τρώγειν κυάμους ήτο ίσον με το τρώγειν τας κεφαλάς των γονέων.
{27} Ο Αλκιβιάδης.
{28} Οι κυνικοί ελέγοντο και απλώς κύνες.
{29} Δεν είχεν ανάγκην περισσοτέρας, διότι κατά την σχετικήν μυθικήν
παράδοσιν η σύζυγος του απέθανεν εκ τρόμου άμα τον είδε.
{30} Ομήρου Ιλιάς, Β στ. 672: Ο υιός της Αγλαΐας και του Χάροπος, ο
ωραιότερος των εκστρατευσάντων κατά της Τροίας Ελλήνων.
{31} Παρωδία στίχων του Ευριπίδου εις τον «Ηρακλήν μαινόμενον» :
Χαίρετε στέγη και πρόθυρα του σπιτιού μου. Με τι χαρά σας βλέπω, τώρα
που επανήλθα εις το φως.
{32} Ευριπίδου «Εκάβη» στ. 1: Έρχομαι από τα σκοτεινά βάραθρα του
Άδου, όπου οι νεκροί κατοικούν μακράν των θεών.
{33} Εξ απολεσθείσης τραγωδίας του αυτού ποιητού : Όχι, αλλ'
ολοζώντανον μ' εδέχθη ο Άδης.
{34} Εκ της «Ανδρομέδας» του Ευριπίδου απόσπ. ΙΑ: Με παρέσυρεν η
νεότης και υπερβολική της σκέψεως τόλμη.
{35} Ομήρου «Οδύσσεια» Β, στ. 163 : Κατέβηκα εις τον Άδην, ω φίλε,
διά να συμβουλευθώ τον εκ Θηβών Τειρεσίαν.
{36} Όπου κατά τους στίχους του Ησιόδου, ευρίσκεται η αρετή.
{37} Εκ της Οδύσσειας: Και φεύγομεν θλιβόμενοι, και χύνοντες χονδρά
δάκρυα.
{38} Και την νυκτίαν Εκάτην και την φοβεράν Περσεφόνην.
{39} ΕφοβήΘη δε εις τον Άδην ο βασιλεύς των νεκρών Πλούτων.
{40} Είδος σιδηρού κλοιού με αρπάγην.
{41} Αποσυντεθειμένοι.
{42} θεατρικά υποδήματα.
{43} Επίθετον της Περσεφόνης.
{44} Παρωδία ομηρικού στίχου : Και ταύτα ειπών, επέστρεψεν εις τον
λειμώνα των ασφοδέλων.
{45} Παροιμιώδεις ηλίθιοι.
46} Υποδήματα με ακατέργαστον δέρμα.
{47} Εννοεί, φαίνεται, κάποιον εκ των αποστόλων, ή πιθανώτερον τον
μάγον Σίμωνα.
{48} Απολεσθείσα τραγωδία.
{49} Ο πόλεμος ούτος έγεινε κατά το δεύτερον έτος της βασιλείας του
Μάρκου Αυρηλίου, 162 μ. Χ.
{50} Ο Εμπεδοκλής, όστις ενόει διά τούτου τον πόλεμον των στοιχείων ή
την παγκόσμιον κίνησιν, ην εθεώρει ως δημιουργικήν και συντηρητικήν
αιτίαν των όντων.
{51} Κατετίθεντο εις τους ναούς και τα ανάκτορα τα έργα, τα γενικώς
εκτιμώμενα διά να φυλάσσωνται ασφαλέστερον και μετά μεγαλειτέρας
τιμής.
{52} Ο αρχιτέκτων ούτος ωνομάζετο Δεινοκράτης. Αλλά, παρά τα λεγόμενα
υπό του Λουκιανού, η πρότασίς του, κατ' άλλην παράδοσιν, έκαμεν
ευχάριστον εντύπωσιν εις τον Αλέξανδρον. Και η μεν ανδριαντοποίησις
του όρους δεν εξετελέσθη, του ανέθεσεν όμως ο βασιλεύς την ανέγερσιν
της Αλεξανδρείας.
{53} Εκ της Ιλιάδος. Εδίωκε δε μιν μέγ' αμείνων.
{54} Ιωνικαί λέξεις.
{55} Ούτος αντιγράφει τον Ηρόδοτον.
{56} Ο ιστορικός εκείνος απεμιμείτο την περιγραφήν των όπλων του
Αγαμέμνονος εις την Ιλιάδα.
{57} Ελέλιξε και εδούπησεν, Ομηρικαί λέξεις σημαίνουσαι, η μεν
«εσείσθη» η δε «εκρότησε».
{58} Περιεσμαραγείτο (περιεβάλλετο υπό του θορύβου των όπλων),
ποιητική λέξις, όπως και αι κατόπιν, ότοβος (θόρυβος) και κόναβος
(κρότος) και εμερμήριζεν (εσκέπτετο).
{59} Παρασάγγης, Περσικόν μέτρον ίσον με 30 στάδια• σταθμός, διάστημα
όσον δύναταί τις να διατρέξη εις μίαν ημέραν.
{60} Εννοεί το νερόν της κλεψύδρας, με την οποίαν εκανονίζετο η
διάρκεια της ομιλίας των ρητόρων.
{61} Διά να ταφούν οι νεκροί.
{62} Πολίχνη μικρόν απέχουσα της Κορίνθου, το σημερινόν Καλαμάκι.
{63} Και ούτος αντιγράφει τον Ηρόδοτον, όστις λέγει τα αυτά εις βιβλ.
1 κεφ. 8.
{64} Οι Πάρθοι είχον ως σημαίας ομοιώματα δρακόντων εκ ξύλου ή άλλης
ύλης, τους οποίους έφερον επί κοντών.
{65} Οι αρχαίοι έδιδον το όνομα Ιβηρία εις δύο διαφόρους χώρας• εις
την σημερινήν Ισπανίαν και εις μίαν άλλην παρά τον Καύκασον,
συμπίπτουσαν με την σημερινήν Γεωργίαν. Την δευτέραν δε ταύτην ενόει
βέβαια ο ιστορικός• αλλά την τοποθετεί προς νότον της Περσίας, αντί
προς βορράν.
{66} Δηλαδή από του Κρανείου της Κορίνθου μέχρι της πηγής Λέρνας,
ήτις ευρίσκετο εις τα περίχωρα της αυτής πόλεως και ήτο διάφορος του
ομωνύμου έλους, όπου ο Ηρακλής εφόνευσε την Ύδραν και το οποίον ήτο
παρά το Άργος.
{67} Ο Λουκιανός παίζει εικάζων εκ της μακρολογίας του τίτλου ότι θα
ενίκησε δόλιχον, δηλαδή μακρόν δρόμον.
{68} Τούτο δύναται να σημαίνη και νίκας των Πάρθων κατά των Ρωμαίων
και νίκας των Ρωμαίων κατά των Πάρθων.
{69} Αι «Ατθίδες» ήσαν έργα του Φιλοχώρου, όστις έγραψεν επί
Πτολεμαίου, του Φιλοπάτορος περί των ιστορικών αρχαιοτήτων της
Αττικής. Ήτο εξ ίσου ποιητής και ιστορικός ευδόκιμος. Δυστυχώς τα
έργα του, τα οποία μεγάλως ετιμώντο κατά την αρχαιότητα, απωλέσθησαν.
{70} Ο Λεωτροφίδης ήτο κακεντρεχής ποιητής Αθηναίος, του οποίου η
μεγάλη ισχνότης κατήντησε παροιμιώδης. Ισχνός επίσης ήτο, φαίνεται,
και ο Κόνων, διό ο Λ. τους θέτει αμφοτέρους εις αντίθεσιν δύο
κολοσσών, του Τιτόρμου και του Μίλωνος.
{71} Δηλαδή το εναντίον εκείνου το οποίον έγινεν. Οι αιχμαλωτισθέντες
Αθηναίοι, όσοι δεν εσφάγησαν, ερρίφθησαν εις τα λατομεία.
{72} Εννοεί τον Κτησίαν, όστις έγραψεν ιστορίαν της Περσίας, της
οποίας, μόνον αποσπάσματά τινα εσώθησαν.
{73} Οι ίπποι της Νίσης εθεωρούντο οι ωραιότατοι και ευγενέστατοι των
ίππων.
{74} Ναύαρχος του Αλεξάνδρου, όστις εγραψεν ιστορίαν, υπερακοντίσασαν
πάντα τα τερατώδη μυθεύματα, τα οποία εγράφησαν περί του Αλεξάνδρου.
{75} Ο Λουκιανός μεταχειρίζεται την λέξιν «άπολις», προς απόδοσιν της
οποίας θα ήτο ίσως υπερβολική η λέξις «άπατρις».
{76} θουκυδίδ. Βιβλ. Δ'.
{77} Ποιηταί των Αλεξανδρινών και Ρωμαϊκών χρόνων.
{78} Ο Θεόπομπος ο Χίος, σύγχρονος του Ισοκράτους και είς των
περιφανεστέρων μαθητών αυτού. Η ιστορία του περιελάμβανε την
συνέχειαν του Πελοποννησιακού πολέμου και τα μέχρι του Φιλίππου
γεγονότα και διηρείτο εις 58 βιβλία, εξ ων ουδέν διεσώθη. Φαίνεται
ότι η περί αυτής κρίσις του Λουκιανού είνε καθ' υπερβολήν αυστηρά.
Τουλάχιστον Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς την επαινεί πολύ και δι' άλλας
αρετάς και διά την ακρίβειαν και φιλαλήθειαν.