(De ganze Gemeen röppt lut:)
=Lewwer duad üs Slaav!=
Un nu lat uns bed’n:
O, Du true Godd in’n Himmel!
Du hest hört, wo wie lawt un verspraken hebbt, dat wi tru fasthol’n
wüllt an uns’ leewe Heimat, dat wi frie un dütsch wüllt bliewen as unse
Vöröllern vör uns dat wesen sünd. O Herr Godd, giw dien’n Segen dorto un
help uns!
Lat de olen Freesenfarben _blau-rot-gold_ ok in tokam’ Tieden weih’n öwer
en fri’es Land!
Lat uns frie bliewen as de _blaue Himmel_ öwer uns, de an dissen schönen
Heimats- und Freesendag dal lacht op uns’ schönes Land!
Lat uns frie bliewen as de _goll’n Sünn_ an’n hogen Himmel, de uns’ Land
küssen deit, dat et fruchtbor ward un uns Brod giwt!
Lat uns frie bliewen, as dat _schöne Abendrod_ an uns’n Hewen, wenn de
Sünn versacken deit in’t wiede Haff!
O, Herr Godd, lat Du uns hier en _dütsche Heimat_ behol’n! Lat uns’
schönes Freesenland frie un dütsch bliewen nu un alle Dage!
Amen.
Inhalts-Verzeichnis.