CORONAEUS: Labyrinthum inexplicabilem video nos subire ac prope dixerim
praecipitium profundum. Melius enim ex ipsius Christi actionibus, qui
qualisque fuerit, quam ex argutiarum subtilitate intelligitur, i.e. ex
vitae instituto, sanctitate, doctrina, miraculorum stupendorum
multidudine atque ex ipsius Dei immortalis testificantis voce, quae
mortalium nemini contigisse videmus.
SALOMO: Quae fuerit vitae sanctitas in Christo, quis affirmare potest,
cum ex apostolorum scriptis appareat1, illum cum sceleratis et
meretricibus familiare contubernium2 habuisse. Et quidem Origenes
scribit3, hanc Celsum scribendi occasionem adversus Christianos
arripuisse, quod Barnabas Christi discipulus in epistola quadam ad
catholicos diceret, Christum discipulos sceleratissimos ac nequitia
ipsa nequiores sibi ascivisse. At sapientum omnium summa confessione
nihil gravius praecipitur4, quam a sceleratorum 260 consensu,
contubernio, convictu quam longissime recedere, quod psaltes lyricus
principio laudationum: _O beatitudo_, inquit5, _illius qui non abiit in
consilium impiorum et in via peccatorum non stetit et in consessu
derisorum non assedit._6
1. Matth. 9 et 11. Marc. 11. Luc. 5. 6. 15. 19. 2. Alius: _commercium_.
3. Libr. 1. contra Celsum. 4. Eph. 5. Rom. 1. 5. Psalm 1, 1. 6. Alii:
_cedit_, vel: _stetit_.
CURTIUS: Id quidem crimini dabatur Christo, quod cum flagitiosis ac
sceleratis conversaretur, quam criminationem honesta oratione
refellens1: _Non veni_, inquit, _vocare justos, sed peccatores._ Quam
vero innocenter vixerit, satis Pilatus Pontius praeses declaravit, cum
diceret, nullam sibi accusationis causam compertam esse, quam ob rem
illum damnaret2, dicitur tamen verberibus caesum populo ad spectaculi
fructum exhibuisse, ut quacunque ratione accusatores ad commiserationem
excitaret. Quod cum obtinere nequiret, majestatis crimen, quod sibi
propter Christum ingerebatur, metuens, tandem morti addixit.