Trippel-trappel op en af
oor die kamervloer!
Mammies skatlam skaterlag--
wat ’n wild rumoer!
Heidaar! Opsy daar!
Babsie storremjaag
na die arrems wyd van mammie--
dis ’n grote waag!
Handjies-klappies op die stappies
van die voetjies kaal!
O, die vonkies van die lonkies,
wat van ogies daal!
O, die brabbelbrou-gebabbel
klink soos melodie
allerskoonste, allerboënste
engele-oord ontvlie!
Tere snare roer sy bare,
bolle handjies aan.
Plompe pootjies, lompe lootjies
lief en lokkend staan.
LENTE-OGGEND.
(Op die Boereplaas).
Maagde-mooie dag
kus die heuwels, groen.
Lowervelde lag,
son- en dou-gesoen.
Diepe dale staan bly in lente-drag.
Op die berge vloei
in die oggend vroeg
goud. Die osse stoei
vóór die boer se ploeg.
In die boer se krale koeie en kalwers loei.
Heen die bokketrop
kronkel, wit soos melk,
teen die hange op.
Lente-mal is elk,
Lente-lote pluk hul op ’n klein galop.
Wye watervoor
op die ertjie-land
raak in groen verloor.
Water staat aan brand
tussen ertjie-blomme in die sonnegloor.
Koringvelde vol,
swaar en ryk van aar,
soos die seë rol,
soos die see vergaar
sonne-goud en tinte op hul boesem, bol.
Vrolike mossie-skaar
(Skoon die oggenddou
lê op steel en blaar)
klim die hemelblou,
skou die vlam-juwele tussen groen, van daar.
In die vroeë bos
wilg en populier
staan in lente-dos,
sonnegoud versier.
In ’n sang van vreugde bars die vinke los.
Die plante-wêreld stoei
uit sy winter-droom.
Nuwe lewe broei
op die sonne-stroom.
In die boer se are nuwe lewe vloei.