Voor de negers is een naam een heel ding. Zoodra een kind geboren
is, is het eerste verzoek: "Jij zet hem (of maak hem) naam op dat
kerel." Komt een vreemde in het kamp, een "myall," dan is het eerste
wat hij noodig heeft een naam en vóór hij dien heeft is hij even
verschopt als een hond zonder eigenaar. Alles kan dienen, van "Adam"
tot "Yellow-belly" of "Belle-vue." Op zijn nieuwen naam is hij dan even
trotsch als een blanke jongen op zijn eerste lange broek en al heel
gauw is hij zijn oorspronkelijken naam vergeten. "Hoe is je naam in je
eigen land?" vroeg ik eens aan een pienteren neger en het antwoord was:
"Ben verloren hem, ben verloren. Baas bewaren hem op papier."