Karolus secundus, Dei gratia, etc. Tenore presencium notum facimus
universis ipsarum seriem inspecturis, quod nos de magnifico principe
domino Karolo bone memorie Illustris Regis Francorum genito, Alanzoni
(_sic_), Valesij, Carnoti, et Andegavie comite, filio nostro carissimo,
tamquam de nobis ipsis plenarie confidentes, damus ei auctoritate
presencium liberam potestatem quod ipse nostro nomine possit inire,
tractare, facere, et firmare concordiam atque pacem cum Frederico
de Aragonia, occupatore Insule nostre Sicilie, hoste nostro; prout
scilicet idem comes instructus est per certa nostra capitula sub
nostro sigillo exinde sibi data. In cuius rei testimonium et cautelam,
presentes nostras licteras exinde fieri, et pendenti Majestatis
nostre sigillo iussimus communiri. Data Neapoli, per Bartholomeum
de Capua militem, Logothetam et Prothonotarium regni Sicilie, anno
Domini millesimo trecentesimo secundo, die decimo maij, quintedecime
indictionis, Regnorum nostrorum anno octavodecimo.
_Dagli archivi del reame di Francia, J. 511, suggellato come i
precedenti. È scritto tutto della stessa mano con cui è supplito il
nome di Bartolomeo di Capua negli altri diplomi della medesima data
di maggio 1302, che nel rimanente sono d’altra scrittura. Da ciò è da
argomentare, che il ministro di Carlo II non affidasse ad altri la
copia di questo segretissimo diploma._