’n Mot vlieg vol van lewensblyheid
Vas teen ’n soeklig-toring aan,
So spog’rig, asof Lot nog Vryheid
Vir hom bestaan--
En hy vergaan!
Die soeklig gooi sy glinster-strale
Wyd oor ’n see van woesteny--
Verkondig skippers telkenmale:
Bly vèr van my,
Bly vèr van my!
Geliefde! So ’t jou oog-geflonker
My vaak al voor die vraag laat staan,
Of ek moet uitbly in die donker,
Of nader gaan--
Jy trek my aan!