I
--¿Mamana ka gayud kang Pael? Palandunga bayá pagayo, Koring. Ang
kaminyoon dili butang nga katiaw-tiawan, dili bulak sa usá dá ka adlaw;
maoy usá ka panaghiusa hangtud sa kahangturan, usá ka kinabuhi nga,
bisan mapintas ug mapait, pilit gayud nga imong antuson.
--Nalibog kining ulo kó, Kolás. ¿Unsay akong buhaton nga humaná
man magsabut silá si Nanay ug si Iyo-Miroy aron kaming duhá si Pael
kaslon sa umaabut nga bulan? ¿Dili bá sultihón ná kaayong dakú kong
akó mosibog ug dili bá kaulawan sa akong mga ginikanan ang akong
pagsalikway kang Pael tapus namo dawata ang ilang bugay nga sapi, kabaw
ug karromata? ¡Pastilán ning pagkabutanga! (mihilak ang nagsulti ug
unya, tapus ang pilá ka gutlo, daw bag-ong nahigmatá, mituaw punó sa
kaisog) Apan, adá: padayonon kó ang pagpamana, antuson kó ang tanang
umaabut, ipalaglag kó ang akong dungog aron sa pagluwas sa dungog
sa akong ginikanan. Mag-antus kay palad ... ¡Ikaw bitaw! ... Ikaw dá
gayud ang nakaingon....
Ug mihilak pagbalik ang dalagang nagsulti. Nagbakho.