Ite, meae lacrymae, nec enim moror, ite; sed oro
Tantum ne miserae claudite vocis iter.
O liceat querulos verbis animare dolores,
Et saltem 'Ah periit!' dicere noster amor.
Ecce negant tamen; ecce negant, lacrymaeque rebelles
Pergunt indomita praecipitantque via.
Visne, o care, igitur te nostra silentia dicant?
Vis fleat assiduo murmure mutus amor?
Flebit, et urna suos semper bibet humida rores,
Et fidas semper semper habebit aquas.
Interea, quicunque estis, ne credite mirum
Si verae lacrymae non didicere loqui.