quonam alium colubrum suscipit ille cavo?
_Idem._
LXIX.
DIOGENES CYNICUS.
Diogenes Veneris tactus prurigine, nuptæ
quæ fuerat populo, sollicitabat opem.
Labentis frustrà Cynicus (tardabat amica)
temporis impatiens dextrâ hymenæa canit.
_FAUSTUS SABÆUS._
LXX.
MULIER DECEPTA.
Naso truncus erat Lepidus, cui Fannia nupsit,
quid mihi cum naso, Fannia dixit, erit?
Illum sed postquàm truncum videt esse mutone,
exclamat dicens, quid mihi cum Lepido?
Ast hic: Cur quereris? truncavi, Fannia, nasum,
ut de me posset fœmina nulla queri.
_GERARDUS DICÆUS._
LXXI.
AD SULPICIANUM.
Te plantare piros delectat, Sulpiciane:
me plantare viros, Sulpiciane, juvat.
_Idem._
LXXII.
PUPPIA.
Dum primâ sese commiscet nocte marito,
et patitur femini vulnera grata suo,
conqueritur graviter de parvo Puppia telo,
ô quantùm, exclamans, spes mihi vana fuit!--
Dic, age, cur quereris, vir ait, dulcissima conjux,
lux mea, quænam spes sit tibi vana refer.--
Ast hæc respondit: Quoniàm te vincit asellus
quilibet, ô soli fata maligna mihi!
_GERARDUS DICÆUS._
LXXIII.
IN ANUM.
Huc, huc, Jambi, arripite mî jam mordicus
anum hanc furenti percitam libidine,
tentiginosam, catullientem, spurcidam,
gravedinosam, vietam, olentem, rancidam,
cadaverosam, fronte rugosâ, comâ
canâ atque rarâ, depilatis palpebris,
glabro supercilio, labellis defluentibus,
oculis rubentibus, genis lacrymantibus,
edentulam que (nî duo nigri et sordidi
dentes supersint) auriculis exsanguibus,
flaccis que mucco naribus stillantibus,
rictu salivâ undante, tetro anhelitu,
mammis senectâ putridis, prægrandibus,
araneosis, deciduis, inanibus,
laxo que ventre, dissipato et fissili,
cunno ulceroso, verminante podice,
natibus que macris, aridis et osseis:
utroque sicco crure, utroque brachio,
talo, genu que utroque procul extantibus,
calcaneo que pernionibus gravi:
ut nil sit aspernabilius, nil tetrius,
monstrosius que aut nauseabundum magis;
quam pistor olim, caupo, calo, bajulus
et institores et lanius, et carnifex,
et muliones permolebant, et coci,
ceu prostitutam sellulariam meram;
nunc nemo jam vult visere, nemo colloqui;
fastidit unusquisque et habet ludibrio
anum subante perditam prurigine:
sed ardet impudens tamen, ardet impudens,
procax, proterva; nec jam anus, sed mortua,
utcumque prurit (prurit autem jugiter)
se postulare ut comprimam, sibi ut arrigam?
quasi ipse verres, quasi asinus sim, vel canis.
Abi hìnc, abi, anus, in maximam malam crucem:
abi, scelesta, obscœna, sive vera anus,
seu terriculum es, seu larva bustuaria.
Nam si optio mî detur, ædepol magis
scrofam futuam, quàm te, vel asinam, vel canem.
_ANGELUS POLITIANUS._
LXXIV.
IN PUELLAM _A sene et ab eunucho dilectam_.
Infelix Paolella, procis malè functa duobus!
hic sine pene senex, testibus ille caret.
_ANDREAS PAULI._
LXXV.
IN SAULUM.
Cum tua te facies et Hebræum nomina clament,
cur genus intendis, Saule, negare tuum?
Testibus id magnis, stulte, infirmare laboras?
Tolle procul testes: mentula sola probat.
_FRANC. APOSTOLIUS._
LXXVI.
PRIAPUS DISPAR.
Cœlius et Rhesus, Latiæ duo lumina terræ
junguntur parilis fœdere amicitiæ.
Nec magis Hopplæum Dimas, Patroclus Achillem,
Damonem Pythias, Thesea Pirithous
dilexit, quàm se simul amplexantur, amant que,
ut nunquàm concors sit violata fides.
Est etiàm similis facies, caput, os, animus que,
ars quoque et incessus, dicta que facta que sunt.
Scomma, joci, rixæ, voces, furor, otia, risus,
atque simul visam depereunt dominam.
Finxisset natura duos discrimine nullo,
ni dispar illis inguinis hasta foret.
_HIERONYMUS CATENA._
LXXVII.
MACARONICA, AD FAUSTUM.
Uxorem multi, multi que tenere putanam,
hoc equidem nostro tempore, Fauste, solent.
Sed paucos castam retrovamus degere vitam,
et rarò sanctâ virginitate frui.
Scire cupis causam? Largam lascivia stradam,
virginitas strettam sed tenet ipsa viam.
Hìnc est quòd multi campagnam currere largam,
semita sed pauci currere stretta volunt.
_Magistri STOPPINI, (id est, CÆSARIS
URSINI) capricia Macaronica._
LXXVIII.
DE MULIERUM CAUDA.
Quid diavol! hanc mundo bellam catavit usanzam,
gaudeat ut mulier ferre superba coam?
Fœmina quæque suam vult caudam more pavonis
quæ sua sub longo tegmine crura tegat.
Nullus adhuc vestem, nullus facit, Albe, gonellam
quæ non sit caudâ condecorata suâ.
Diligit an tantùm pomposam fœmina caudam,
illam quòd secum semper habere bramet?
Quidni? Non patitur mulier sinè vivere caudâ:
hanc antè, hanc retrò nocte die que gerit.
_Magistri STOPPINI, (id est, CÆSARIS
URSINI) capricia Macaronica._
LXXIX.
CLAVIS.
In die Dominico, gambis dum staret apertis
suprà sedens portam bella Zanina suam;
eià, superveniens vir dixit, claude botegam;
hæc est nam festo clausa tenenda die.
Illa sed, hic error, respondit prompta marito,
est tuus, et solus tu puniendus eris.
Namque tibi nostram toccat serrare botegam,
qui clavem portas tempus in omne suam.
_Idem._
LXXX.
ZINGARA VERAX.
Zingara jam cupiens quædam mihi dicere sortem,
sub quâ vita fuit, mortis et hora meæ,
te in fossam, dixit, cascando rumpere collum,
corpus ibi que tuum fata perire volunt.
Zingaricas nosco nunc veras esse parolas;
fossa brevi sponsæ nam mihi cunnus erit.
_Idem._
_ANONYMA._
LXXXI.
FRAGMENTUM SATYRÆ.
_Cui Titulus_: Hiero-Mastix, _aut Dî vestram fidem_.
Quid quos in vetitum stimulis instigat amoris
improba vis, adigit que modum transire pudoris?
Horum annonâ hominum non est fœcundior ulla.
Permolit ille lupas olido pro fornice stantes,
perreptat que omnem mediâ de nocte Suburram:
libertos alius libertinas que supinat.
Ille super cunnum corruptor palpitat album,
et matronarum thalamos invadit adulter,
hæredes que nothos aliena in prædia mittit.
Ille amat implumem, qui plurimus error, Alexin,
præ que uno, cunctas Amaryllidas odit, Alexi.
Bardinus cum jam vitio atque ætate senectâ
cerneret arquatus silices; nec surgeret ulla
vena salax, manibus tractare trementibus albas
gaudebat clunes, digito et penetralia verpo
rimari, lassum que equitem, atque in prona cadentem
admissum frustrà solo pascebat odore.
Haud impunè quidem: nam sic divisus ephebus
(lanea quod jussit Nemesis) cava tempora fuste
divisit misero, sparsit que infame cerebrum.
Quid sene putidius puero? Jovianus amabat
usque tamen cædi cariosas grandior hillas:
cum que olim excrêssent, aliàs ut sæpè, mariscæ,
jam que recisurus Gorgias afforet, ille
celari cupiens, ut quondàm Phasidis ales,
occuluit caput, et strati se tegmine clepsit.
At simul ac imi rejecit stragula lecti,
antiquas que nates et ficos vidit hiantes,
extemplò medicus ridens ait: at Joviani
hæc pyga est; nosco manuum monumenta mearum.
Quid memorem sanctis quos non immeiere templis,
et sacra viticei pudet incestare cubilis?
Romanos Baptas? Romana Cotyttia? Gallos
fœcundos? Albana sacra, et Quinquatria Flavî!
Linigeros mœchos? templa et lenonia Vaccæ
Niligenæ? ventrem cædentes pene Lupercos?
Pollutas vittas et casta sacraria vittæ!
LXXXII.
QUÆSTIO.
Urbe tot in Venetâ scortorum millia cur sint?
In promptu causa est. Est Venus orta mari.
LXXXIII.
DE OCTAVIA FARNESIA _Minùs habili juncta juveni, sic canit Pasquillus_.
O tu quæ nimiùm juveni malè juncta puella es,
quid facis in solo, nocte silente, throno?
Ut reor, ipsa doles, quòd sit tua messis in herbâ,
et cruciat mentem mentula parva tuam.
LXXXIV.
FAUNUS AD NYMPHEUM FLUVIUM.
Quid tibi nobiscum, fluviarum infamia, Nympheu?
Flecte aliò cursus, perniciose, tuos.
Flecte procul, remove que meo vestigia luco:
impurum sacrâ non decet ire viâ.
Quantùm Bajanas fregit lascivia villas,
criminis articulus pars que pusilla tui est.
Huc veniunt mixtæ pueris de more puellæ,
in que tuis positâ veste natatur aquis.
Lusibus intereà duxisse procacibus horas,
nequitiâ que juvat continuare diem:
cum que libet, mediis passim junguntur in undis;
lascivum femori conseritur que femur.
Tu tamen hæc pateris, nec te mea numina tangunt,
antè oculos fieri turpia probra meos.
Quin etiàm si quid specto, et spectare necesse est,
illi se improbiùs liberiùs que petunt.
Permolitur puero que puer, pacti que vicissim
obscœnos agitant nostra per ora modos.
Me que vocans udâ media inter suavia linguâ,
crissat ab imposito fixa puella mare.
At mihi tum mediæ saliunt tentigine venæ,
surgit, et in cornu spina recurva suum.
Omnia sed parvi facerem tamen; hoc mihi magno est,
hoc dolet, hoc æquâ non ego mente fero.
Adsueti longâ cum sint in crimina culpâ,
concubitus fugiunt quâlibet arte meos.
Sive Lycam puerum cœpi mollire precando,
seu tacitus, quà se fert Telesilla, sequor.
Ille preces non audit amantis, at illa sequentem
prævolat, et tardum ludit, ut aura, senem.
Non tu parva meo præbes alimenta furori,
amnis mœche, et vos insidiosa vada.
Nam neque nos olidi vincunt pruritibus hirqui,
nec sum Lampsacio castior ipse Deo.
Quòd si me Cybele curat justissima mater,
quam penès est bruti fas que nefas que soli,
invisi latices, fundo pereatis ab imo,
vos que petant sicci, trajiciant que pedes.
_BELGÆ._
LXXXV.
DE FLACCO.
Jejuno Veneris ruit in certamina pene,
et queritur Flaccus se nihil efficere.
_DOUZA._
LXXXVI.
IN CINNAM.
Cur quoties bipedem te dicere cogor Asellum,
(cogor enim, cum te, quod sumus, esse putas.)
Notum, Cinna, negas bipedis tibi nomen aselli?
Insanis: asinus totus es ipse bipes.
Hoc cum voce color, quas et nimis arrigis aures,
hoc mens, hoc Asino mentula digna probat.
Si tamen ignotum bipedis tibi nomen Aselli est,
quid mirum? nec enim notus es ipse tibi.
_DOUZA._
LXXXVII.
IN ROSILLAM.
Cum blandam properans mihi salutem
nuper dicere, _mens_, Rosilla vellet,
salve, _mentula_, voce lapsa dixit:
risi; risit et illa, me que tantùm
non loquente redarguens ocello,
quid rides, ait? An quòd evolante
fortè _mens_ mihi diminuta voce est?
At me nil temerè scias locutam:
nam si labra, cor os que grata per se
diminutio gratiora reddit,
cur non et mihi jus sit hanc minutam
vocem reddere, Douza, quæ placere
ulli ritè nequit puellularum,
amicâ sinè diminutione.
_Idem._
LXXXVIII.
AD IDAM.
Te cunnulum quòd, Ida,
nuper meum vocavi,
hoc si nimis licenter
dictum tibi videtur,
me mentulam vicissim
voces tuam licebit.
_DOUZA._
LXXXIX.
DE UXORE ET AGRO ARATI.
Uxor ager que mei steriles visuntur Arati;
quid mirum? Neuter, quo fodiatur, habet.
_Idem._
XC.
JOCUS.
Bellè convenit inter elegantes
Diones famulas et eruditos
antiquæ Themidis meos sodales.
Nos jus justitiam que profitemur:
illæ semper amant colunt que _rectum_.
_ÆZEMA._
XCI.
PRIAPUS.
Dum sua formosis conniveo furta puellis,
audaci falcem surripit Issa manu.
Non ea formosis ignoscam furta puellis;
sed neque formosis adnumeranda venit.
Ergò, quæ dempsit, mihi protinùs arma reponat,
aut alia irati sentiat arma dei.
_GRUDIUS NICOLAIUS._
XCII.
BASIUM.
Quid vultus removetis hìnc pudicos,
matronæ que, puellulæ que castæ?
nulla hìc furta Deûm jocosa canto,
monstrosas ve libidinum figuras,
nulla hìc carmina mentulata: nulla
quæ non discipulos ad integellos,
hirsutus legat in scholis magister.
Inermes cano basiationes,
castus Aonii chori sacerdos.
Sed vultus adhibent modò protervos
matronæ que, puellulæ que castæ,
ignaræ quià fortè mentulatum
verbum diximus, evolante voce.
Ite hìnc, ite procul, molesta turba,
matronæ que, puellulæ que turpes.
Quantò castior est Neæra nostra,
quæ certè sinè mentulâ libellum
mavult, quàm sinè mentulâ poetam?
_JANUS SECUNDUS._
XCIII.
AD GRAMMATICOS.
Dicite, Grammatici, cur mascula nomina Cunnus,
et cur fœmineum Mentula nomen habet.
Sic ego: sic aliquis senior de gente verendâ
rettulit, attollens longa supercilia.
Mentula fœminei gerit usque negotia sexûs;
indè genus meritò vindicat illa sibi.
Indefessus agit res qui sinè fine virorum,
mascula non temerè nomina cunnus habet.
_JANUS SECUNDUS._
XCIV.
EPITHALAMIUM FESCENNINUM AD PRIAPUM.
Saltûs fœminei bone
cultor, ô Veneris genus,
qui matres pueras facis,
qui facis pueros vivos,
Hellespontie Dive.
Excitus precibus ratis,
perge linquere Lampsacum,
et telum cape, lætus huc,
huc volens ades et valens,
Hellespontie Dive.
Qualis cum Paridis bonæ
cognitus bone fœminæ es:
qualis cum Veneris tuæ
Marspiter coluit agrum,
Hellespontie Dive.
Ad lectum dominam trahe,
vulneris timidam novi,
ad lectum dominum lace,
prælii cupidum novi;
membrosissime Dive.
Nil sponsus sinè te potest,
quod probent socer et socrus;
et friget sinè te Venus;
ergò quod cluis hoc sies,
membrosissime Dive.
Tu nuptis decus unicum;
qui tuis careat sacris,
nullam pacem habeat thorus;
nulla prolem habeat domus,
Hellespontie Dive.
Nupta, quò fugis? hem tibi
stulta quod cupis, hoc cape,
et vanos remove metus.
Namque dulce periculum es,
Hellespontie Dive.
_JUST. LIPSIUS._
_ANONYMA._
XCV.
IN BAUDII JACTANTIAM.
Prævalidum Paphiis que parem se lusibus inquit
Baudius, ut possit fœmina nulla queri.
Et ramale seni, juveni quod defuit olim;
arma que Lampsacio suspicienda Deo.
Sed nequit incanum femoralibus abdere mentum;
arguit hoc isthìc fortè latere nihil.
Asserat hæc veri præco? sed callida solùm
ridet, et hìc testes poscit Hyella duos.
_GERMANI._
XCVI.
AD AMICUM.
Hæc tibi poma meo pauper de rure Priapus,
has tibi servavit, dulcis amice, nuces.
Nil mihi lascivæ reliquum liquêre puellæ,
quæ nimis huc audax insiliêre cohors.
Non resupina tamen tulit hoc ignavia damnum:
custodis nocuit strenua virga Dei.
_EURICIUS CORDUS._
XCVII.
IN MASTURBATOREM.
Aspicis hunc, Lyce, mendicum, mancum que, brevem que,
una cui, sed et hæc demutilata manus?
Solus in hâc pollex, qui que illi proximus index:
desecuit reliquos Martius octo chalybs.
Ne contemne virum; nihil est crudelius illo:
complures homines perdidit his digitis.
_EURICIUS CORDUS._
XCVIII.
AD AMŒNUM.
Exutis Monachos vidi saltare cucullis
inter convivas nuper, Amœne, lupas.
Nudos dixisses sua reddere sacra Lupercos,
ni quòd pro februâ mentula pelle fuit.
_Idem._
XCIX.
DE MONACHO
_Cui SCROFÆ_ (Truye) _cognomen_.
Ex alto mediâ suggesto cæpit in æde
plebi sermonem dicere Scrofa suæ.
Cum que Lutheranos ferus inveheretur in hostes,
fracta pedum strepitu per tabulata ruit:
subtrusis que togis imam delapsus ad alvum,
ridiculum nudâ pube pependit onus.
Imposuit falso mendax cognomine frater:
Arcadicum verres cuspide vicit aprum.
_EURICIUS CORDUS._
C.
ITYPHALLUS.
Heus tu, præteriens viator, heus tu!
nosti versificem cedo ne Cordum,
tristem grammaticæ scholæ magistrum,
quà turrita foro minatur ædes,
et grandi tremefacta mugit ære?
Hic illum sibi nuper emit hortum,
et jussit sua poma me tueri,
quo nil munere durius subivi.
Tot furtum faciunt mihi puellæ,
queis nulli mea tela sunt timori,
quantumvis miner et luant prehensæ:
imò plus veniunt ob hasce pœnas,
quàm quòd surripiant. Age, ergò vade
ipsi dic Domino meo poetæ,
si quid vult reliquum quod indè carpat,
ut castret faciat que me spadonem,
et tutam misero ferat quietem;
aut tanti socium Lupum laboris,
quamvis rancidulum Senecionem,
alternis mihi subroget diebus.
_Idem._
CI.
ÆNIGMA.
Sexûs dictio parva fœminini
sexûs me facit esse masculini.
_LAUTERBACHIUS._
CII.
PANIS, PENIS.
A Pane, exiguo Penis discrimine distat.
Cur? Cerere inconstans nam sinè friget Amor.
_DAN. GEORG. MORHOFIUS._
_ANONYMA._
CIII.
DACTYLUS.
Dactylus antiquus
non est mulieris amicus.
Frangitur ut stramen,
cum venerit ante foramen.
_Nugæ venales._
_LUSITANI._
CIV.
IN POETAM CINÆDUM.
Non captare sat est donis tibi, Nævole, draucos?
non perpetrare est turpia quæque parùm?
ni miseras pravis obtundis versibus aures,
ad pædicones quos facis ipse tuos.
quamvis dissimules, aliena que carmina fingas,
ô quàm conveniunt moribus illa tuis!
Fabula narratur de te, ut tua carmina non sint;
sed tua sunt: faceret talia nemo alius.
I, miser, i nunc pædicare mutone pedali;
quidquid vis facias, dum modò non recites.
_HERMICUS CAJARDUS._
_ANGLI._
CV.
IN PORCIAM.
Displicet in nostro tibi mentula lecta libello;
vis sinè pene librum, non sinè pene virum.
_OWENUS._
CVI.
ÆNIGMA.
Dic quibus hoc animal terræ nascatur in oris,
masculus est mater cui mulier que pater.
_OWENUS._
CVII.
PARONOMASIA.
Judicat ex mento, non mente puella maritum:
non mens, at sponsæ menta minuta placet.
Pungi quàm pingi mavult Venus improba; semper
peniculo penem prætulit alma Venus.
_Idem._
_SCOTI._
CVIII.
QUID MULIERIBUS PLACEAT.
Nuper pomiferæ arboris sub umbrâ
matronæ, juvenes, puellulæ que,
lascivarum avidi facetiarum,
atque auræ cupidi serenioris,
vitabant rapidos Canis furentis
ardores: variis simul jocis que
læti labile tempus eximebant.
Hìc, ut fit, positâ severitate,
adversam juvenis rogat puellam:
dic quænam furiæ (malum!) tenebant,
cum tot nobilium procos haberet,
Gillam, delicias viro suas ut
tantis criminibus daret notato,
Thrasoni sinè viribus superbo,
loquaci cuculo loquaciori,
qui terris oneri, viris que probro est,
in quo nil quod ames referre posses:
rubro sanguine rubriore vultu,
læsus lumine, rufulo capillo,
et claudus pede, mente diminutâ?--
Tunc illa ingenio venustiore
se nobis, ut erat, volens probare,
heus, inquit, juvenis, resiste paulùm,
non spectat Veneris nimis sacerdos
os, vultus, habitum, aut comam virilem.
Sunt hæc ludicra, parva sunt, nec ista
curat Gilla.--Quid ergo?--Nempè mentem
illam deperit illa diminutam,
uno nomine mentulam vocamus.
_THOMAS METELLANUS._
CIX.
CYPRIS ANADYOMENE.
_Sive Epithalamium JANI LAUREOLI, Silesii, et MARGARITÆ PHILISTÆ,
Moravæ_.
Sivè Pallas bellicosa, seu lavet se Cynthia,
Cœlites videre nudas, non vacat periculo;
Hespero sed occidente, fas erit Jano meo,
cui dedisti, Phœbe, laurum ferre pro cognomine,
fas erit videre divam Margaritem nudulam:
Margariten inter omnes Moravas pulcherrimam,
Lælio venustiorem, læviorem tubere:
Troio qualis Bubulco Cypris olim apparuit,
jure candidata pomi, cœlitùs quod decidit,
vel Gygi formosa stulti Regis uxor Lydiæ.
Candidâ cum Margariten exues crocotulâ,
stabit illa Gratiarum quarta veluti soror.
Gratiæ sunt usque nudæ, nuda et usque Veritas.
Eva nuda quàm togata longè erat decentior,
exuit que castitatem, quandò braccas induit.
Nempè fucum intaminata forma sprevit tegminis.
Nuditas ex sanctitate, nata vestis crimine,
esset ut vilissimarum sordium tectorium;
ut que nævos, ut que nostri damna velet corporis.
Nunc tatæ sororiantes lacte si stillant notho,
vestis ampullosa ventris furta celat turgidi.
Ergò bombyx fila texit, et pecus fert vellera.
Orbis hic infamis esset, esset absque bestiis.
Sponse, nôris hæc, amabo: sponsæ vestem detrahas,
de que collo, de que costis, de que crure virginis,
queis tenella degravavit membra sartor futilis;
queis ineptus mollicellas scapulas intexuit,
hâc eclipsi noctilucam sic inumbrans scitulam,
ne suus feriret illam Phœbus acri cuspide.
Est inanis ista cura: flamma nescit contegi.
Quandò nudus est Cupido, tunc calescit maximè,
atque amoris flamma friget, indiget cum pallio.
Rejice, Margarita, vestes sericas et byssinas,
Celtiber quæ fila nevit, quæ que vermis Italus.
Cuncta fumo pulverabit hìc Amoris Mulciber.
Fumus est latentis ignis proditor certissimus.
Ipsa nec minùs liquesces. Crede, more fulminis
ignis hauriet medullas, integris ex ossibus
humidum depascit ille: dura fulmen atterit.
Quid quòd et tonans Cupido est: torsit is cum fulgetra,
dura quæ fuêre, plumis molliora senties.
Lenta fiunt quæ rigebant, quæ vigebant, languida.
Cuncta ponit vela navis læta portûs limine.
Fac, amabo, bella Nais: omne pone carbasum,
si quidem anchorâ teneris in sinu Thermaico:
sæpè fluctues licebit, est sinus tutissimus.
Viderit tamen magister, ne immemor sit antliæ;
Ipsa rimis suevit Argo grandibus fatiscere,
hauriens neglecta spumas Nerei cujuslibet.
Cæterùm vidisse nudam Cypridem non sufficit,
hoc patrantis est ocelli ludicrum spectaculum.
Cura major est fruisci. Cerne frontem Actæonis,
cinxit ut Diana curvis cornuum ramalibus:
maluit pudica Phœbe permoli, quàm conspici.
Lex amoris est perennis: ex amoris partibus
non meretur ille primam, qui neglexit ultimam,
atque adulteri cuculi nutrit ora nidulo
quem suis curruca pullis credit esse proprium.
Linteum sinus amicum tu tuæ cum extorseris,
ultima cataracta, portæ quæ pudoris incubat,
recta tum tibi patebit semita ad victoriam:
ilicet aditu occupato arcem necesse est dedier.
Tum tibi Philista cedet gloriosam adoream;
namque primulo puella perdet in certamine,
antè quod suis ocellis charius putaverat.
Perdet hora, cuncta quod custodiit Olympias.
Hoc tamen se non minorem sentiet dispendio:
quin suis crescet ruinis, Nilus ut chrysorrhoas,
amplior sese futura humore fœta spumeo.
Ah! quid aio? Tute Nilus Delta inundas infimum,
ut ferat gratas aristas, et tibi cognomines:
sic que inundas, ut recondat pyramis fastigium.
Augeas tuam licebit Tethyn unico ostio,
illa cedet, tu que vinces, et tamen nil auferes,
miles à prædâ cupitâ commeans inanior:
tristis ipsis in triumphis; instar et victi magis,
sicuti fuit secundo Roma bello Punico.
Dulce certamen medullas intimis è venulis
fundis agros in feraces fœminæ, dum vincitur,
undè lassitudo membris ex labore nascitur:
et recedens fert voluptas uda pœnitentiam,
quam talento non emebat pruriens Demosthenes.
Illa turget, ille macret: hinc genus mortalium
sacra Phœnix ut perennat inter ipsa vulnera.
Haud secùs tabescit humor, dum lucerna splendicans
candidam serit per ædes luminis propaginem:
sic olivi damna sentit, gnaviter qui lucubrat.
Hisce nos coagulamur pauculis è guttulis,
quas caloris vis pudendi coxit in recessibus.
Penicillus ipse Jovæ nos viros delineat;
serviens natura miscet quos colores repperit,
lacteum quorum maritus, dat rubentem fœmina.
More telæ at si tenellus embryo contexitur,
inserit subtemen illa, stamen ille contulit.
Hæc Eleusis est reclusis nobilis mysteriis,
quæ non ipsis nosse mystis cuncta fas est sedulis:
his sacris brevi volentem tu Philisten imbues.
Sin timens inepta virgo vulneris periculum,
in thori fano erudiri mordicùs refugerit,
prona linteis recumbens, quam supinam discupis,
tu cave ne oleum et laborem, dum revellis, perduis:
nam parùm refert, amatæ si noteris unguibus;
crebra militi cicatrix gloria est, non dedecus.
Hìc opus virtute verâ est, ut rebellem subjuges.
Ergo tu Mirmillo fies, illa Retiaria;
Thraca si sit, tu Sequutor: at caput si Gorgonis
nudet, harpe tu rigente perforabis ægidem.
Sic Minerva nec resistat, ne ve virgo Delia;
sic, puto, subacta Phœbo est Musa mater Orphei.
Urgeas hastatus usque gannientem inducias,
nec quiescas, dum columbæ more se submiserit,
et tuo latus sinistrum dextero conjunxerit,
fiat et Hermaphroditus è duobus unicus,
Enthea parvi cohærens glutino Cupidinis,
pendeas à te que apertâ in Hippocrene Pegasus,
quam tuæ solum curavit gratus ictus ungulæ.
Jane, tu timere noli: monstra te non terreant.
Suave sic in monstra quævis ex amore vertier.
Nam redibis in priorem, cum voles, imaginem:
Ipse rectiùs Sibyllâ ducerem te ad inferos,
Margarita tibi donec Antipus evaderet,
Arcticas spectaret illa, tu rotas Antarcticas;
hæc secreta si popello fas erat retexere.
Tu comatus sis Jopas; hanc chelyn si repperis,
haud novum est tibi canoras temperâsse chordulas;
Phœbus hâc te instruxit arte, sicut arte iatricâ.
Sume plectrum, et cantilenam psallito tripallicam,
in specu qualem Diones personabat Cynthius,
ad lyram nonæ sororis, undè natus Orpheus.
Dulcior concentus haud est orbium cœlestium.
Aut erit, si mavis, arvum, tu colonus pervigil,
Hesperum sequens labore, præiens que Phosphoro.
Laureas si vis oriri, pange primò thyrsulos,
pange thyrsulos recessu in hortuli Cupidinis.
A Diis sunt cuncta nobis empta, sed sudoribus.
Cur nucem non spontè frangat, esse qui vult nucleum?
Margaritam nec terebret, quisquis uti cogitat?
_THOMAS RHÆDUS._
CX.
LIGNATOR.