Uit die blou van onse hemel,
uit die diepte van ons see;
Oor ons éwige gebergtes,
waar die kranse antwoord gee;
Deur ons vér verlate vlaktes
met die kreun van ossewa--
Ruis die stem van ons geliefde,
van ons land Suid-Afrika.
Ons sal antwoord op jou roepstem,
ons sal offer wat jy vra:
Ons sal lewe, ons sal sterwe--
ons vir jou, Suid-Afrika!
In die murg van ons gebeente,
in ons hart en siel en gees;
In ons roem op ons verlede,
in ons hoop op wat sal wees;
In ons wil en werk en wandel,
van ons wieg tot aan ons graf--
Deel geen ander land ons liefde,
trek geen ander trou ons af.
Vaderland! ons sal die adel
van ons naam met ere dra--
Waar en trou as Afrikaners,
kinders van Suid-Afrika!
In die songloed van ons somer,
in ons winternag se kou;
In die lente van ons liefde,
in die lanfer van ons rou;
By die klink van huw’liksklokkies,
by die kluitklap op die kis--
Streel jou stem ons nooit verniet nie,
weet jy waar jou kinders is.
Op jou roep seg ons nooit nee nie,
seg ons altyd, altyd ja:
Om te lewe, om te sterwe--
ja ons kom, Suid-Afrika!
Op U almag vas vertrouend
het ons vadere gebou;
Skenk ook ons die krag, o Here,
om te handhaaf en te hou--
Dat die erwe van ons vaad’re
vir ons kinders erwe bly:
Knegte van die Allerhoogste,
teen die hele wêreld vry!
Soos ons vadere vertrou het,
leer ook ons vertrou, o Heer:
Met ons land en met ons nasie
sal dit wél wees!--God regeer!