Die reënt het my tuintjie skoon gewas,
En ’n windjie dwaal daarin;
Hy sleep sy soetste geure saam
Om ’n roseknop te win.
„Kom saam my liefie,” fluister hy;
„’k Gee alles wat ek het--
My vrye siel, die hemelblou,
Dit alles, alles skenk ek jou,
En ’k vra jou hartjie net!”
Om roserooie lippies plooi
’n Glimlaggie, o ai so mooi;
Sy skud haar koppie heen en weer,
„Kom môre weer, kom more weer!”--
Die rosie was koket!
’n Sonnestraaltjie het plesier
En lag die windjie uit.
Hy hang ’n pêrel om haar hals,
En soen die rose-lippies mals--
Die rosie word sy bruid!