CURTIUS: Aliud est amicitiam colere, aliud concordiam tueri. Nam ut
singularum rerum discrepantiae ad unius universitatis concentum
conspirant, ita quoque singulorum civium inimicitiae universorum
concordiam alunt. Nec Romana civitas tam floruit, quam cum patricii
plebejis, furor tribunitius obsisteret libidini consulari1. Ob id enim
M. Cato Censorius jurgia inter servos et dissidia inter magistratus
serere solebat, ne improba conspirationis fide vel consensu alteri rem
privatam, alteri rem publicam depecularentur. Nec aliter Lycurgus2
faciendum decrevit, cum magistratus ac legatos ad eadem munera3
accerseret, quos intestinis odiis dissidere intelligebat.