_VESPERA quâdam frigidula, posteriori in parte mensis_ Augusti,
_peregrinus, mulo fusco colore incidens, manticâ a tergo, paucis
indusiis, binis calceis, braccisque sericis coccineis repleta_,
Argentoratum _ingressus est._
_Militi eum percontanti, quum portus intraret dixit, se apud Nasorum
promontorium fuisse, Francofurtum proficisci, et Argentoratum, transitu
ad fines Sarmatiæ mensis intervallo, reversurum._
_Miles peregrini in faciem suspexit——Di boni, nova forma nasi!_
_At multum mihi profuit, inquit peregrinus, carpum amento extrahens, e
quo pependit acinaces: Loculo manum inseruit; et magna cum urbanitate,
pilei parte anteriore tactâ manu sinistrâ, ut extendit dextram, militi
florinum dedit et processit._
_Dolet mihi, ait miles, tympanistam nanum et valgum alloquens, virum
adeo urbanum vaginam perdidisse: itinerari haud poterit nudâ acinaci;
neque vaginam toto_ Argentorato, _habilem inveniet.——Nullam unquam
habui, respondit peregrinus respiciens——seque comiter inclinans—hoc
more gesto, nudam acinacem elevans, mulo lentò progrediente, ut nasum
tueri possim._
_Non immerito, benigne peregrine, respondit miles._
_Nihili aestimo, ait ille tympanista, e pergamenâ factitius est._
_Prout christianus sum, inquit miles, nasus ille, ni sexties major fit,
meo esset conformis._
_Crepitare audivi ait tympanista._
_Mehercule! sanguinem emisit, respondit miles._
_Miseret me, inquit tympanista, qui non ambo tetigimus!_
_Eodem temporis puncto, quo hæc res argumentata fuit inter militem et
tympanistam, disceptabatur ibidem tubicine et uxore suâ qui tunc
accesserunt, et peregrino prætereunte, restiterunt._
_Quantus nasus! æque longus est, ait tubicina, ac tuba._
_Et ex eodem metallo, ait tubicen, velut sternutamento audias._
_Tantum abest, respondit illa, quod fistulam dulcedine vincit._
_Æneus est, ait tubicen._
_Nequaquam, respondit uxor._
_Rursum affirmo, ait tubicen, quod æneus est._
_Rem penitus explorabo; prius, enim digito tangam, ait uxor, quam
dormivero._
_Mulus peregrini gradu lento progressus est, ut unumquodque verbum
controversiæ, non tantum inter militem et tympanistam, verum etiam
inter tubicinem et uxorum ejus, audiret._
_Nequaquam, ait ille, in muli collum fræna demittens, et manibus
ambabus in pectus positis, (mulo lentè progrediente) nequaquam, ait
ille respiciens, non necesse est ut res isthæc dilucidata foret. Minime
gentium! meus nasus nunquam tangetur, dum spiritus hos reget artus—Ad
quid agendum? air uxor burgomagistri._
_Peregrinus illi non respondit. Votum faciebat tunc temporis sancto
Nicolao; quo facto, sinum dextrum inserens, e quâ negligenter pependit
acinaces, lento gradu processit per plateam Argentorati latam quæ ad
diversorium templo ex adversum ducit._
_Peregrinus mulo descendens stabulo includi, et manticam inferri
jussit: quâ apertâ et coccineis sericis femoralibus extractis cum
argento laciniato_ Περιζομαυτε, _his sese induit, statimque, acinaci in
manu, ad forum deambulavit._
_Quod ubi peregrinus esset ingressus, uxorem tubicinis obviam euntem
aspicit; illico cursum flectit, metuens ne nasus suus exploraretur,
atque ad diversorium regressus est—exuit se vestibus; braccas coccineas
sericas manticæ imposuit mulumque educi jussit._
_Francofurtum proficiscor, ait ille, et Argentoratum quatuor abhinc
hebdomadis revertar._
_Bene curasti hoc jumentam? (ait) muli faciem manu demulcens—me,
manticamque meam, plus sexcentis mille passibus portavit._
_Longa via est! respondet hospes, nisi plurimum esset negoti.—Enimvero,
ait peregrinus, a Nasorum promontorio redii, et nasum speciosissimum,
egregiosissimumque quem unquam quisquam sortitus est, acquisivi?_
_Dum peregrinus hanc miram rationem de seipso reddit, hospes et uxor
ejus, oculis intentis, peregrini nasum contemplantur——Per sanctos
sanctasque omnes, ait hospitis uxor, nasis duodecim maximis in toto
Argentorato major est!—estne, ait illa mariti in aurem insusurrans,
nonne est nasus prægrandis?_
_Dolus inest, anime mi, ait hospes—nasus est falsus._
_Verus est, respondit uxor——_
_Ex abiete factus est, ait ille, terebinthinum olet—_
_Carbunculus inest, ait uxor._
_Mortuus est nasus, respondit hospes._
_Vivus est ait illa,—et si ipsa vivam tangam._
_Votum feci sancto Nicolao, ait peregrinus, nasum meum intactum fore
usque ad—Quodnam tempus? illico respondit illa._
_Minimo tangetur, inquit ille (manibus in pectus compositis) usque ad
illam horam——Quam horam? ait illa——Nullam, respondit peregrinus, donec
pervenio ad—Quem locum,—obsecro? ait illa——Peregrinus nil respondens
mulo conscenso discessit._