_ De Messeniorum finibus, saltu Chœrio — Messene Triopæ filia, quæ
regioni nomen dedit — regia Messeniorum urbe Andania — primis
Messeniæ regibus et magnarum dearum initiis a Caucone allatis et a
Lyco, Pandionis filio, perfectis — Methapo, omnis generis sacrorum
auctore. _
Messenii regionis suæ ab ea parte, quam ad Lacones pertinere Imperator
voluit, ad Gereniam fines habent saltum qui nunc Chœrius dicitur. Eam
regionem, quum esset deserta, primos incolas hoc modo tenuisse proditum
est. Mortuo Lelege, qui in ea Græciæ parte, quæ nunc Laconia dicitur, ab
ipso vero Lelegia appellabatur, imperavit, e filiis natu major Myles ei
in regnum successit: Polycaon, quod erat minor, privatam egit vitam ad
illud usque tempus, quo Argivam uxorem duxit Messenen Triopæ filiam,
Phorbantis neptem. (2) Ea, patris dignitate et opibus, quibus ille tunc
præ ceteris Græcis maxime florebat, elata, privatam viri conditionem
ferre non potuit. Comparatis itaque ab Argis et Lacedæmone auxiliis, in
hanc ipsam regionem Polycaon invasit, deque uxoris nomine Messenen
universam nominavit. Urbes vero et alias condidit, et in qua regni sedem
esse voluit, Andaniam. (3) Nam antequam Thebani ad Leuctra prœlium eum
Lacedæmoniis commisissent, atque inde Messenen, quæ hac etiam ætate
exstat, sub Ithome condidissent, nullam omnino existimo urbem eo nomine
nuncupatam. Adducor autem non minimum Homeri versibus. Nam ille in
populis enumerandis, qui ad Ilium venerunt, Pylon, Arenen et alias
nonnullas recensens, nullam prorsus Messenes mentionem fecit. Satis vero
aperte idem in Odyssea significat, populum fuisse, non civitatem unam
Messenios:
Nam pecus ex Ithaca rapuit Messenia pubes.
(4) Apertius vero ubi de Iphiti arcu loquitur:
Illi in Messena sibi in sedibus occurrerunt
Ortilochi.
Ortilochi domum in Messene parvum oppidum Pheras innuit: quod ipsemet
exponit, quo loco de Pisistrati ad Menelaum adventu agit:
Jam Pheras veniunt magni sub tecta Dioclis,
qui satus Ortilocho.
(5) Primi igitur hujus regionis imperium Polycaon Lelegis filius, et
uxor ejus Messene tenuerunt. Ad hanc ipsam Messenen magnarum dearum
initia Caucon Eleusine veniens deportavit. Fuit Caucon Celæni (_Clini?_)
filius, Phlyi nepos. Phlyum ipsum Athenienses e Terra genitum memorant:
quibus assentitur Musæi hymnus Lycomidis factus in Cererem. (6) Magnarum
vero dearum initia, multis post Cauconem annis, Lycus, Pandionis filius,
quam augustissima quamque celeberrima ut essent, effecit. Hac etiam
ætate Lyci Saltum nominant, ubi ille antistites mysteriorum lustravit.
Et esse in Messeniaco agro saltum qui Lyci dicitur, testatur hoc versu
Cretensis Rhianus:
Horrentemque Lyci saltum, jugaque aspera Elæi.
(7) Quod autem hic Lycus Pandionis fuerit filius, aperte declarant
versus, qui sunt ad Methapi effigiem. Nam et Methapus quosdam initiorum
ritus reformavit. Fuit hic quidem Atheniensis patria, initiorum
orgiorumque et cujusvis modi sacrorum designator. Idem vero et Cabirorum
Thebanis initia constituit, et juxta Lycomidarum septum imaginem cum
inscriptione dedicavit. Ea inscriptio quum alia, tum inprimis, quæ
nostræ narrationi fidem faciant, testatur:
(8)
Mercuriique domos lustravi, ** viasque
Primigenæ gnatæ Cereris cum matre, ubi dicunt
Messenen magnis festa instituisse deabus,
quam Caucon Clini Phlyidæ gnatus amavit.
Miror, cuncta Lycus quare Pandione cretus
Andaniam magnis portarit mystica Athenis.
(9) Indicat inscriptio, ad Messenen venisse Cauconem Phlyi nepotem: alia
præterea de Lyco, et illud inprimis, veterem initiorum sedem Andaniam
fuisse. Et consentaneum mihi hoc quoque videbatur, Messenen et
Polycaonem, in qua urbe suam sibi regiam posuissent, in eadem sacrorum
etiam religionem constituere voluisse.