M. A. Dit gedirt regeerdt pryncipael in seer waerme en droege tyeden;
is het nat en koudt, soo is het slap en magteloos; het regeerdt
aldermeest als den boekweydt bloyt, wandt de ondervynding heft my
geleerdt, dat ontrent desen tyd (alhoewel het seer schoon weeder was)
de byen in het warmste van den dagh geheel stil stonden ofte saeten
gelyk in den winter; en smorgens vroegh en savonds laet sy scherp
vloegen, omdat dit gedirt smorgens vroeg en savonds slap en magteloos
was, waeruyt men klaer besluytten kan, dat, gelyk het schaep den wolf
vreest, dat de byen, die geenen vyant vreesen, dit gedirt of den wolf
vreesen. Ick heb van ondervynding, dat ontrent dien tydt, myne byen
die in goeden staet waeren, in acht daegen geheel bedorven wierden;
het volck was door den wolf gerooft, de motten wierden meester en
hebben den broet soodaenig bedorven, dat de raeten uyt den nest syn
gevallen, soodat niets goedts van de byen te verwaegten is; maer als
de heydeblom bloeyde had dat gedirt weynig maght, soodat de byen op
de heyde wel honigh souden gehaelt hebben, ware het saeken dat sy te
voeren niet waeren bedorven geweest.
Capittel III.
Van den inwendigen vyand.