DIE GEBROKE SNAAR.

Dit was die mense die, wat

daardie snaar vir my gebreek 't.

Daarom

word die plek nou so vir my

daaroor.

Want daardie snaar was wat vir my gebreek 't.

Daarom

voel die plek nie meer vir my

soos dit hier eers gevoel het

daaroor.

Want

die plek voel net asof dit ope voor my gebreek het.

die plek voel net asof dit ope voor my staan

omdat die snaar vir my gebreek het.

Daarom

is die plek nie aangenaam vir my

daaroor.

'n Volledige, selfs seer uitgebreide behandeling van die digkuns en

letterkunde van die Boesman kan onmolik hier 'n plek kry, maar die

Filistyne wat nie wil glo in die digterlikheid van die Boesman nie,

moet die gediggie aan 'n nog nie ontluikte blom lees, en dit ernstig

probeer verteer.

Onder Dr. Bleek se ou Boesmans was ene IIKabbo, 'n oubandiet wat

verantwoordelik is vir een van die mooiste digterlike prosastukke

wat nog in ons land in enige taal saamgestel is. Dit is die

beoordeling van die skrywer, en hy word in sy opienie gestaaf

deur een van ons Afrikaanse digters wat hoog aangeskrewe staan.

In die Boesman-kultuur gaan toneelkuns nie saam met letterkunde

nie, maar maak feitlik met danskuns en musiek een geheel uit. Soos my

toehoorders sal weet is die Bantoe-ekwiwalent vir die Afrikaanse vraag:

"Wie is jy, en waar kom jy vandaan?" 'n vraag wat beteken: "wat dans

jy?" (m.a.w. wat is jou 'siboko' of jou stam?) Dit wys op die feit,

dat by die Bantoe die dans 'n half-nasionale, half-godsdienstige

betekenis het. Dat dit so by die Boesmans was is vir die skrywer nog

nie duidelik nie. Dat iets bowenatuurliks, mense straf wat te kwaai

dans is 'n vaste geloof by hul. Ook is daar storie van 'n Godin en

haar feë wat met die mense dans; en in seker van hul danse is daar 'n

tydelike opheffing van die streng sedewette, iets wat by die Bantoe

ook in seker Godsdienstige seremonies plaasvind. Dit is wel molik

dat party van die danse, soos onder baie barbare half godsdienstig

is; maar ander danse lyk meer op 'n gevolg van 'n opborreling van

lewenslus as die heuning en vleis volop is; terwyl ander weer die egte

tekens van toneelkuns dra. Vir die grootste gedeelte van hulle danse

is al die dansers of die meerderheid vermom soos diere wat dan ook

die gang van die diere namaak. Die danse sal ook waarskynlik dien as

'n oefenskool vir die jonger jagters. Die musiek word gewoonlik deur

die meide verskaf, maar nie altoos nie.

Iets oor die Boesmankultuur 'n Lesing gehou voor die Suid-Afrikaanse Akademie op Stellenbosch, Januarie 1920, en gedruk op las van die Akademie · 第 32 / 35 题