Bonifacius episcopus, servus servorum Dei. Dilecto filio nobili viro
Carolo comiti Andegavensi salutem et apostolicam benedictionem.
Obstinata Frederici, nati quondam Petri olim regis Aragonum,
Siculorumque et aliorum eorum complicum et sequacium ac dampnanda
rebellio, que longo iam tempore perduravit, non ad debitam
reconciliationem sancte matris Ecclesie, non ad spiritum devotionis
ad Deum, non de tenebris eripi et redire ad lucem, sed ad deteriores
offensas indesinenter aspirans, sic ipsis deo et Romane Ecclesie,
ac nobis et carissimo in Christo filio nostro Carolo regi Sicilie
illustri, nephandis ausibus, impugnationibus diris, et atrocibus
lesionibus, more tyrampnico exhibet se infestam, quod et divinum
implorare auxilium, et fidelium subsidium adversus eos compellimur
invocare; magno desiderio cupientes, ut tam infeste persecutionis
instantie per fideles et devotos eiusdem ecclesie resistatur
viriliter, ut ipsi, eorum elisa superbia, majestatis divine potentia
prosternantur. Et ad hec tu, sicut filius benedictionis et gratie,
prosecutionem negotii contra ipsos, una cum gentis tue equitum et
peditum armatorum potenti comitiva et honorabili, assumpsisti,
dirigente qui potest; personaliter cum gente ipsa in Siciliam
transituris. Ut igitur eo ferventius huiusmodi negotium prosequaris,
quo personam tuam et huiusmodi gentem tuam equestrem et pedestrem, tui
consideratione, amplioribus gratiarum beneficiis fuerimus prosecuti; de
omnipotentis dei misericordia, et beatorum Petri et Pauli apostolorum
eius auctoritate confisi; et illa quam nobis Deus, licet immeritis,
ligandi atque solvendi contulit potestate, tibi et omnibus de gente
tua, vere penitentibus et confessis qui taliter procedendo interim,
mortem corporalem incurreritis, et illis etiam qui perseveraverint
in huiusmodi prosecutione negotii, quousque de predictis rebellibus
habita fuerit generalis victoria et campestris, illam indulgentiam
et veniam concedimus omnium peccatorum, que in generali concilio,
transfretantibus in terre sancte subsidium est concessa. Huiusmodi
quoque remissionis omnes volumus esse participes, iuxta quantitatem
et qualitatem subsidii et devotionis affectum, qui ad idem negotium,
auxilium, consilium, et favorem contra rebelles prestiterint
supradictos. Ceterum per premissa non intendimus cuiquam beneficium
absolutionis impendere a voto emisso de transfretando, vel crucis
assumpte ad transfretandum personaliter in subsidium terre sancte quin
transfretet personaliter congruo tempore, ut tenetur. Dat. Laterani xvj
kal. maij, pontificatus nostri anno octavo (1302).
_Dagli archivi del reame di Francia, J. 722, 4, suggellato a suggello
di piombo pendente da fili di seta rossi e gialli. Nel suggello da un
lato è scritto BONIFATIUS PP. VIII; dall’altro lato il tipo come al
suggello del docum. XIV._