CORONAEUS: Miror, Octavium superstitiones Agarenorum, misericordia
potius, quam risu dignae cum sint, ipse acutissimi judicii ac doctrinae
singularis, probare potuisse eoque magis, quo diutius ab illis dura
servitute fuit oppressus.
OCTAVIUS: Me Deus optimus maximus a piratis comprehensum in littore
Siciliae mercatori Syriaco1 vendi passus est; hic rursus Paracadio2 me
dedit, qui ut religionis amantissimum ac litterarum studiosissimum me
esse intellexerit3, de mea religione (jam enim triennium4 captivus
populari, Arabum linguae consueveram)5 percontari coepit. Ego cum ad
singula capita responderem et in meam sententiam illum pertrahere
conarer, quo nihil ab immortali Deo magis et melius mihi optandum
judicabam, ille contra tot ac tam multis rationibus urgebat, ut ab
argumentis, quasi ab 172 aquis desertus6 in vado haererem; tandem mihi
libellum exhibuit arabica lingua a Dominicano quodam christianae
religionis desertore conscriptum pro defensione religionis
Ismaëlitarum. Quem ut legi et relegi, in varias animi sententias
distractus, mirabar ab homine Christiano, et quidem ordinis
praedicatorum, ejurata majorum religione scribi potuisse. Ad extremum
rationibus victus acquievi; quod cum herus animadvertisset, libertate
me donavit, quam ut plerique adipiscantur, Muhammedem amplecti solent
et circumcidi se patiuntur.
1. Alibi: _Syriae_. 2. Alius: _Paracactio_. 3. Alibi: _intellexerat_.
4. Alii: _tertium_. 5. Alii: _adsueveram_. 6. Alibi: _desolatus_.
FRIDERICUS: Audivi quondam eos, qui antrum Trophonium subirent, saltare
solitos, ut1 qui a daemone in furorem agerentur, quos amici cum
revocare conarentur, simulatque ingressi fuerant, choreis sese
admiscebant. Idem Octavio contigisse videmus.