FRIDERICUS: Ita quidem eas res, quarum capax est. Sed Deus aeternus ac
infinitus humanae mentis gurgustio capi nequit, quia impervestigabilis,
divinissimus, supremus, i.e., ut elegantioribus Theophrasti verbis
utamur, ἀναισθητὸς, θειότατος, ὑπερβατός.
SALOMO: Illic1 agit Theophrastus de Deo, hic autem agitur de homine
Jesu, neque enim pro argumento sumendum id, quod concludendum est,
nempe2 Jesum esse Deum. Nam Deus non obscure aut ambigue, sed sua voce
declarans, quis esset: _Ante me_, inquit, _non est Deus et post me non
erit._ Item: _Ego primus exstiti et postremus ero._3 At christiani
theologi confitentur4, personam creatam esse et antequam hominem
induisset in utero foeminae, personam habuisse filii, quis dubitet, an
filius sit creatura? Non igitur creator, non Deus.
1. Alius: _Illis_. 2. Alius: _scilicet_. 3. Jes. 48, 12. 4. Scotus l.
1. dist. IV.
OCTAVIUS: Magister sententiarum1 negat, personam filii constare ex Deo
et homine, ut ex partibus; deinde subjicit2: Inexplicabilis est istius
unionis ratio, negat tamen utramque naturam misceri, et idololatriam
vocat adorare corpus et animam Christi, quoniam, inquit, corpus et
anima Christi creaturae sunt. Eadem est Philippi Melanchthonis3
sententia.