CORONAEUS: At in eo ipso Christi deitas elucet, qui tametsi apostolos
summa caritate complecteretur, eaque1 doceret, quae pro illorum captu
percipi poterant; arcana tamen diviniora ac sublimiora, nisi Deus illos
spiritu suo afflavisset, non magis intelligi2, quam colores sine luce
videri potuissent. Hoc igitur beneficium distulit post suam in coelum
ascensionem. Atque illud est, quod rex Salomo eleganti allegoria fingit
de amica interpellante Amasium, i.e. de mente sapientiae avidissima:
_Trahe me_, inquit3, _post te et curremus._ Ita Christus non obscure
aut ambigue, sed aperte dixit: _Nemo venit ad me, nisi pater traxerit
illum._4
1. Alius: _eosque_. 2. Alibi: _intelligere ... videre_. 3. Cant. 1, 3.
4. Joh. VI., 44.
SALOMO: Nisi evangelia magna vi distorqueantur, negari nou potest,
Christum multa ignorasse: _Diem_, inquit ille1, _et horam judicii, ne
angeli quidem sciunt, sed pater ipse solus_, ac propterea spiritum
Christi diviniorem coelitus evocandum fuisse. Si Jesus erat ipsissima
patris aeterni sapientia, qui fleri potuit, ut aliquid ignoraret, cum
ignorationem theologi ab originis sordibus ac peccatis derivari putent?