My hart verlang na die stilte
Van die wye wuiwende veld,
Vér van die stadsgeluide
En die klinkende klank van geld.
Ek is moeg vir die ruslose lewe
Van mense wat kom en gaan,
’k Wil terug na die vrye ruimte
Waar ’n siel in woon--wat verstaan.
O, ek sien weer die son op die velde
En die ewige blou lug bo,
En my hart skiet vol van heimwee,
En my drome swem in my oë.
O, ek sien weer die ylbloue berge
Dáár vér aan die westerkim,
En ek wonder nie meer waarom weemoed
So sag uit my liedere klim;
Klim na die grys lug bowe,
Waar die son in die miste kwyn;
Want o, ek verlang na die velde,
Na die ewige sonneskyn.
Transcriber’s notes:
§ Archaic spelling has been retained. If in doubt, no correction has
been made. This is especially true for accents.
§ Spellings, of which it is assumed that they were not intended by
the authors or editors, have been put right.
page : original : correction
--------------------------------------------------------------------
51 : onverwrikbre : onverwrikb're
73 : Saidjahs : Saidjah’s