SATURA III.

'Nempe haec adsidue: iam clarum mane fenestras

intrat et angustas extendit lumine rimas:

stertimus indomitum quod despumare Falernum

sufficiat, quinta dum linea tangitur umbra.

en quid agis? siccas insana canicula messis 5

iam dudum coquit et patula pecus omne sub ulmo est.'

unus ait comitum. "Verumne? itane? ocius adsit

huc aliquis! nemon?" turgescit vitrea bilis:

"findor"-- ut Arcadiae pecuaria rudere dicas.

iam liber et positis bicolor membrana capillis 10

inque manus chartae nodosaque venit harundo.

tunc querimur, crassus calamo quod pendeat umor,

nigra quod infusa vanescat sepia lympha;

dilutas querimur geminet quod fistula guttas.

o miser inque dies ultra miser, hucine rerum 15

venimus? at cur non potius teneroque columbo

et similis regum pueris pappare minutum

poscis et iratus mammae lallare recusas?

"An tali studeam calamo?" Cui verba? quid istas

succinis ambages? tibi luditur. effluis amens, 20

contemnere: sonat vitium percussa, maligne

respondet viridi non cocta fidelia limo.

udum et molle lutum es, nunc nunc properandus et acri

fingendus sine fine rota. sed rure paterno

est tibi far modicum, purum et sine labe salinum-- 25

quid metuas?-- cultrixque foci secura patella.

hoc satis? an deceat pulmonem rumpere ventis,

stemmate quod Tusco ramum millesime ducis,

censoremne tuum vel quod trabeate salutas?

ad populum phaleras! ego te intus et in cute novi. 30

non pudet ad morem discincti vivere Nattae?

sed stupet hic vitio et fibris increvit opimum

pingue, caret culpa, nescit quid perdat, et alto

demersus summa rursum non bullit in unda.

magne pater divum, saevos punire tyrannos 35

haud alia ratione velis, cum dira libido

moverit ingenium ferventi tincta veneno:

virtutem videant intabescantque relicta.

anne magis Siculi gemuerunt aera iuvenci,

et magis auratis pendens laquearibus ensis 40

purpureas subter cervices terruit, 'imus,

imus praecipites' quam si sibi dicat et intus

palleat infelix, quod proxima nesciat uxor?

Saepe oculos, memini, tangebam parvus olivo,

grandia si nollem morituri verba Catonis 45

discere, non sano multum laudanda magistro,

quae pater adductis sudans audiret amicis.

iure; etenim id summum, quid dexter senio ferret,

scire erat in voto; damnosa canicula quantum

raderet; angustae collo non fallier orcae; 50

neu quis callidior buxum torquere flagello.

haud tibi inexpertum curvos deprendere mores,

quaeque docet sapiens bracatis inlita Medis

porticus, insomnis quibus et detonsa iuventus

invigilat, siliquis et grandi pasta polenta; 55

et tibi quae Samios diduxit littera ramos

surgentem dextro monstravit limite callem.

stertis adhuc, laxumque caput conpage soluta

oscitat hesternum, dissutis undique malis!

est aliquid quo tendis, et in quod dirigis arcum? 60

an passim sequeris corvos testaque lutoque,

securus quo pes ferat, atque ex tempore vivis?

helleborum frustra, cum iam cutis aegra tumebit,

poscentis videas: venienti occurrite morbo!

et quid opus Cratero magnos promittere montis? 65

discite, o miseri, et causas cognoscite rerum:

quid sumus, et quidnam victuri gignimur; ordo

quis datus, aut metae qua mollis flexus et unde;

quis modus argento, quid fas optare, quid asper

utile nummus habet; patriae carisque propinquis 70

quantum elargiri deceat; quem te deus esse

iussit, et humana qua parte locatus es in re.

disce, nec invideas, quod multa fidelia putet

in locuplete penu, defensis pinguibus Umbris,

et piper et pernae, Marsi monumenta clientis, 75

menaque quod prima nondum defecerit orca.

Hic aliquis de gente hircosa centurionum

dicat 'Quod sapio satis est mihi. non ego curo

esse quod Arcesilas aerumnosique Solones,

obstipo capite et figentes lumine terram, 80

murmura cum secum et rabiosa silentia rodunt

atque exporrecto trutinantur verba labello,

aegroti veteris meditantes somnia, _gigni_

_de nihilo nihilum, in nihilum nil posse reverti._

hoc est, quod palles? cur quis non prandeat, hoc est?' 85

His populus ridet, multumque torosa iuventus

ingeminat tremulos naso crispante cachinnos.

'Inspice; nescio quid trepidat mihi pectus et aegris

faucibus exsuperat gravis alitus; inspice, sodes!'

qui dicit medico, iussus requiescere, postquam 90

tertia conpositas vidit nox currere venas,

de maiore domo modice sitiente lagoena

lenia loturo sibi Surrentina rogabit.

'Heus, bone, tu palles!' "Nihil est." 'Videas tamen istuc,

quidquid id est: surgit tacite tibi lutea pellis.' 95

"At tu deterius palles; ne sis mihi tutor;

iam pridem hunc sepeli: tu restas." 'Perge, tacebo.'

turgidus hic epulis atque albo ventre lavatur,

gutture sulpureas lente exalante mefites;

sed tremor inter vina subit calidumque triental 100

excutit e manibus, dentes crepuere retecti,

uncta cadunt laxis tunc pulmentaria labris.

hinc tuba, candelae, tandemque beatulus alto

conpositus lecto crassisque lutatus amomis

in portam rigidas calces extendit: at illum 105

hesterni capite induto subiere Quirites.

'Tange, miser, venas et pone in pectore dextram.

nil calet hic. summosque pedes attinge manusque.

non frigent.' Visa est si forte pecunia, sive

candida vicini subrisit molle puella, 110

cor tibi rite salit? positum est algente catino

durum holus et populi cribro decussa farina:

temptemus fauces, tenero latet ulcus in ore

putre, quod haud deceat plebeia radere beta.

alges, cum excussit membris timor albus aristas; 115

nunc face supposita fervescit sanguis et ira

scintillant oculi, dicisque facisque, quod ipse

non sani esse hominis non sanus iuret Orestes.

The Satires of A. Persius Flaccus · 第 14 / 115 题