SALOMO1: Quomodo fieri potuit2, ut novam stellam Deus condiderit, cum
ab omni opere, post hujus mundi fabricam, conquievisse dicatur? Quasi
vero angelorum obsequiis ad reges ducendos caruisset3, aut stellam ad
iter demonstrandum interdiu inutilem minimeque idoneam ac paulo momento
interituram condidisset.
1. Addit alius: _Sed_. 2. Alius: _qui fieri potest_. 3. Ut Tobiam et
Habacuc per angelos deduxit.
FRIDERICUS: Tametsi Deus populum per deserta loca deduceret,
nihilominus igneam columnam creavit, quae populo semper dux itineris
praeiret.
CURTIUS: Magos eo pervenisse, planum fit ex eo, quod Herodes regem
futurum metuens ex stirpe Davidis, infantes conquiri ac mactari
mandavit1. Cum autem caedes impuberum postularetur, omnes senatores
stirpis regiae ac reliquos praeter2 Semeam interfecit3. Itaque
Josephus, ut Lucas4 scribit, in somniis admonitus puellum in Aegyptum
traduxit, ut illud ex oraculo veteri conveniret5: _Ex Aegypto vocavi
filium meum._
1. Alii: _mandaverit_. 2. Alibi: _propter_. 3. Josephus de bello jud.
l. IV. 4. Errat autor; scribit enim hoc Matthaeus 2, 12. 5. Oseae 11, 1
(Matth. 2, 15).
SALOMO: Oseas propheta hoc loco non futura denunciat, sed res duorum
annorum millibus ante gestas, quam Christus nasceretur, scilicet
Israëlem ad avitas majorum sedes Deum arcessere voluisse. Sic enim
appellatur in sacris litteris: _Primogenitus filius meus Israel_1.
Quanquam absurdum est, ut praenotionem sequatur res futura, quia
praedictum sit, sed prospicitur ac praedicitur2, quia futurum est, ut
Julianus Augustus Galilaeis ac Celsus Christianis saepissime
objecerunt.