασμένη εις το να εύρη τόσον πιστόν τον άντρα
της και όλη πασίχαρος διατί δεν ήθελεν αυτός να πάρη την σκλάβαν
(που διά να τον δοκιμάση το έκαμε) του είπεν· αν εσύ έβλεπες
αναστημένην αυτήν την γυναίκα, της οποίας ο χαμός τόσον σε θλίβει
θέλεις χαρή αν την μεταϊδής, και αν την ιδής θέλεις την γνωρίσει;
Και έτσι λέγοντας εσήκωσε το κάλυμμα από το πρόσωπόν της, και ο
Ταμίμ την εγνώρισε διά την Ρεσπίναν. Η χαρά που αυτός έλαβεν εις
το να ιδή την γυναίκα του, δεν εστάθη ολιγώτερον από την έκστασιν
και σύγχυσίν του Ραββά, του σκλάβου Αράπη, του Καπετάνιου και του
Νέου, θεωρώντας εις την βασίλισσαν την μορφήν εκείνης, που
εκατάτρεξαν. Αυτή η βασίλισσα αγκάλιασε τον Ταμίμ και του εδιηγήθη
τα συμβεβηκότα της έμπροσθεν εις όλους τους μεγιστάνους της και
τους περιεστώτας, οι οποίοι έμειναν όλοι εκστατικοί. Ώρισαν έπειτα
να δώσουν του Αράπη, δέκα χιλιάδες φλωρία με ένα πλούσιον φόρεμα
χρυσόν διά την γυναίκα του, ανταμείβοντας την περιποίησιν, που εις
αυτήν έκαμαν. Και μετέπειτα ενουθέτησεν εκείνους που την έβλαψαν,
ότι να εντρέπωνται εις το εξής από τέτοια ανομήματα, διότι καθώς
πράξη καθένας, έτσι λαμβάνει. Ύστερα εσηκώθη από τον θρόνον, και
επήρε τον Ταμίμ από το χέρι και τον έφερεν εις τον χοντζερέ της
και όντας εκεί του είπεν· επειδή και οι νόμοι εδώ δεν δίνουν
άδειαν εις το να παραιτήσω το βασίλειον, διά να το δώσω εις εσέ να
κυβερνάς διά τούτο δεν πρέπει να σου βαρυφανή μα στεκόμενος μαζί
μου θέλεις είσαι συμμέτοχος εις την βασιλείαν μου, και εις την
γλυκύτητα μιας ζωής τόσον ευτυχισμένης· του αδελφού σου θέλω του
διορίσει μίαν επιστασίαν εις την οποία θέλει έχει αιτίαν να είνε
ευχαριστημένος, καθώς και το έκαμεν. Ο Ραββάς εις ολίγον καιρόν
έγινε πρώτος κυβερνήτης της Βασιλείας και επλήρωσε τόσον καλά το
χρέος της επιχειρήσεώς του, που εκέρδισε την αγάπην και το σέβας
όλων των εγκατοίκων εκείνου του νησιού. Και ούτως έζησαν όλοι
ευχαριστημένοι, με αγάπην ανεκδιήγητον.
Χίλιες και μία νύκτα απέρασαν που η Χαλιμά εδιηγούνταν του
βασιλέως Αϊδήν τες ιστορίες, ο οποίος στοχαζόμενος με μεγάλον
θαυμασμόν την αγχίνοιαν, την μνήμην, τες χάρες και επιτηδειότητες
που αυτή η Χαλιμά είχε διά στολίδια, και που δεν εβαρύνετο να τες
διηγάται, αλλά με μεγάλην προθυμίαν καθημερινώς εφεύρισκε νέες
ιστορίες εις το διάστημα τόσου καιρού, με τα οποία νόστιμα και
πολυποίκιλα διηγήματα αυτή τον έκαμε να παύση ολίγον κατ' ολίγον
από το χαλεπόν μίσος, που έτρεφεν εναντίον εις την εμπιστοσύνην
των γυναικών, που εστοχάζετο πως όλες δεν ήταν πιστές προς τους
άνδρας τους, και μάλιστα, που στοχαζόμενος την φρόνησιν και
γενναιότητα της αυτής Χαλιμάς, η οποία αυτοθελήτως ηθέλησε να γίνη
γυναίκα του χωρίς ποσώς να φοβηθή τον θάνατον που έμελλε να λάβη
καθώς τον έλαβαν και άλλες, οι προτερινές της, αποφάσισε τέλος
πάντων να της χαρίση την ζωήν και να την κυρύξη διά ομόζυγόν του
επί ζωής του· όθεν σηκωνόμενος από τον θρόνον του, και
αγκαλιάζοντάς την, της είπεν· ω γλυκυτάτη και παμφιλτάτη μου
Χαλιμά, βλέπω καλώτατα οι ωραίες, νόστιμες, και μακρυνές ιστορίες
σου και τα εύμορφά σου διηγήματα, που από πολύν καιρόν με
εκρατούσαν, εις περιδιάβασην, έγιναν εις του λόγου σου πολλά
ωφέλιμες, και εμένα ηδυνήθησαν να μου καταπραΰνουν την
αγανάκτησιν, που είχα προς την γυναικείαν φύσιν· όθεν νικώντας με
αυτές εσύ την απόφασίν μου, και τους δεινούς νόμους, που
αποφασιστικώς έκανα, σε δέχομαι μετά πάσης χαράς διά ομόζυγόν μου
επί ζωής μου, και σε κηρύττω βασίλισσαν, να συμβασιλεύσης μαζή μου
εις όλην σου την ζωήν· και εις το εξής θέλω, ότι όλον το Βασίλειόν
μου να σε σέβεται, επειδή και εσύ εστάθης εκείνη, που ελευθέρωσες
τόσας τρυφεράς κορασίδας από τον θάνατον, οι οποίες χωρίς πταίσμα
ουδένα, έμελλαν να θυσιασθούν διά την μεγάλην μου οργήν και τον
σκληρόν νόμον. Εις ταύτα τα λόγια, που ο βασιλεύς Αϊδήν έλεγεν, η
Χαλιμά επρόσπεσεν εις τους πόδας του, και φιλώντας τους, με
τρυφερότητα, έδειχνε την ζωντανήν χαράν, και την ηδονήν, που
ησθάνετο και εδοκίμαζεν εις τον θρίαμβόν της, που απόφυγε τον
θάνατον και εκηρύχθη βασίλισσα καθώς επιθυμούσεν.
Ο βασιλεύς Αϊδήν αφού και την εσήκωσεν, έστειλεν ευθύς και έκραξε
τον Βεζύρην του, πατέρα της Χαλιμάς, και του εφανέρωσεν αυτήν την
χαροποιόν είδησιν, ο οποίος ακούοντας την έπεσε και αυτός εις τους
πόδας του βασιλέως του, και του έδιδε χίλιες ευχές, και
ευχαρίστησε, διά την συμπάθειαν που έδειξεν εις την θυγατέρα του,
που την είδεν ελευθερωμένην από του θανάτου τον κίνδυνον, και διά
τον ανεβασμόν της εις τον θρόνον, και ωσάν αποφίλησε τους πόδας
του βασιλέως, έτρεξεν ευθύς και έδωσεν αυτήν την είδησιν εις το
ντιβάνι, και από εκεί μετά ολίγην ώραν εκηρύχθη και εις όλον του
το βασίλειον, και διά ένα ολόκληρον μήνα έγιναν μεγάλες χαρές. Και
όλος ο λαός καθημερινώς με φωνές αγαλλιάσεως εύχονταν την Χαλιμάν
που αυτή με την φρόνησιν της εστάθη αρκετή να ελευθερώση από τον
θάνατον τόσες ευγενικές και ανεύθυνες παρθένες. Και αφού έπαυσαν
οι χαρές, έζησαν ο βασιλεύς Αϊδήν με την βασίλισσαν Χαλιμάν με
μιαν παντοτεινή αγάπη και ομόνοια θαυμάσια όλον τον καιρόν, που
εις ετούτην την πρόσκαιρον και φθαρτήν ζωήν έζησαν.
ΤΕΛΟΣ
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΜΙΧΑΗΛ Ι. ΣΑΛΙΒΕΡΟΥ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ 12 — Οδός Σταδίου — 12
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΣΠΥΡ· ΠΕΡΕΣΙΑΔΟΥ
Τα γλαφυρά και υπέροχα πατριωτικά έργα του αειμνήστου εθνικού
ποιητού μας κ. Σπυρ. Περεσιάδου, τα οποία συναρπάζουν και
γοητεύουν τους αναγνώστας και προκαλούν εν αυτοίς το αίσθημα ιεράς
συγκινήσεως εξεδόθησαν παρ' ημών μετά καλλιτεχνικών
εικονογραφημένων εξωφύλλων.
Τιμάται έκαστον βιβλίον Δρ. 1.50
Η ΓΚΟΛΦΩ Δράμα ειδυλλιακόν εις πράξεις πέντε σχήμα 8ον σελίδες 95
Η ΕΣΜΕ Εθνική Τραγωδία εις πράξεις 4 μετ' ασμάτων και εθνικών
χορών σχ. 8ον
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ Εθνικ. Τραγωδία εις πράξ. 4
Η ΝΕΡΑΪΔΕΣ Δράμα φαντασμαγορικόν εις πράξεις τρεις σχήμα 8ον
Ο ΜΑΓΕΥΜΕΝΟΣ ΒΟΣΚΟΣ Δραματικόν ειδύλ. σχήμα 8ον
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΑΝΘΕΩΝ Δράμα οικογεν. εις πράξ. 8
Η ΠΑΤΡΙΔΑ Δράμα πατριωτικόν εις πράξεις τέσσαρας σχήμα 8ον
Η ΠΑΡΓΑ Δράμα πατριωτικόν εις πράξεις τέσσαρας σχήμα 8ον
Ο ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ Πολεμικόν ειδύλλιον εις πράξεις τρεις μετ' ασμάτων και
χορών
Η ΜΟΡΦΩ Δράμα ειδυλλιακόν εις πράξεις τρεις
Ο ΠΡΟΕΣΤΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ Κωμωδία εις πράξ. 3
ΤΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΕΦΑΝΑ Δράμα εις πράξεις 3
ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΔΑΦΝΕΣ Πολεμικά και πατριωτικά ποιήματα μετά
καλλιτεχνικών εικόνων σχ. 8ον
Νέα Μυθιστορήματα
ΡΑΒΕΓΚΑΡ Μετ' εικόνων υπό Γκυ Δε Τεραμόν κατά μετάφρασιν Ηλία
Οικονομοπούλου. Τιμάται δραχμάς 8. —
ΖΟΥΝΤΕΞ Μετ' εικόνων. Υπό Αρθούδου Μπερνέδ και Λουδοβ. Φεγιάλ κατά
μετάφρ. Ηλία Οικονομοπούλου δρ. 8. —
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ Ή ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΣΦΙΓΓΕΙ υπό Πιέρ
Ντεκουρσέλ, μετ' εικόνων. Τιμάται δραχμάς 6. —
Η ΜΑΣΚΑ Με τα Άσπρα Δόντια· Μετ' εικόνων, υπό Αρθούρου Φάικλονς.
Κατά μετάφρ Ηλ. Οικονομοπούλου δραχ. 6. —
Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΑΔΑΜΑΝΤΩΝ Μετ' εικόνων μετάφρασις εκ του Γαλλικού
υπό Ηλία Οικονομοπούλου Τιμάται Δραχ. 4. —
Ο ΖΑΚ ΣΕΠΑΡ Ή ΙΠΠΟΤΑΙ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ, υπό Αδόλφου δ' Εννερύ. Μετ'
εικόνων. Τιμάται δραχ. 3. —
Ο ΖΙΓΛΟΜΑΡ Υπό Μαρσέλ Ορστάιν. Μετ' εικόνων κατά μετάφρασιν Ηλία
Οικονομοπούλου. Τιμάται δραχμάς. 3· —
Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜΑΣ Έξοχον αστυνομικόν μυθιστόρημα, υπό Μαρκ
Αλαίν — Πιερ Σουλβέστρ, κατά μετάφρασιν και διασκευήν Ιωάν.
Σκουτεροπούλου, μετά πολλών εικόνων. Τιμάται δραχμάς 9. —
Ο ΓIΑΝΝΗΣ ΠΩΛ ΔΕ ΚΟΚ Εύθυμον μυθιστόρημα κατά μετάφρασιν εκ του
Γαλλικού υπό Κλεάνθους Τριανταφύλλου σχ. 8ον σελ. 424 Τιμάται δρ.
5 —
Η ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟ ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ Εύθυμον μυθιστόρημα μετάφρασις εκ
του γαλλικού σχ. 8ον δρ. 3 —
Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΑΣ ΚΑΜΕΛΙΑΣ υπό Αλ. Δουμά, υιού, Μυθιστόρημα ερωτικόν
και δραματικόν σχ. 8ον δρ. 3. —
ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΓΑΜΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΦΥΦΤΥ ΤΟΥ υπό Μικέ
Σαντίδου. Σύγχρονος και αποκαλυπτική Αθηναϊκή μυθιστορία, γεμάτη
από περίεργα επεισόδια, και ερωτικά σκάνδαλα. Μετά πολλών
καλιτεχνικών εικόνων, σελ. 1550. Τιμάται δραχ. 12. —
ΚΑΤΟΧΗ Ιστορικόν Μυθιστόρημα υπό Γερασίμου Βώκου μετά πολλών
εικόνων σχ. 8ον σελ. 408. Τιμάται δρ. 3. —
Η ΣΤΑΥΡΟΜΑΝΑ ΚΑΙ Ο ΛΗΣΤΑΡΧΟΣ ΣΠΑΝΟΣ Πρωτότυπον Ελληνικόν
Ειδυλλιακόν Μυθιστόρημα, υπό Ιωάννου Σκουτεροπούλου. Ληστείαι,
Έρωτες τραγικοί και αιματοβαφείς σχ. 8ον σελ. 1200. Τιμάται δραχμ.
10. —
1) Οι Περσάνοι πιστεύουν ότι το δακτυλίδι του Σολομώντος έχει
End of Project Gutenberg's Arabian Nights, Volume 3, by Dervish Abu Bekr