XI (IX).

Petrus Dei gratia Aragonum et Siciliae Rei, etc. Decet Patri opera

munificentie prestitis radiare, et subiectis semper intenta pro

futuro decernere. Regnantis gloria est subiectis commoda..... sub

ejus imperio; maxime dum ex commodis subiectorum utilitatis principis

procuretur augumentum. Proinde quidem universis nostris fidelibus

tam presentibus quam futuris, presentis relationis eloquio volumus

fieri notum, quod in generali colloquio nuper in civitate Cathinae

de mandato nostrae celsitudinis celebrato.....ad quod universitates

terrarum et locorum insulae nostrae Siciliae per sindicos eorum

nostra man...... Serenitas pro reformatione status ipsius provinciae

diutius ab hoste nostro provinciae comite suisque sequacibus afllictae

miseriis. Dignum est equidem regnantem humanitate singula praecellere

et subiectis affectione oculos advertentem ipsos reformatione lenire,

unde sibi et dignitas oritur et gloria geminatur: ac ipsorum nostrorum

hostium subactione finali deo auctore nostrumque benigne propositum

proseguenti ipsi serenitati nostrae subiecti..... afflictorum diu

eorum colla calcantium stragibus satiati libertatis opitulationem

gaudescant et diris consumptis hostibus glorientur et sub nobis possint

profitere quicumque ad nostrum meruerunt regnum pervenire. Provincias

enim deo auxiliante nobis submissas sic est propositi nostri, deo

favente, disponere, quod subiecti nostro gaudentes regimine floreant,

nihilque doleant nostrum tardum Dominium acquisisse. Consideratis

multis variisque et innumeris tormentorum generibus, quibus fideles

nostri insulae nostrae Siciliae diutina fuerant vexatione contriti

per huiusmodi nostros hostes; attenta etiam multitudine fidelitatis

(et) devotione qua cum gratis obsequiorum servitiis excellentiam

nostram gerunt et in futurum gerere poterunt gratiore; dum convenit

principem semper humaniora censere, nec computare acceptum quod per

alienum sensum in comodum eveniat, atque liberalitas dominos semper

crescit, universitatibus et hominibus dictae insulae nostrae Siciliae

fidelibus nostris exactionem collectarum quae ibi hactenus consueverunt

imponi, nec non solutionem juris marinareorum quae ibi hactenus Curiae

debebantur, remittendas et relaxandas duximus, de liberalitate mera et

gratia speciali: et quod nulli successori de caetero liceat in eadem

insula nostra Siciliae generaliter seu specialiter aliquas generales

subventiones seu marinarium jura imponere, nostra sancit humanitas.

Gaudeant sub felici nostro Dominio qui sub jugo hostis nostri regiminis

tristiciam hactenus pertulerunt; reficiendi libertate divites qui

dudum bonis eorum evasere pauperrimi, et importabilia servitutis jura

tirannide subivere.

Ad hujus autem nostrae concessionis memoriam et robur perpetuo

valiturum, ad cautelam Universitatis Messanae presens privilegium fieri

jussimus per manus Vinciguerrae de Palitio, magnae Curiae nostrae

notarii, consiliarii familiaris et fidelis nostri, et sigillo pendente

Majestatis nostrae mandavimus communiri.

Dat. Messanae per manus Perriconis de Bonastro scriptoris familiaris et

fidelis nostri, anno Domini 1282, (corr. 1283) die XV februarii X Ind.

Regnor. Nostrorum Aragonum anno septimo, Siciliae vero primo.

_Da’ Mss. di Caldo in Messina, nei Mss. della Biblioteca Com. di

Palermo Q. q. G. 12. Ne fa menzione Gallo, Annali di Messina, tom. II,

pag. 135._

_La copia MS. che cito è scorrettissima; nè ho potuto trovarne altra

men trista. Ho corretto in_ Vinciguerrae de Palitio, sul _cenno del

Gallo, loc. cit., le parole che si leggeano viri generalis de palatio;

il che basti a mostrare qual fosse quella copia. Non dubito tuttavia

della verità del provvedimento, e anco terrei all’autenticità del

diploma per le autorità citate, nel tom. I, p. 206._

La guerra del Vespro Siciliano vol. 2 Un periodo delle storie Siciliane del secolo XIII · 第 49 / 104 题