SALOMO: Solutiones istas non moror, sed miror apostolos toties ac tam
saepe labi, cum prophetas testes arcessere consueverunt, ut cum
Matthaeus scribit, Christum triginta nuramis argenteis divenditum
fuisse1, ut prophetia Jeremiae2 impleretur: _Appretiaverunt_, inquit,
_pretium meum triginta argenteis_, quae verba nec apud Jeremiam, nec
apud ulles scriptores veteris instrumenti reperiuntur. Item, ut Messiam
Deum3 de ligno suspensum iri docerent, illud ex psalmis corripuerunt4:
_Dicite in gentibus, regnavit a ligno Deus_, ut quidem Justinus Martyr,
Lactantius, Augustinus, Cassiodorus, Theodulphus, alii aliorum errorem
secuti scripserunt, quae verba „a ligno“ Ebraeis, Chaldaicis, Graecis
ac Latinis interpretationibus veterum deesse videmus, non modo in
libris5 psalmorum, 231 verum etiam in libris Paraleipomenon. Sic enim
Ebraica legimus: אִמְרוּ בַגוֹיִם יְהוָֹה מָלָךּ, quae LXXII sic
reddunt: εἴπατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅτι κύριος ἐβασίλευσε, i.e. dicite in
gentibus, Deus regnavit. Jam vero miracula stupenda sunt a Johanne6
descripta, quae a reliquis praetermitti capitale videri possit, ut cum
milites praetoriani Jesum comprehendere conarentur, sola illius voce
perterritos ac retrolapsos corruisse. Item Lazari resurrectionem tam
stupendam solius Johannis7 testimonio niti videmus, cum caeteri
levissimas etiam febrium curationes denotarint.
1. Matth. 27, 9. 2. Non Jeremiae, sed potius Zach. 11, 13. 3. Alibi:
_ducem_. 4. Ps. 96 (95), 3 sq. 5. Alibi: _libro_. 6. Joh. 16. 7. Joh.
11.
CORONAEUS: Nec ab omnibus omnia scribi potuerunt, cum nec omnes
evangeliographi rebus gestis adesse, nec si affuissent scriptis omnia
complecti, nec si omnia scriptis mandarent, mundus ea capere potuisset,
ut Johannes ipse scribit, sed ea quae ab aliis vel omissa, vel
obscurius dicta erant, recognovit, cum postremus omnium ad scribendum
accesserit et ab ipsa deitate Christi auspicatus fuerit eo tempore, quo
Cerinthus et Ebio Χριστὸν εἶναι φίλον ἄνθρωπου praedicarent: Tum,
inquit Epiphanius, Johannes coepit εὐαγγελίζεσθαι.
SALOMO: Non capio, quae deitas in Christo esse potuerit, nam si post
baptismum spiritu sancto afflari coepit, ut quidem Lucas1 asseruit,
quonam modo a daemonibus agitatus est, ut modo supra pinnaculum templi,
mox in montem altissimum subvectus sit? Consimile est illud, quod
Johannes tradit, Judam apostolum accepto Christi corpore in coena,
eodem momento a cacodaemonibus correptum fuisse2. At in eodem homine
bonus et malus daemon simul stare non potuit. Nam cum Saul a Samuele
rex est initiatus et unctus, ab angelo beari et afflari coepit. Et
postquam Dei jussa sprevisset, desertus ab angelo coepit a cacodaemone
agitari3. Jam vero cur tantum anno trigesimo Christus coepit afflari
spiritu sancto? Nam ex eo planum est, antea spiritu sancto caruisse,
quem tamen Deum fuisse affirmant.