SALOMO: Imo spiritum patre et filio superiorem faciunt Matthaeus,
Marcus, Lucas1, qui quae peccantur in patrem et filium, ignosci
affirmant, quae vero peccantur in spiritum sanctum, ignosci negant. At
cum Moses Deum placare conaretur, aut se de libro vitae deleri2, en
divina vox ad illum: _Qui peccaverit in me_, inquit3, _hunc ego de
libro vitae delebo._ An filium et spiritum sanctum, si patri aequales
essent, praetermissurus fuisset? Nullum etiam trinitatis argumentum
exstat in lege divina, at ne in prophetis quidem vestigium ullum.
1. Matth. 12, 31 sq. Marc. 3, 29. Luc. 12. 10. 2. Ita omnes; unus codex
legit: _ut se deleret_. 3. Psalm. 69, 29.
CURTIUS: Quid ais, Salomo! An non1 ullum caput, ulla pagina antiqui
foederis prophetarum, ubi non aliud sacrosanctae trinitatis vestigium
compareat?2