SALOMO: Moses Rambam in epistola, quam adversus astrologos scripsit:
Omnes, inquit, theologi confirmant, hominem liberum salutis arbitrium
habere. Deinde subjicit haec verba: Magnam propterea gratiam immortali
Deo habemus.
CURTIUS: Ne propositam quaestionem deseramus, an scilicet quisquam
legis actionibus possit salutem adipisci, etiamsi libera arbitria
cuique darentur honesta prosequendi et turpia declinandi. Nego tamen,
legibus divinis satisfacere quenquam potuisse praeter Christum, a quo
praesidia salutis petenda ac speranda sunt, ut lege Mosis jam antiquata
nos absolveret1, deinde legibus veteribus solutos, in unius sui morte
ac sanguinis effusione fiduciam omnem collocare doceret. Cum enim
detestabilium hominum exsecrationes legislator Moses complecteretur,
postremo capite hanc2 subjicit: _Exsecratus esto, qui non exacte
praestiterit verba legis, ut ea exsequatur._3 Ad quae respondebit
universus populus: Esto! Unde Paulus colligit, eos, qui in legis
actionibus salutem posuerunt, huic exsecrationi subjacere, quasi nullus
unquam divinis legibus innocens exstiterit4.
1. Matth. 5, 20 sqq. 2. Alibi: _haec_. 3. Deut. 28, 15 sqq. 4. Phil. 3,
9 sqq.
OCTAVIUS: Cur igitur Paulus gloriatur, se in justitia legis
irreprehensibilem 318 fuisse? Nam ex eo sequitur, nihil ei mortem
Christi profuisse, sed pro eo Christum hanc exsecrationem pertulisse,
cum in cruce pependit. _Factus est_, inquit Paulus1, _exsecratio et
maledictum, ut nos eriperet exsecrationi et maledicto._