τελειοποίησιν της διαλεκτικής το διπλάσιον του χρόνου, που
εδώσαμεν διά την γυμναστικήν, διά να αφοσιωθή κανείς εις αυτήν
με όλον του τον ζήλον και την επιμέλειαν, χωρίς τίποτε άλλο να
κάμνη, όπως τότε εγίνετο και με τας σωματικάς ασκήσεις; — Πόσα
δηλαδή έτη, έξ ή τέσσερα; — Βάλε πέντε· και κατόπιν από αυτά,
θα τους καταβιβάσης εκ νέου εις το σπήλαιον εκείνο και θα τους
υποχρεώσης να αναλάβουν πολεμικάς διοικήσεις και άλλα
υπουργήματα κατάλληλα διά την ηλικίαν των, διά να μην
υπολείπωνται ούτε κατά την εμπειρίαν από τους άλλους· και εις
όλα δε αυτά πρέπει επίσης να δοκιμάζωνται, διά να ιδούμεν αν
θα μείνουν ακλόνητοι, με όλους τους πειρασμούς εις τους
οποίους θα είναι εκτεθειμένοι, ή μήπως παραστρατίσουν κάπως. —
Και πόσον καιρόν θα διαρκέση αυτό: — Δεκαπέντε έτη· και όταν
φθάσουν εις τα πενήντα, όσοι υπέστησαν ευδοκίμως την
δοκιμασίαν και ηρίστευσαν εις όλα γενικώς και εις τας
επιστήμας και εις την πράξιν, καιρός πλέον να τους οδηγήσωμεν
εις το τέρμα, και να τους αναγκάσωμεν να στρέψουν προς τα
επάνω τον οφθαλμόν της ψυχής και να προσατενίσουν εκείνο, που
δίδει το φως εις τα πάντα· και αφού τοιουτοτρόπως γνωρίσουν
την ουσίαν του αγαθού, να το μεταχειρίζωνται εις τον υπόλοιπον
βίον των ως πρότυπον, διά να ρυθμίζουν επ' αυτού και τα ιδικά
των ήθη και της πολιτείας και των ιδιωτών, ασχολούμενοι μεν ως
επί το πλείστον εις την φιλοσοφίαν, αναλαμβάνοντες όμως, όταν
θα έρχεται η σειρά του καθενός, και το βάρος της διοικήσεως
και της εξουσίας αποκλειστικώς και μόνον χάριν της πόλεως, και
χωρίς να το εκλαμβάνουν ως κάτι καλόν διά τους εαυτούς των,
αλλ' ως απαραίτητον υποχρέωσιν^ και τότε πλέον, αφού μορφώσουν
και άλλους κατά το παράδειγμά των, τους οποίους ν' αφήσουν
αξίους διαδόχους των διά την φρούρησιν της πολιτείας, να
απέρχωνται διά να κατοικήσουν εις τας νήσους μακάρων· η δε
πόλις να τους ανεγείρη μνημεία και να τους ορίζη, εάν είναι
και η Πυθία σύμφωνος, δημοτελείς θυσίας, ως εις ημιθέους,
ειδεμή, ως εις μακαρίους και αγίους.
— Ως άριστος ανδριαντοποιός τους επεξειργάσθης τελειοτάτους,
Σωκράτη, τους άρχοντάς μας. — Και τας γυναίκας των προσέτι,
αγαπητέ μου· διότι μη νομίζης ότι είπα, όσα είπα, διά τους
άνδρας μάλλον παρά και διά τας γυναίκας, όσαι τουλάχιστον και
από αυτάς ευρεθούν πεπροικισμέναι εκ φύσεως με την προσήκουσαν
ικανότητα. — Πολύ σωστά, αφού τα πάντα, καθώς είπαμεν, θα
είναι κοινά μεταξύ ανδρών και γυναικών.
— Τι λέγεις λοιπόν τώρα; συμφωνείς ότι, όσα είπαμεν περί
πολιτείας και πολιτεύματος, δεν είναι απλαί ευχαί, αλλά,
δύσκολα μεν βεβαίως, όχι όμως και αδύνατα να εφαρμοσθούν, όταν
ανώτατοι άρχοντες της πόλεως, ένας ή περισσότεροι, γίνουν οι
πραγματικοί φιλόσοφοι, οίτινες, καταφρονούντες τας τιμάς, που
επιδιώκουν σήμερον, ως ανελευθέρους και αναξίας λόγου,
εκτιμώντες δε μόνον το καθήκον και τας από τούτου αμοιβάς, και
επάνω απ' όλα ως μέγιστον και αναγκαιότατον την δικαιοσύνην,
θα αναλάβουν την αναμόρφωσιν της πολιτείας; — Πώς; — Όλους
τους κατοίκους της πόλεως, όσοι είναι άνω των δέκα ετών, θα
τους στείλουν εις την εξοχήν, και αφού τοιουτοτρόπως αποσύρουν
τα τέκνα των από την επίδρασιν των σημερινών ηθών, τα οποία
έχουν και οι γονείς των, θα τα αναθρέψουν σύμφωνα με τα ιδικά
των ήθη και με τους ιδικούς των νόμους, όπως τους ανεπτύξαμεν
προηγουμένως· και αφού τοιουτοτρόπως, με την νέαν αυτήν
γενεάν, σχηματισθή τάχιστα και ευκολώτατα η πολιτεία, που
ελέγαμεν, δεν είναι ζήτημα ότι και αυτή η ιδία θα ευτυχήση και
το έθνος, εις το οποίον ανήκει, θα ωφελήση. — Αναμφιβόλως· και
νομίζω ότι εξέθεσες άριστα τον τρόπον, που θα γίνουν όλα αυτά,
αν υποθέσωμεν ότι θα εγίνοντο καμμίαν ημέραν. — Ετελείωσαν
λοιπόν όσα είχαμεν να ειπούμεν και περί της πόλεως ταύτης, και
του ανθρώπου, που θα είναι όμοιος με αυτήν· διότι είναι
φανερόν, οποίος τις θα είναι και αυτός σύμφωνα με τας αρχάς
μας. — Φανερόν· και, καθώς λέγεις, το θέμα μας εξηντλήθη.
*
* *
Η Σειρά των Αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων, των Εκδόσεων Φέξη,
υπήρξαν ένας σταθμός στα ελληνικά χρονικά. Για πρώτη φορά
προσφερόταν συστηματικά στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, η
αρχαία ελληνική σκέψη (ιστορία, φιλοσοφία, ποίηση, δράμα,
δικανικός και πολιτικός λόγος) σε δημιουργικές μεταφορές της,
από τους άριστους μεταφραστές του τόπου, στην πιο σύγχρονη
μορφή που πήρε εξελισσόμενο το γλωσσικό της όργανο. Ο Όμηρος,
οι Τραγικοί κι ο Αριστοφάνης, ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο
Πλάτων, ο Ξενοφών, ο Αριστοτέλης, ο Θεόκριτος, ο Θεόφραστος, ο
Επίκτητος, ο Πλούταρχος, ο Λουκιανός κλπ. προσφέρονται και
σήμερα, στις κλασικές πια μεταφράσεις των Πολυλά, Ραγκαβή,
Μωραϊτίδη, Κονδυλάκη, Ποριώτη, Γρυπάρη, Τανάγρα, Πολέμη,
Καμπάνη, Καζαντζάκη, Βάρναλη, Αυγέρη, Βουτιερίδη, Ζερβού,
Φιλαδελφέως, Τσοκόπουλου, Σίγουρου, Κ. Χρηστομάνου κλπ, σε μια
σύγχρονη σειρά εκδόσεων βιβλίου τσέπης, πράγμα που επίσης
γίνεται για πρώτη φορά, συστηματικά, στην Ελλάδα.
&Πολιτεία.& Το πρωτυπώτερον και πλαστικώτερον των πλατωνικών
έργων, αποτελούμενον εκ 10 βιβλίων. Το πρώτον βιβλίον
πραγματευόμενον περί δικαιοσύνης είναι αφετηρία διατυπώσεως
έπειτα ιδανικού πολιτεύματος. Η οριζομένη ισότης δικαιωμάτων
των πολιτών, η διακανόνισις ίσης εργασίας, η κατανομή των
πολιτών εις τρεις τάξεις, η εξίσωσις ανδρών και γυναικών, η
κοινογαμία και κοινοκτημοσύνη, ο αποκλεισμός των ποιητών, ο
περιορισμός της αυξήσεως του πληθυσμού, αι πρωτόρρυθμοι
γενικαί περί του κοινωνικού και του αστικού δικαίου αρχαί,
συνδυαζόμεναι εις οργανικόν σύστημα εις την «Πολιτείαν» του
Πλάτωνος, υπήρξαν αφετηρίαι πλείστων φιλοσοφικών,
κοινωνιολογικών και πολιτικών θεωριών. Ώστε και από της
απόψεως ταύτης είναι εκ των σημαντικωτέρων δημιουργημάτων της
ανθρωπίνης σκέψεως.
Η μετάφρασις πιστή, σαφής και γλαφυρά υπό του κ. Ι. Ν.
Γρυπάρη.
Τόμος Α' 10 δρχ., Τόμος Β΄ 10 δρχ., Τόμος Γ' 10 δρχ. Τόμος Δ'
10 δρχ.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ
ΛΑΔΙΑΣ ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε.
ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 22 — ΤΗΛ. 614.686, 634.506
ΤΙΜΑΤΑΙ ΔΡΧ. 10